IV SA/Gl 1033/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Morys po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie w związku z uprawnieniami do kierowania pojazdami p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję organu pierwszej instancji z dnia [...] kierującą skarżącego na badania lekarskie w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. W skardze wniesiono o uchylenie tej decyzji, powołując się na zarzuty naruszenia prawa materialnego i procesowego. Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w motywach zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: kontrola legalności zaskarżonych decyzji jest możliwa tylko wówczas, gdy skarga pochodzi od uprawnionej osoby, mieści się w kognicji sądu, gdy spełnia określone wymogi formalne, wreszcie zachowuje termin zastrzeżony dla jej wniesienia. Analizując te okoliczności w niniejszej sprawie nie mogło umknąć Sądowi, że skarga na opisaną w sentencji postanowienia decyzję jest spóźniona. Stosownie bowiem do brzmienia art.53 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 152, poz.1270) skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. O powyższym skarżący został właściwie pouczony w treści decyzji. Termin ten w niniejszej sprawie nie został zachowany. Jak wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych dowodu doręczenia, zaskarżona decyzja została skarżącemu doręczona w dniu [...], skarga zaś została nadana w placówce pocztowej w dniu [...], a zatem po terminie, który upływał z dniem [...]. Na koniec trzeba dodać, że okoliczność czy spóźnienie jest nieznaczne czy przeciwnie nie ma znaczenia dla oceny terminowości wniesienia skargi, nadto że skarżący nie złożył wniosku o przywrócenie terminu. W tym stanie rzeczy skarga ta, jako spóźniona, podlegała odrzuceniu bez merytorycznego rozpoznania, na zasadzie art.58 §1 pkt 2 cytowanej ustawy.