IV SA/Gl 1061/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Matan Sędziowie Sędzia WSA Teresa Kurcyusz – Furmanik Sędzia WSA Małgorzata Walentek (spr.) Protokolant St. sekr. sąd. Agnieszka Rogowska-Bil po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 października 2013 r. sprawy ze skargi A. Ś. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych oddala skargę. Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Wojewoda [...], działając na podstawie art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego, stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez A.Ś. od decyzji Prezydenta Miasta G. z dnia [...] nr [...] orzekającej o utracie przez skarżącego prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...]. W uzasadnieniu organ wskazał, że decyzja organu I instancji została stronie doręczona w dniu [...], co wynika z dowodu zwrotnego potwierdzenia odbioru. Z pouczenia zawartego w tej decyzji wynika natomiast, że termin do złożenia odwołania wynosi 14 dni od jej doręczenia. Odwołanie strona złożyła osobiście w Powiatowym Urzędzie Pracy w dniu [...], a zatem w siedemnastym dniu od dnia doręczenia decyzji, tj. w momencie gdy decyzja była już ostateczna. Jednocześnie organ zaznaczył, że w przypadku uchybienia terminu do wniesienia odwołania staje się ono bezskuteczne. Powyższe postanowienie zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach A.Ś. Podniósł, że w dniu [...] otrzymał zawiadomienie z Poczty Polskiej o możliwości odbioru przesyłki listownej poleconej opatrzonej numerem [...]. Przesyłkę z decyzją odebrał dopiero w dniu [...] lub [...] co powoduje, że odwołanie zostało wniesione w terminie. Do skargi skarżący dołączył między innymi kserokopię zawiadomienia pocztowego o możliwości odbioru przesyłki poleconej. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że przesyłka polecona, zawierająca decyzję z dnia [...] nr [...] została doręczona skarżącemu w dniu [...]. Potwierdzenie tego stanowi dowód w postaci zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji, opatrzony podpisem skarżącego oraz adnotacjami doręczyciela potwierdzającymi tożsamość skarżącego. Okoliczność, iż skarżący otrzymał zawiadomienie z placówki pocztowej w dniu [...] nie wyklucza natomiast możliwości odebrania korespondencji po zapoznaniu się z jego treścią jeszcze tego samego dnia. Ponadto, jak zaznaczono, w aktach sprawy brak dowodu na potwierdzenie by doręczenie decyzji nastąpiło w dniu [...] lub [...]. Na rozprawie skarżący po okazaniu mu dowodu doręczenia decyzji z dnia [...] potwierdził, iż znajduje się na tym dokumencie złożony przez niego podpis. Jednocześnie stwierdził, że odbiór przesyłki nastąpił [...] lub [...], ale nie dysponuje dowodem potwierdzającym ten fakt. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej P.p.s.a.). Ponadto wojewódzkie sądy administracyjne rozstrzygają w granicach danej sprawy nie będąc jednak związane zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 P.p.s.a.). Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów Sąd doszedł do przekonania, iż skarga nie mogła odnieść skutku, bowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Jest to postanowienie formalne, zamykające drogę do merytorycznego rozpoznania odwołania. Ocena legalności tegoż rozstrzygnięcia ogranicza się więc wyłącznie do badania poprawności zastosowania przepisów postępowania. Zgodnie z treścią art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. z 2013 r., poz. 267- dalej k.p.a.), właściwy organ zobowiązany jest wydać postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania, jeżeli w wyniku czynności wstępnych podejmowanych w postępowaniu odwoławczym stwierdzi, że ten środek zaskarżenia wniesiony został z uchybieniem terminu. Stosownie zaś do treści art. 129 § 2 k.p.a., odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie, od dnia jej ogłoszenia stronie. Uchybienie 14 - dniowemu terminowi do wniesienia odwołania powoduje bezskuteczność odwołania, następstwem czego jest ostateczność decyzji pierwszoinstancyjnej. Warunkiem merytorycznego rozpoznania sprawy przez organ odwoławczy jest bowiem stwierdzenie, że odwołanie w sprawie jest dopuszczalne oraz, że zachowany został termin do jego wniesienia. Z tego też względu, po otrzymaniu odwołania, organ odwoławczy obowiązany jest w pierwszej kolejności zbadać w postępowaniu wstępnym czy odwołanie jest dopuszczalne oraz czy zostało wniesione z zachowaniem terminu. Termin - to czas wyznaczony na dokonanie określonej czynności. Każde nawet nieznaczne przekroczenie terminu stanowi uchybienie, które organ zobligowany jest uwzględnić. Czynność dokonana po upływie ustawowego terminu nie wywołuje skutków prawnych. Każde uchybienie terminu do wniesienia odwołania powoduje zatem, że organ odwoławczy ma obowiązek stwierdzić to uchybienie (art. 134 k.p.a.), chyba że strona domaga się przywrócenia uchybionego terminu stosownie do art. 58 i następne k.p.a., a wniosek ten zostanie uwzględniony. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy skarżący odebrał osobiście decyzję wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta G. z dnia [...] nr [...] w dniu [...], co potwierdził własnoręcznym podpisem. W treści orzeczenia został prawidłowo pouczony o terminie i sposobie wniesienia odwołania. Czternastodniowy termin do wniesienia odwołania upływał więc w dniu [...] (piątek). Nie ulega zatem wątpliwości, że skarżący wnosząc w organie odwołanie od tej decyzji w dniu [...] uchybił terminowi do wniesienia odwołania. W trakcie postępowania odwoławczego Wojewoda [...] prawidłowo ustalił, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu. Ponadto skarżący nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Tym samym, na podstawie art. 134 k.p.a. organ był zobowiązany wydać postanowienie o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. Twierdzenia skarżącego o odebraniu przez niego decyzji organu I instancji w dniu [...] lub [...] nie znajdują potwierdzenia w materiale dowodowym. Z akt sprawy wynika bowiem jednoznacznie, że przedmiotowa decyzja została skarżącemu doręczona w dniu [...]. Świadczy o tym znajdujący się w aktach administracyjnych dowód w postaci zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej tą decyzję, opatrzony datą jej odbioru i podpisem skarżącego, adnotacjami potwierdzającymi osobisty odbiór przesyłki przez jej adresata oraz datą i podpisem doręczającego. Na dowodzie tym widnieje także pieczęć zawierająca datę, która odpowiada dacie odbioru przesyłki przez adresata. Przedłożone przez skarżącego zawiadomienie pocztowe o możliwości odbioru przesyłki poleconej, zawierającej decyzję organu I instancji, potwierdza że w dniu [...] oraz o wskazanej godzinie ([...]) doręczający nie zastał pod wskazanym adresem osoby upoważnionej do jej odbioru. Jednakże, jak słusznie wskazał organ, okoliczność ta nie wyklucza możliwości odebrania korespondencji jeszcze tego samego dnia. Zauważyć przy tym można, że z informacji zamieszczonej na ww. zawiadomieniu wynika także, iż Urząd Pocztowy, w którym skarżący mógł odebrać przesyłkę, w dniu [...], tj. w piątek, był czynny do godz. 20.00, co wskazuje na możliwość jej odbioru tego dnia. Skarżący, poza oświadczeniem zawartym w skardze i na rozprawie, nie przestawił natomiast dowodu na potwierdzenie, że doręczenie przedmiotowej decyzji nastąpiło w dniu [...] lub [...]. Stwierdzić zatem należy, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, a zatem skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. ----------------------- 4