IV SA/Gl 1034/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. H. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącej o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu. W piśmie z dnia 22 marca 2016 r. A.H., reprezentowana przez radcę prawnego B.T., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 kwietnia 2016 r., skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi – w terminie 7 dni – pod rygorem jej odrzucenia. Wyżej wymienione wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 16 maja 2016 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (k. 24). W piśmie z dnia 23 maja 2016 r. pełnomocnik skarżącej stwierdził, że A.H. uiściła wpis sądowy od skargi w wysokości 200 zł. Do pisma dołączył wygenerowane elektronicznie potwierdzenie wykonania przelewu w dniu 23 maja 2016 r. W dniu 13 czerwca 2016 r. Starsza Księgowa sporządziła notatkę służbową, zgodnie z którą stwierdzono, że po sprawdzeniu wpłat odnotowanych na rachunku bankowym Sądu w okresie od 23 marca 2016 r. do 10 czerwca 2016 r. nie stwierdzono wpływu kwoty 400 zł tytułem płatności do spraw A.H., (wpłacający M.K.). Postanowieniem z dnia 24 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę z uwagi na nieuiszczenie wpisu sądowego od skargi w wyznaczonym terminie. Po rozpoznaniu zażalenia z dnia 20 lipca 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 11 października 2016 r. uchylił postanowienie z dnia 24 czerwca 2016 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach. W uzasadnieniu wskazał, że już na etapie wnoszenia skargi strona wraz z tą czynnością podjęła działania zmierzające do uiszczenia należnego wpisu sądowego. Dowodem było załączone potwierdzenie przelewu bankowego dokonanego na rzecz skarżącej w dwóch sprawach skarg kwestionujących rozstrzygnięcia Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. Następnie podkreślił, iż ten sam dowód został ponownie przedstawiony przez skarżącą w związku z wezwaniem jej do uiszczenia wpisu sądowego. W związku z powyższym wskazał, że akta sprawy nie zawierają dokumentu (notatki służbowej) poprzedzającego wymienione zarządzenia, wskazującego na brak zaksięgowania wpłaty wpisu. Dokument taki sporządzony został już po nadesłaniu odpowiedzi przez pełnomocnika skarżącej na wezwanie do uiszczenia wpisu – notatka urzędowa z dnia 13 czerwca 2016 r. Ponadto biorąc pod uwagę treść wymienionej notatki służbowej oraz treść przedkładanego przez skarżącą potwierdzenia przelewu bankowego, NSA stwierdził, że wynikający z tych pism formalny stan sprawy nie dawał podstaw do jednoznacznego uznania, iż wpłata nie została przez skarżącą dokonana, wobec czego wymagał dalszego wyjaśnienia. Jak bowiem wynika z treści potwierdzenia przelewu, osoba dokonująca wpłaty w imieniu skarżącej niewadliwie wskazała odbiorcę kwoty przelewu (nazwę i numer rachunku bankowego Sądu) jak również wskazała w tytule płatności kto i w jakim celu dokonał wpłaty. Wobec tego Sąd I instancji powinien, po uzyskaniu odpowiedzi strony na wezwanie do uiszczenia wpisu oraz po uzyskaniu informacji o braku odnotowania na rachunku Sądu wskazanej przez skarżącą wpłaty wezwać jej pełnomocnika do przedłożenia dodatkowych dokumentów wskazujących na okoliczność, że doszło do przeniesienia środków płatniczych z rachunku nadawcy – M.K. na rachunek odbiorcy – WSA w Gliwicach. Dopiero, bowiem rozwianie wątpliwości, czy do przelewu środków pomiędzy kontami nadawcy i odbiorcy faktycznie doszło bądź nie, umożliwiało ocenę wywiązania się przez skarżącą z obowiązku uiszczenia stosownej opłaty wywołanej wniesieniem skargi. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 listopada 2016 r., pełnomocnik skarżącej został wezwany do przedłożenia dodatkowych dokumentów wskazujących na okoliczność, że doszło do przeniesienia środków płatniczych z rachunku nadawcy – M.K. na rachunek odbiorcy – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach – w terminie 7 dni – pod rygorem uznania, że pomiędzy kontami nadawcy i odbiorcy nie nastąpił przelew. W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik skarżącej w piśmie z dnia 23 grudnia 2016 r. stwierdził, iż przelew został zrealizowany w sposób prawidłowy albowiem na rachunku bankowym M.K. znajdowały się odpowiednie środki pieniężne, rachunek bankowy został obciążony kwotą 400 zł a saldo rachunku uległo pomniejszeniu o tę kwotę. Do pisma dołączył wyciąg z rachunku M.K. za okres od 1 do 31 maja 2016 r. W dniu 12 stycznia 2017 r. Główna Księgowa sporządziła notatkę służbową, z której wynika, że po szczegółowej analizie wyciągów bankowych w okresie od 23 marca do 10 czerwca 2016 r. w obecności asystenta wydziału IV i pracowników Oddziału Finansowego nie odnotowano wpływu kwoty 400 zł do spraw A.H. z rachunku [...] należącego do M.K. Postanowieniem z dnia 27 stycznia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę A.H. z dnia 22 marca 2016 r. z uwagi na nieuiszczenie wpisu sądowego. Odpis powyższego orzeczenia został doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu 23 lutego 2017 r. W dniu 2 marca 2017 r. pełnomocnik skarżącej nadał wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że w dniu 23 maja 2016 r. dokonano przelewu, który został zrealizowany w sposób prawidłowy albowiem na rachunku bankowym M.K. znajdowały się odpowiednie środki pieniężne, a zarazem jego rachunek bankowy został obciążony kwotą 400 zł i saldo tego rachunku uległo pomniejszeniu o tę kwotę. Jednocześnie pomimo, iż przelew z konta został zrealizowany to Bank nie przekazał środków na konto Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, na co skarżąca nie miała żadnego wpływu. Następnie pełnomocnik stwierdził, że w związku z powyższym skarżąca uprawdopodobniła, iż nie ponosi winy w uchybieniu terminu, gdyż zaistniały niezależne od niej przyczyny, które stanowiłyby przeszkodę w dokonaniu czynności w terminie. Ponadto podkreślił, że skarżąca dołożyła należytej staranności bowiem przed zleceniem płatności sprawdziła stan konta bankowego, z którego miał być dokonany przelew za wpis od skargi i porównała, czy wysokość środków znajdujących się na tym koncie jest wystarczająca do dokonania skutecznego przelewu. Wobec tego pełnomocnik wskazał, iż nawet przy dołożeniu najwyższej staranności skarżąca nie mogła usunąć powyższej przeszkody umożliwiającej dotrzymanie terminu, gdyż była przekonana, że opłata zostanie przekazana przez Bank na rachunek bankowy Sądu. Podsumowując pełnomocnik stwierdził, że brak realizacji przelewu po stronie banku jest okolicznością, za którą skarżąca nie ponosi winy, albowiem w dniu 23 maja 2016 r. została wydana stosowna dyspozycja przelewu, a skarżąca na poparcie swoich twierdzeń dołączyła dokumentację z której wynikało, że przelew został zrealizowany w sposób prawidłowy. Jednocześnie wraz z powyższym wnioskiem uiszczono wpis sądowy od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Jednakże skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Jednocześnie stosownie do art. 85 P.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Natomiast jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 86 § 1 P.p.s.a.). Poza tym art. 87 § 1 i § 2 P.p.s.a. stanowi, iż pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącej wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, uzasadniając swój wniosek tym, że w dniu 23 maja 2016 r. dokonano przelewu, który został zrealizowany w sposób prawidłowy albowiem na rachunku bankowym M.K. znajdowały się odpowiednie środki pieniężne, a zarazem jego rachunek bankowy został obciążony kwotą 400 zł i saldo tego rachunku uległo pomniejszeniu o tę kwotę. Ponadto podniósł we wniosku o przywrócenie terminu, że przelew z konta został zrealizowany, a pomimo tego bank nie przekazał środków na konto WSA w Gliwicach. Jednocześnie pełnomocnik skarżącej w żaden sposób nie wykazał, że powyższe okoliczności miały miejsce, a wobec tego nie uprawdopodobnił braku winy strony skarżącej w uchybieniu terminu. Wbrew błędnemu przekonaniu pełnomocnika, nie jest bowiem wykazaniem tych okoliczności, przedłożenie wydruku komputerowego (k. 26 akt sądowych), według którego w dniu 23 maja 2016 r. dokonano przelewu przedmiotowej opłaty sądowej, skoro właśnie nie doszło do jej przelania na rachunek Sądu. Dodać przy tym należało, że identyczny wydruk komputerowy – z tym, że dotyczący przelewu przedmiotowej opłaty sądowej w dniu 23 marca 2016 r., został dołączony już do skargi wniesionej w niniejszej sprawie. Pełnomocnik nie przedłożył zaś żadnego pisma z banku potwierdzającego, że miało miejsce polecenie przelewu, a pomimo tego nie doszło do przekazania kwoty wpisu na rachunek bankowy sądu i zarazem wyjaśniającego przyczyny zaistniałej sytuacji. Wobec tego, brak było podstaw do uwzględnienia wniosku i zgodnie z art. 87 § 2 w zw. z art. 86 § 1 P.p.s.a., należało orzec, jak na wstępie.