IV SA/Gl 1064/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik Sędziowie Sędzia WSA Stanisław Nitecki Asesor WSA Edyta Żarkiewicz (spr.) Protokolant sekr. sąd. Magdalena Nowacka-Brzeźniak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 stycznia 2007r. sprawy ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego oddala skargę. Decyzją z dnia [...]r. nr [...], działający z upoważnienia Burmistrza Miasta T. Zastępca Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w T., na podstawie art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 37 ust.1 pkt 2, ust. 2 pkt 2 i 3, w zw. z art.106 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64 z 2004r.,poz.593 z późn. zm.) po rozpatrzeniu wniosku z dnia 16 sierpnia [...]r. postanowił przyznać A. S. zasiłek stały w wysokości: [...]zł. od 1 sierpnia [...]r. do 31 sierpnia [...]r. [...]zł. od 1 września [...]r. do 30 września [...]r. [...]zł. od 1 października [...]r. na czas nieokreślony W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ administracji podniósł, że dochód strony jak również dochód na osobę w rodzinie A. S. są niższe od kryterium dochodowego określonego w art. 8 ust.1 pkt 2 ustawy o pomocy społecznej oraz, że przyznano powyższy zasiłek ze względu na całkowitą niezdolność do pracy orzeczoną wobec A. S. przez Powiatowy Zespół D/S Orzekania o Niepełnosprawności w T. w dniu [...]r. Ponadto wysokość świadczenia odpowiada różnicy pomiędzy kryterium dochodowym na osobę w rodzinie a dochodem na osobę w rodzinie, przy czym uwzględniono, że od 21 września [...] r. struktura rodziny jest czteroosobowa. W odwołaniu z dnia 21 września [...]r. A. S. zakwestionował powyższą decyzję argumentując, że Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności po rozpoznaniu jego odwołania od orzeczenia Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w dniu [...]r. uchylił wskazania dotyczące korzystania z systemu środowiskowego wsparcia w samodzielnej egzystencji, orzekając, że wymaga korzystania z systemu środowiskowego wsparcia w samodzielnej egzystencji. Podniósł ponadto, że kwota przyznanego zasiłku stałego tj. [...]zł. nie wystarcza na zaspokojenie jego potrzeb gdyż wymaga stałego leczenia i ponosi wysokie koszty zakupu lekarstw. Decyzją z dnia [...]r. nr [...] wydaną na podstawie art. 1 i art. 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. Nr 79 z 2001 r.,poz.856 z późn. zm.) i art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, po rozpatrzeniu odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy podniósł, że odwołujący się spełnia warunki przyznania zasiłku stałego określone w art. 37 ust. 1 pkt 1 ustawy o pomocy społecznej. Jednakże zasiłek stały ustala się w wysokości – w przypadku osoby w rodzinie – różnicy między kryterium dochodowym na osobę w rodzinie, wynoszącym 316 zł. a dochodem na osobę w rodzinie. Kwota zasiłku stałego nie może być niższa niż 30 zł. miesięcznie ( art. 37 ust. 3 cyt. ustawy). Organ odwoławczy wskazał, że na podstawie wywiadu środowiskowego z 30 sierpnia [...] r., organ pomocy społecznej ustalił, iż A. S. prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną i dziećmi. Do dnia 20 września [...] r. struktura rodziny była trzyosobowa, a od 21 września [...] r. czteroosobowa, bowiem w tym dniu wrócił z wojska syn strony – M. S.. Na łączny dochód rodziny w wysokości [...]zł. składały się: wynagrodzenie za pracę żony odwołującego się – M. S. w kwocie [...]zł. oraz dodatek mieszkaniowy w kwocie [...]zł., przyznany na okres od sierpnia [...] r. do stycznia [...] r. A. S. ma orzeczony [...] stopień niepełnosprawności na stałe. Jak podkreślił organ odwoławczy zaskarżona decyzja organu I instancji została wydana zgodnie z przepisami ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, a wysokość zasiłku stałego ustalona na podstawie art. 37 cytowanej ustawy, zgodnie z którym wysokość zasiłku stanowi różnicę między kryterium dochodowym na osobę w rodzinie a dochodem na osobę w rodzinie. W przypadku strony ustawowe kryterium dochodowe wynosiło 316 zł., natomiast dochód na osobę w rodzinie wynosił do dnia 20 września [...] r. – [...]zł., a od dnia 21 września [...]r. (w związku z powrotem syna strony z wojska) – [...]zł. W związku z tym wysokość zasiłku stałego, stanowiąca różnicę powyższych kwot, wynosiła w sierpniu [...]zł., we wrześniu [...]zł. (przy uwzględnieniu, że od 21 września [...] r. struktura rodziny jest czteroosobowa), a od października [...] r. – [...]zł. A. S. na powyższą decyzję wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach zarzucając, że decyzja organu odwoławczego nie uwzględnia tego, iż Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności po rozpoznaniu jego odwołania od orzeczenia Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w dniu [...]r. uchylił wskazania dotyczące korzystania z systemu środowiskowego wsparcia w samodzielnej egzystencji, orzekając, że wymaga korzystania z systemu środowiskowego wsparcia w samodzielnej egzystencji. Ponownie podniósł ponadto, że kwota przyznanego zasiłku stałego tj. [...]zł. nie wystarcza na zaspokojenie jego potrzeb gdyż ponosi wysokie koszty zakupu lekarstw. Domagał się zmiany rozstrzygnięcia i przyznania świadczenia w wyższej kwocie oraz na czas nieokreślony z uwagi na niepełnosprawność, niezdolność do pracy i trwały charakter schorzeń. Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutów skargi przytoczył przepis art. 37 ust. 1 pkt 1 ustawy o pomocy społecznej, zgodnie z którym, wysokość zasiłku stanowi różnicę między kryterium dochodowym na osobę w rodzinie a dochodem na osobę w rodzinie. Kwota zasiłku stałego nie może być niższa niż 30 zł. miesięcznie (art.37 ust 3 ustawy o pomocy społecznej). Dodał, że w przypadku strony ustawowe kryterium dochodowe wynosiło 316 zł., natomiast dochód na osobę w rodzinie wynosił do dnia 20 września [...] r. – [...]zł., a od dnia 21 września [...]r. (w związku z powrotem syna strony z wojska) – [...]zł. W związku z tym wysokość zasiłku stałego, stanowiąca różnicę powyższych kwot, wynosiła w sierpniu [...]zł., we wrześniu [...]zł. ( przy uwzględnieniu, że od 21 września [...] r. struktura rodziny jest czteroosobowa), a od października [...] r. – [...]zł. W związku z tym zaskarżona decyzja jest zgodna z obowiązującymi przepisami prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, iż sądy administracyjne zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 powołanego przepisu stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie zatem do przepisu art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla zaskarżoną decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi; naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ponadto stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach, albo stwierdza ich wydanie z naruszeniem prawa. Jednocześnie na podstawie art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd dokonuje kontroli rozstrzygnięć administracji publicznej pod względem zgodności z prawem nie będąc związany zarzutami, podstawą prawną i wnioskami sformułowanymi w skardze. Przeprowadzając ocenę zaskarżonej decyzji co do jej zgodności z prawem, uznać należało, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Decyzja została bowiem wydana zgodnie z przepisami obowiązującej w dacie jej wydania ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64 poz. 593 ze zm.). Zgodnie z art. 37 ust. 1 pkt 2 cytowanej ustawy zasiłek stały przysługuje pełnoletniej osobie pozostającej w rodzinie, całkowicie niezdolnej do pracy z powodu wieku lub niepełnosprawności, jeżeli jej dochód, jak również dochód na osobę w rodzinie są niższe od kryterium dochodowego na osobę w rodzinie, które zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy wynosi 316 zł. Zasiłek stały ustala się – według art. 37 ust. 2 pkt 2 ustawy o pomocy społecznej – w przypadku osoby w rodzinie – w wysokości różnicy między kryterium dochodowym na osobę w rodzinie a dochodem na osobę w rodzinie. Kwota zasiłku – zgodnie z art. 37 ust. 3 wymienionej ustawy - nie może być niższa niż 30 zł. miesięcznie. Na podstawie wywiadu środowiskowego przeprowadzonego przez organ pomocy społecznej ustalono, iż A. S. prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną i dziećmi. Do dnia 20 września [...] r. struktura rodziny była trzyosobowa, a od 21 września [...] r. czteroosobowa, bowiem w tym dniu wrócił z wojska syn skarżącego – M. S.. Na łączny dochód rodziny w wysokości [...]zł. składały się: wynagrodzenie za pracę żony A. S. – M. S. w kwocie [...]zł. oraz dodatek mieszkaniowy w kwocie [...]zł., przyznany na okres od sierpnia [...] r. do stycznia [...]r. Wobec A. S. orzeczono [...] stopień niepełnosprawności na stałe. Spełnił zatem kryteria przyznania świadczenia z pomocy społecznej w formie zasiłku stałego. W przypadku skarżącego ustawowe kryterium dochodowe wynosiło 316 zł., natomiast dochód na osobę w rodzinie wynosił do dnia 20 września [...] r. – [...]zł., a od dnia 21 września [...] r. ( w związku z powrotem syna strony z wojska) – [...]zł. W związku z tym wysokość zasiłku stałego, stanowiąca różnicę powyższych kwot, wynosiła w sierpniu [...]zł., we wrześniu [...]zł. ( przy uwzględnieniu, że od 21 września [...] r. struktura rodziny była czteroosobowa), a od października [...] r. – [...]zł. Podkreślić należało, że wysokość zasiłku stałego nie ma charakteru uznaniowego, jest bowiem ustalana zgodnie z kryteriami wymienionymi w art. 37 oraz art. 8 ustawy o pomocy społecznej. Oznacza to, że organy orzekające w sprawach zasiłków stałych są związane przepisami prawa co do wysokości przyznawanego zasiłku. Wyznacznikami ustalania wysokości zasiłku w przypadku skarżącego było – z jednej strony – ustawowe kryterium dochodowe na osobę w rodzinie – wynoszące 316 zł., a z drugiej – dochód na osobę w rodzinie skarżącego. Odnosząc się do zarzutów skarżącego, wskazać należało, że na wysokość zasiłku stałego nie miała wpływu wskazywana w skardze okoliczność, że Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności po rozpoznaniu odwołania A. S. od orzeczenia Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w dniu [...]. uchylił wskazania dotyczące korzystania z systemu środowiskowego wsparcia w samodzielnej egzystencji, orzekając, że A. S. wymaga korzystania z systemu środowiskowego wsparcia w samodzielnej egzystencji. W świetle przepisu art. 37 ust.1 pkt 2 ustawy o pomocy społecznej, kryterium przysługiwania zasiłku stałego stanowi bowiem całkowita niezdolność do pracy z powodu wieku lub niepełnosprawności. Zgodnie z definicją zawartą w art. 6 ust. 1 ustawy - całkowita niezdolność do pracy – oznacza całkowitą niezdolność do pracy w rozumieniu przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych albo zaliczenie do I lub II grupy inwalidów lub legitymowanie się znacznym lub umiarkowanym stopniem niepełnosprawności w rozumieniu przepisów o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych. Dla rozstrzygnięcia sprawy znaczenie miała zatem okoliczność czy wobec A. S. została orzeczona całkowita niezdolność do pracy a więc czy legitymuje się znacznym lub umiarkowanym stopniem niepełnosprawności. Organy administracji obydwu instancji prawidłowo ustaliły powyższą okoliczność tj. zgodnie z orzeczeniem o stopniu niepełnosprawności z dnia [...]r., które po rozpatrzeniu odwołania A. S., zostało w dniu [...]r. utrzymane w mocy m. in. w części dotyczącej zaliczenia go do [...] stopnia niepełnosprawności. Orzeczenie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności z [...]r. było jednym z dowodów zgromadzonych w sprawie przez organ I instancji, jednakże zmiana orzeczenia co do wskazań dotyczących korzystania z systemu środowiskowego wsparcia w samodzielnej egzystencji – nie miała wpływu na wysokość przyznanego skarżącemu zasiłku stałego. Wobec powyższego nie ulega wątpliwości, że organ administracji zebrał materiał dowodowy pozwalający na ustalenie stanu faktycznego i rozstrzygnięcie sprawy co do jej istoty. W konsekwencji zarówno zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji zostały podjęte w wyniku ustalenia istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności faktycznych po dokonaniu prawidłowej oceny dowodów. Z uwagi na cytowane na wstępie uregulowania ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności sprawy uznać należało, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Organy administracji rozpatrujące niniejszą sprawę nie dopuściły się naruszenia przepisów postępowania administracyjnego i nie naruszyły przepisów prawa materialnego, które miały zastosowanie. tj. wyżej cytowanych przepisów ustawy o pomocy społecznej. Wobec powyższego uznać należało, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie – w konsekwencji – na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) Sąd skargę oddalił.