IV SA/Gl 103/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz - Furmanik, , , po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody Ś. na uchwałę Rady Gminy Z. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie udzielenia upoważnienia Gminnemu Ośrodkowi Pomocy Społecznej w Z. do prowadzenia postępowań wobec dłużników alimentacyjnych oraz do wydawania w tych sprawach decyzji w kwestii wniosku Wojewody Ś. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w dniu [...] Wojewoda Ś. wniósł o stwierdzenie nieważności uchwały Nr [...] Rady Gminy Z. z dnia [...] w sprawie udzielenia upoważnienia Gminnemu Ośrodkowi Pomocy Społecznej w Z. do prowadzenia postępowań wobec dłużników alimentacyjnych oraz do wydawania w tych sprawach decyzji, jako niezgodnej z art. 39 ust. 4 ustawy o samorządzie gminnym w związku z przepisami ustawy z dnia 7 września 2007r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz. U. Nr 192 poz. 1378 ze zm.). W opisanej wyżej skardze zawarto również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały ze względu na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w treści art. 61 § 3 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Uzasadniając szerzej wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu organ nadzoru wskazał, iż Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej, w oparciu o udzielone przez Radę Gminy upoważnienie może dokonywać czynności, do których z mocy ustawy upoważniony jest tylko wójt gminy. Konsekwencją powyższego mogą być zarzuty ze strony komorników, czy sądów powszechnych z tytułu podejmowania w sprawach czynności bez należytego umocowania. Zarzuty takie, a także ewentualna odmowa uznania jako skuteczne tych czynności może mieć negatywny wpływ na skuteczność i terminowość działań podejmowanych wobec dłużników alimentacyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Jak stanowi art. 61 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., sąd administracyjny może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności administracji publicznej jeżeli zaistnieją szczególne okoliczności wymienione w tym przepisie. Ustawodawca wskazał jako przyczyny wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności - niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Bez względu na zaistnienie wymienionych przesłanek, sądy administracyjne pozbawione zostały uprawnień wstrzymania wykonalności zaskarżonego aktu, jeżeli ma on charakter przepisów prawa miejscowego, a przepisy te weszły w życie zanim organ nadzoru zwrócił się o ich kontrole w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Dla oceny słuszności żądania skarżącego pierwszorzędne znaczenie ma zatem charakter prawny zaskarżonego aktu. Złożona przez Wojewodę Ś. skarga dotyczy uchwały Rady Gminy wydanej w oparciu o art. 39 ust. 4 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminny (t. j. Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.). Przepis przywołany jako podstawa prawna zaskarżonego aktu uprawnia stanowiący organ gminy do przeniesienia kompetencji przypisanej mocą ustawy organowi wykonawczemu gminy na inne organy wykonawcze - jednostki pomocniczej względnie jednostki organizacyjnej powołanej na podstawie art. 9 § 1 ustawy o samorządzie gminnym. Bezspornie zatem uchwała rady gminy wyznaczająca do załatwiania spraw indywidualnych z zakresu administracji publicznej organ inny, niż wskazany w ustawie, należy do regulacji wewnętrznego ustroju gminy, o którym mowa w art. 40 ust. 2 pkt 1 ustawy o samorządzie gminny, a zatem do regulacji zaliczonej przez ustawodawcę do aktów prawa miejscowego obowiązujących na obszarze gminy. Zaskarżona przez Wojewodę Ś. uchwała Rady Gminy Z. weszła w życie w dniu [...], a więc w przed skierowaniem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosku o wstrzymanie jej wykonania. Etap postępowania sądowoadministracyjnego, na którym rozpoznawany jest wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu zezwala Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu wyłącznie na zbadanie sprawy z punktu widzenia przesłanek warunkujących zastosowanie tej instytucji prawnej. Z tych więc względów orzeczono jak w sentencji po myśli art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a.