IV SA/Gl 1038/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz po rozpoznaniu w 20 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. W. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych w kwestii wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 8 lutego 2018 r. sygn. akt IV SA/Gl 1038/17 p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z 8 lutego 2018 r. sygn. akt IV SA/Gl 1038/17 oddalił skargę W. W. na decyzję Wojewody Śląskiego z [...]r. nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych. Postanowieniem z 16 maja 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach ustanowił dla skarżącego radcę prawnego z urzędu, zaś Okręgowa Izba Radców Prawnych w K. wyznaczyła do prowadzenia spraw skarżącego r. pr. L. H.. Wyznaczony przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w K. pełnomocnik zastępowany przez pełnomocnika substytucyjnego pismem z 12 lipca 2018 r. (również data stempla pocztowego) wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku wraz z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W treści wskazanego powyżej pisma pełnomocnik wyjaśnił, że skarżący nie złożył wniosku o sporządzenie uzasadnienia bez swojej winy. Skarżący nie był obecny na rozprawie, nie korzystał w sprawie z pomocy prawnej, gdyż nie był w stanie ponieść jej kosztów. Z uwagi na przymus adwokacki nie mógł samodzielnie zaskarżyć wydanego wyroku. Zdaniem pełnomocnika przyczyna uchybienia terminu minęła dopiero z chwilą dowiedzenia się o sprawie przez profesjonalnego pełnomocnika ustanowionego z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) – dalej "P.p.s.a." jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 87 § 1 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (§ 3). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Sąd uznał, że pełnomocnik skarżącego nie uprawdopodobnił okoliczności, które wskazywałyby na istnienie niezależnej od skarżącego przyczyny uchybienia terminu i brak winy skarżącego. Wspomnieć bowiem należy, że w przypadku wniosku o sporządzenie uzasadnienia nie obowiązuje przymus adwokacko-radcowski, który istotnie uniemożliwiłby stronie skuteczne podjęcie czynności procesowej, jak to jest w przypadku skargi kasacyjnej. Tym samym ustanowienie pełnomocnika nie stanowi okoliczności powodującej ustanie przyczyny uchybienia. Nadto podkreślenia wymaga, iż o braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody niemożliwej do przezwyciężenia, czyli gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W ocenie Sądu, pełnomocnik skarżącego nie wykazał, aby na przeszkodzie do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku stanęły nagłe przeszkody, które były niespodziewanie i niemożliwe do przewidzenia, a których pomimo ogromnych starań nie udało się usunąć. Podniesione we wniosku okoliczności nie świadczą o braku winy w uchybieniu terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W orzecznictwie sądowym do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się przerwy w komunikacji, powódź, pożar, inną katastrofę, nagłą chorobę strony, jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. Przy ocenie winy lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (por. postanowienie SN z dnia 6 października 1998 r. sygn. akt II CKN 8/98, LexPolonica nr 394258). Skarżący w piśmie Sądu z 10 stycznia 2018 r. (k. 14), doręczonym w dniu 19 stycznia 2018 r. (k. 15) został pouczony w punkcie 2., że "sentencji wyroku oddalającego skargę, ogłoszonego na rozprawie, Sąd nie doręcza stronom z urzędu za wyjątkiem strony działającej bez adwokata lub radcy prawnego, która na skutek pozbawienia wolności była nieobecna przy ogłaszaniu wyroku" oraz w punkcie 3., że "w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się wyłącznie na wniosek strony zgłoszony w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku". Skarżący, zawiadomiony o terminie rozprawy wyznaczonej na dzień 8 lutego 2018 r., mógł z punktu widzenia dbałości swoje o interesy w niniejszym postępowaniu, nie tylko przybyć na rozprawę, ale także zatelefonować do Sądu w celu zapoznania się z zapadłym w sprawie wyrokiem, ewentualnie złożyć wniosek o sporządzenie uzasadnienia nawet bez wiedzy o treści zapadłego orzeczenia. Okoliczności te oraz udzielone stronie pouczenie o zasadach sporządzania uzasadnienia wyroku wskazują na fakt, że strona miała możliwość złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku w terminie i niedokonanie tej czynności wynika z jej wyboru. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.