IV SA/Gl 1036/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik, Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz, Protokolant Specjalista Ewa Pasiek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 lutego 2019 r. sprawy ze skargi A.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie świadczenia wychowawczego oddala skargę. A. K. wniosła o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko legitymujące się orzeczeniem o niepełnosprawności. Decyzją z dnia [...] r. Prezydent Miasta G. odmówił przyznania tego świadczenia z powodu przekroczenia kryterium dochodowego określonego w ustawie z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowaniu dzieci (Dz. U. z 2016 r., poz. 195), dalej: ustawa o pomocy. W odwołaniu powołując się na zasady konstytucyjne i prawo międzynarodowe wnioskodawczyni uznała, że pierwsze dziecko jest dyskryminowane. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach w trybie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymało decyzję I instancji w mocy, podzielając jej ustalenia i wnioski. Kolegium wskazało na art. 5 ust. 4 ustawy o pomocy, zgodnie z którym świadczenie wychowawcze na pierwsze dziecko, w przypadku niepełnosprawności, przysługuje jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty 1200 zł. Tymczasem w rodzinie skarżącej dochód ten wyniósł 1262,95 zł. Przekroczenie kryterium dochodowego powoduje odmowę przyznania przedmiotowego świadczenia. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego A. K. ponownie powołała się na Konstytucję Rzeczypospolitej Polskiej (art. 2 i 32 ), a nadto zarzuciła, że gdyby nie skorzystała z ulgi prorodzinnej w zakresie podatku dochodowego, to byłaby uprawniona do świadczenia wychowawczego. Odpowiadając na skargę organ odwoławczy postulował jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja jest zgodna z obowiązującym prawem. Organy administracyjne obu instancji prawidłowo ustaliły dochód rodziny skarżącej stanowiący podstawę oceny jej uprawnień do świadczenia wychowawczego. Dochód ten w przeliczeniu na osobę przekroczył kwotę 1200 zł, która wyznacza górną granicę dochodu uprawniającego do pobierania tego świadczenia na pierwsze dziecko w rodzinie, w której jej członkiem jest dziecko niepełnosprawne. Wyliczenia organów wynikają ze zgromadzonej dokumentacji i nie spotkały się z konkretnymi zarzutami skarżącej. Natomiast podnoszona przez nią kwestia zgodności decyzji z Konstytucją była powodem zawieszenia postępowania sądowego w związku z postępowaniem przez Trybunałem Konstytucyjnym dotyczącym zgodności z Konstytucją przepisów art. 5 ust. 1, w zw. z ust. 3 ustawy o pomocy w zakresie, w jakim uniemożliwiają nabycie prawa do świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko w każdym przypadku przekroczenia kryterium dochodowego w rodzinie osoby ubiegającej się o to świadczenie. Zgodnie bowiem z art. 188 Konstytucji, to właśnie Trybunał Konstytucyjny jest uprawniony do oceny zgodności ustaw z Konstytucją, jednakowoż postanowieniem z dnia [...]r., sygn. akt [...] Trybunał umorzył postępowanie uznając, że brak unormowania w ustawie o pomocy mechanizmu pozwalającego na otrzymanie chociażby częściowego świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko w rodzinie w sytuacji przekroczenia progu dochodowego, jest intencyjnym i uzasadnionym działaniem ustawodawcy. Takie świadome i celowe rozwiązanie legislacyjne Trybunał uznał za zaniechanie prawodawcze, nie pozwalające na wydanie przez niego wyroku. Tym samym należy stwierdzić, że skoro Trybunał nie stwierdził niezgodności art. 5 ust. 1, w zw. z art. 5 ust. 3 z Konstytucją, to przepisy te obowiązują i Sąd jest nimi związany stosownie do art. 178 ust. 1 Konstytucji. W rezultacie należało podzielić stanowisko organów, że skarżącej nie przysługuje prawo do świadczenia wychowawczego z powodu przekroczenia kryterium dochodowego. Bezskuteczne prawnie są także uwagi skarżącej co do możliwości omijania prawa w kontekście ulgi prorodzinnej odliczanej od podatku dochodowego. W sprawie chodzi przy tym o dochody za 2014 r., a więc tego rodzaju ewentualne zabiegi nie mogły być podejmowane w związku ze świadczeniem wychowawczym, które zostało wprowadzone dopiero ustawą z 11 lutego 2016 r. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) orzeczono, jak w sentencji. mr