IV SA/Gl 1040/14

PostanowienieWSA w Gliwicach2015-10-19

Skład orzekający: Andrzej Matan

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Sąd administracyjny powinien orzec o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, jeśli w wyroku oddalającym skargę nie zawarł takiego rozstrzygnięcia?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny powinien orzec o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, nawet jeśli w pierwotnym wyroku oddalającym skargę nie zawarł takiego rozstrzygnięcia. Wynika to z przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie, które przewidują możliwość przyznania wynagrodzenia adwokatowi ustanowionemu z urzędu.
Stan faktyczny
Strona skarżąca A.K. uzyskała prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu w sprawie dotyczącej nienależnie pobranych świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Adwokat K.T. reprezentowała stronę przed sądem I instancji. W wyroku oddalającym skargę, Sąd nie orzekł o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej. Następnie pełnomocnik wniosła o zasądzenie tych kosztów.
Rozstrzygnięcie
Przyznano adwokatowi K.T. kwotę 295,20 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: , Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Matan, , , po rozpoznaniu w dniu 19 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nienależnie pobranych świadczeń z funduszu alimentacyjnego w kwestii wniosku pełnomocnika strony skarżącej o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej postanawia: przyznać adwokatowi K.T. kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy) w tym 55,20 zł podatku od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu Postanowieniem z dnia 13 maja 2015 r. zostało przyznane skarżącemu A.K. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie nienależnie pobranych świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Na tej podstawie Okręgowa Rady Adwokackiej w K. wyznaczyła dla skarżącego pełnomocnika w osobie adwokata K.T., która reprezentowała stronę w postępowaniu przed sądem I instancji. Pełnomocnik na rozprawie w dniu 3 września 2015 r. wniosła m.in. o zasądzenie na jej rzecz kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu oświadczając, że pomoc ta nie została opłacona w żadnej części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z dnia 3 września 2015r., w którym oddalił skargę A.K., nie orzekł o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez wskazanego wyżej adwokata. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.) wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Pełnomocnik ustanowiony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie, o którym mowa w art. 250 P.p.s.a. w związku z faktycznym udzieleniem pomocy prawnej. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461), zwanego dalej rozporządzeniem. Stosownie do regulacji § 19 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 – 5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. W myśl § 18 ust.1 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji 240 zł. Mając na uwadze powyższe uregulowania Sąd przyznał adwokatowi K.T. za reprezentowanie strony w postępowaniu przed sądem I instancji wynagrodzenie w wysokości 240 zł, a więc w stawce minimalnej, którą zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia należało powiększyć o 23 % podatku VAT. Mając wszystko powyższe na uwadze Sąd orzekł, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło