IV SA/Gl 1027/14

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego, w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata postanawia: ustanowić adwokata dla skarżącej; W treści skargi z dnia 18 września 2014 r. M. D. wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Następnie, to jest odpowiadając na wezwanie z dnia 24 października 2014 r. 2014 r., skarżąca nadesłała urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym sprecyzowała, iż domaga się tylko ustanowienia adwokata (odrębnym pismem z dnia 22 października 2014 r. została poinformowana przez Sąd o tym, iż jest w niniejszej sprawie objęta zwolnieniem od kosztów sądowych z mocy samego prawa). Skarżąca powołała się na trudną sytuację materialną podnosząc, iż jest matką samotnie wychowującą małoletnią córkę, zamieszkuje w lokalu o powierzchni 46,29 m2 w złym stanie technicznym, który zajmuje bez tytułu prawnego i objęta jest sądowym wyrokiem orzekającym eksmisję z tego mieszkania. Równocześnie strona zadeklarowała, iż jest bezrobotną i nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości, zaś na dochód jej rodziny składa się pobierany przez nią zasiłek dla bezrobotnych, w kwocie 405,00 zł, zasiłek rodzinny, w wysokości 106,00 zł oraz alimenty otrzymywane na córkę, w kwocie 500 zł. Wnioskująca dodała, że jest zadłużona z tytułu zaciągniętych kredytów bankowych, zaś suma spłacanych rat wynosi miesięcznie 397,00 zł. Następnie, to jest w odpowiedzi na wezwanie do uprawdopodobnienia danych ujętych we wniosku (zarządzenie z dnia 20 listopada 2014 r.) M. D. nadesłała między innymi decyzję z dnia [...] r. o uznaniu jej za osobę bezrobotną i wyrok Sądu Okręgowego w K. z dnia [...] r. orzekający o rozwiązaniu jej małżeństwa oraz o zasądzeniu od byłego małżonka alimentów na rzecz córki, w kwocie 500 zł miesięcznie. Przedstawiła także wyrok Sądu Rejonowego K. - [...] z dnia [...] r., orzekającego wobec niej eksmisję z zajmowanego lokalu mieszkalnego, decyzję Prezydenta Miasta M. z dnia [...] r., o przyznaniu jej córce stypendium szkolnego w kwocie 95 zł miesięcznie, a także "informację wysokości salda" z dnia 6 listopada 2014 r., której wynika, że obciążają ją zaległości płatnicze z tytułu należności za zajmowane mieszkanie, w kwocie 27.546,75 zł. W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje. Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. Odnosząc się do wniosku M. D. godzi się podnieść, iż w myśl zasady wynikającej z art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli, po myśli art. 245 §3 cytowanej ustawy, mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W tym kontekście uznano, że wnioskodawczyni spełniła wymóg warunkujący uwzględnienie jej żądania. Z jej oświadczeń wynika bowiem, że nie posiada żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Utrzymuje się przy tym wraz z córką z alimentów w kwocie 500 zł (patrz: wyrok z dnia 20 września 2010 r.) oraz - jak deklarowała - z zasiłku dla bezrobotnych i z zasiłku rodzinnego. Jakkolwiek przy tym strona, pomimo wyraźnego wezwania z dnia 20 listopada 2014 r. nie udokumentowała faktu pobierania tych dwóch ostatnich świadczeń, to jednak uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają przyznanie jej prawa pomocy. Przedłożone przez nią dokumenty potwierdzają bowiem fakt, iż jest matką samotnie wychowującą dziecko, wyrokiem Sądu orzeczono wobec niej i córki eksmisję z zamieszkiwanego lokalu, w związku z którym obciążają ją znaczne zaległości płatnicze. O trudnym położeniu jej rodziny świadczy dodatkowo nadesłana decyzja Prezydenta Miasta M. o przyznaniu jej córce prawa do stypendium szkolnego wymienionego w art. 90d ust. 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r., nr 256, poz. 2572 ze zm.), które z mocy tego przepisu przysługuje uczniom znajdującym się w trudnej sytuacji materialnej. Mając na względzie wszystkie przywołane wyżej okoliczności uznano, iż wnioskodawczyni wykazała w sposób dostatecznie przekonujący, że nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z opłaceniem profesjonalnego pełnomocnika i dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a., oraz w oparciu o art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.