IV SA/Gl 1047/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska Sędziowie WSA Teresa Kurcyusz -Furmanik NSA Tadeusz Michalik (spr.) Protokolant Starszy referent Agnieszka Janecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 marca 2006 r. przy udziale sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. Zakładu Pracy Chronionej w G. na postanowienie Państwowej Inspekcji Pracy – Okręgowego Inspektora Pracy w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie inspekcji pracy – egzekucji administracyjnej świadczeń niepieniężnych postanawia umorzyć postępowanie sądowe Postanowieniem o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia z dnia [...] r. nr [...], Inspektor Pracy Państwowej Inspekcji Pracy Okręgowego Inspektoratu Pracy w K. - dalej w skrócie: Inspektor, nałożył na "A" Sp. z o.o. ZPChr w G. (zwaną dalej w skrócie: Spółką) grzywnę w wysokości [...] zł. Jednocześnie Inspektor wezwał Spółkę do wykonania obowiązku wskazanego w tytule wykonawczym [...] z dnia [...] r. wystawionym przez Inspektora Pracy Okręgowego Inspektoratu Pracy w K. "w terminie do dnia niezwłocznie". W podstawie prawnej postanowienia powołano przepis art. 119 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968 ze zm.). Pismem z dnia [...] r., skierowanym do Okręgowego Inspektora Pracy w K. za pośrednictwem Inspektora, Spółka wniosła "zażalenie i zarzuty" na przywołane na wstępie postanowienie. W osnowie pisma odnotowano, że przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie o nałożeniu grzywny z dnia [...] r. w całości. W tych ramach zawarto wniosek o jego uchylenie. Jednocześnie Spółka zarzuciła tytułowi wykonawczemu z dnia [...] r., iż został wykonany przed jego wystawieniem, wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu pisma z dnia [...] r. Spółka podniosła, że grzywna nałożona na nią jest rażąco wysoka i nie odpowiada ustaleniom faktycznym dokonanym w trakcie kontroli. Grzywna ta, związana z niewykonaniem tytułu wykonawczego, została ustalona w oparciu o jego treść, która jest nieaktualna, gdyż Spółka uregulowała już swoje zobowiązania wobec pracowników – H. Z. w całości. Zaakcentowano, że H. Z. prowadziła przeciwko Spółce postępowania egzekucyjne w sprawach [...] i [...], które zostały zakończone, albowiem należności wobec niej zostały uregulowane w całości, na dowód czego dołączono kserokopie postanowień komorniczych. Spółka poinformowała jednocześnie, że obciążenie jej kwotą [...] zł w sytuacji zastoju płatniczego kontrahentów – głównie spółek [...]– spowoduje, iż należności wobec pracowników w wysokości około [...] zł wymienione w tytule wykonawczym nie będą mogły być wykonane, gdyż pierwszeństwo zaspokojenia ma nałożona grzywna, której kwota wynosi połowę zaległości wobec pracowników. Zdaniem Spółki kwota ta jest rażąco wysoka i została nałożona przez Inspektora, który nie wziął pod uwagę sytuacji gospodarczej na rynku. W tych ramach odnotowano, że Spółka zalega z należnościami wobec pracowników nie z powodu chęci dokuczenia im, ale dlatego, iż dłużnicy Spółki nie regulują wymagalnych zobowiązań wobec niej. Odnotowano nadto, że od początku istnienia Spółki zarząd nie pobiera żadnego wynagrodzenia, a także wspólnicy Spółki nie czerpią z jej istnienia żadnych profitów rozumiejąc trudną sytuację na rynku, a poza tym wielokrotnie wnosili oni środki materialne do spółki. W ramach uzasadnienia pisma z dnia [...] r. zaakcentowano również, że na trudną sytuację Spółki ma wpływ także opieszałość w działaniu Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] w K., który od [...] r. nie rozpoznał wniosku o udzielenie skarżącej pożyczki jako zakładowi pracy chronionej. Konstatując podniesiono, że zwiększenie zobowiązań Spółki o [...] zł jest zupełnie nieuzasadnione i bynajmniej nie wpłynie na szybkość zaspokojenia należności pracowniczych, a jedynie może je spowolnić. Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Okręgowy Inspektor Pracy w K. oddalił zarzuty Spółki "w przedmiocie postępowania egzekucyjnego." Z kolei zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] r. nr [...], po rozpoznaniu zażalenia z dnia [...] r., Okręgowy Inspektor Pracy w K., utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia z dnia [...]r. W podstawie prawnej postanowienia przywołano art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 23 § 4 pkt 1 w zw. z art. 18 ustawy egzekucyjnej. W motywach rozstrzygnięcia podkreślono, że podniesiony przez Spółkę argument o jej trudnej sytuacji finansowej nie usprawiedliwia zaległości w wypłacie świadczeń pracowniczych i nie stanowi ustawowej przesłanki do umorzenia grzywny. W świetle obowiązujących przepisów prawa pracy, ryzyko prowadzenia działalności gospodarczej obciąża pracodawcę, a za niewykonywanie ciążących na nim obowiązków w postaci wypłaty należnych świadczeń ze stosunku pracy, wszczynane jest postępowanie egzekucyjne mające na celu ich przymusowe wyegzekwowanie. Niewykonanie obowiązków wynikających z wystawionego tytułu wykonawczego daje podstawę organowi egzekucyjnemu do nakładania wielokrotnie środka egzekucyjnego w postaci grzywny w celu przymuszenia. Podkreślono dalej, że nałożona grzywna w celu przymuszenia mieści się w granicach ustawowych i jest adekwatna do ciążących na zobowiązanym obowiązków. Okręgowy Inspektor zauważył również, iż zgodnie z dyspozycją art. 125 § 1 ustawy egzekucyjnej, umorzenie grzywny w celu przymuszenia możliwe jest jedynie w razie wykonania w pełni obowiązku określonego w tytule wykonawczym. W skardze z dnia [...] r. Spółka wniosła o uchylenie postanowienia Okręgowego Inspektora Pracy w K. z dnia [...] r. nr [...]. W uzasadnieniu skargi zauważono, że zaskarżone postanowienie jest błędne, jako że przy wyznaczaniu wysokości grzywny nie wzięto pod uwagę faktu, iż część tytułu wykonawczego, dotycząca jednej z pracownic, została uprzednio wykonana. Zarzucono organowi, że nałożona grzywna jest rażąco wysoka i nie odpowiada ustaleniom faktycznym dokonanym w trakcie kontroli. W dalszej części skargi uzasadniono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Tytułem odpowiedzi na skargę, Okręgowy Inspektor Pracy w K. wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w tej sprawie. Inspektor zauważył przede wszystkim, że zgodnie z art. 121 § 1 ustawy egzekucyjnej, grzywna w celu przymuszenia może być nakładana kilkakrotnie w tej samej lub wyższej kwocie, a wysokość nałożonej grzywny nie może przekraczać górnych stawek określonych ustawą. Nałożona grzywna w kwocie [...] mieści się w granicach ustawowych. Odnotowano nadto, że ustawa egzekucyjna pozostawia organowi egzekucyjnemu swobodę w zakresie wysokości grzywny w celu przymuszenia. Z kolei finansowe trudności Spółki nie stanowią podstawy do umorzenia grzywny bądź postępowania egzekucyjnego. Na rozprawie w dniu 24 marca 2006 r. strona skarżąca cofnęła skargę, albowiem przedmiotowa grzywna została umorzona postanowieniem Inspektora Pracy PIP z dnia [...] r. Nr [...]. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył co następuje. Art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) stanowi, że skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z kolei art. 161 wspomnianej ustawy stanowi w § 1 pkt. 1, że sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Mając na uwadze powyższe , a także brak podstaw do przyjęcia, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, należało orzec jak w sentencji postanowienia.