IV SA/Gl 1065/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Wiesław Morys po rozpoznaniu w dniu 6 października 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. G. na akt Starosty [...] z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie opłaty za wydanie karty pojazdu postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia [...] lipca 2011 r. D. G. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na akt Starosty [...] o numerze i dacie podanych w sentencji postanowienia. W akcie tym odmówiono zwrotu części uiszczonej przez skarżącej opłaty za wydanie karty pojazdu. Odpowiadając na wezwanie Sądu z dnia 8 sierpnia 2011 r. D. G. oświadczyła, iż przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego nie wezwała organu na piśmie do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zakres kognicji sądów administracyjnych określają przepisy art. 3, art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 162, poz. 1692 ze zm., zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.). Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 tego przepisu akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Wniesiona w rozpatrywanej sprawie skarga dotyczy zwrotu części opłaty pobranej za wydanie karty pojazdu. W uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lutego 2008 r. sygn. akt I OPS 3/07 (opubl. Lex nr 341207, ONSAiWSA 2008/2/21) wskazano, że skierowane do organu żądanie zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu, uiszczonej na podstawie § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003 r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu (Dz. U. Nr 137, poz. 1310 ze zm.), wszczyna sprawę administracyjną, którą organ załatwia w drodze aktu lub czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Skuteczne wniesienie takiej skargi uzależnione jest jednak od wyczerpania trybu określonego w art. 52 § 3 P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. W rozpoznawanej sprawie Starosta [...] w piśmie z dnia [...] czerwca 2011r. zajął stanowisko w sprawie zwrotu części opłaty pobranej za wydanie karty pojazdu samochodu. Pismo to zostało doręczone skarżącej w dniu 25 czerwca 2011r. Należy zatem uznać, że właśnie w tym dniu skarżąca dowiedziała się o czynności tego organu w przedmiotowej sprawie. Czternastodniowy termin do wniesienia wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa upływał więc w dniu 9 lipca 2011r. Jak wynika z akt sprawy oraz oświadczenia skarżącej przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego nie wezwała organu do usunięcia naruszenia prawa. W tym stanie rzeczy z uwagi na niewyczerpanie przez skarżącą dostępnych jej środków zaskarżenia Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a orzekł jak w sentencji postanowienia.