IV SA/Gl 1066/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Beata Kozicka Sędzia WSA Bożena Miliczek – Ciszewska Protokolant st. sekr. sąd. Arkadiusz Kmiotek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 maja 2016 r. sprawy ze skargi S.S. na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie przyznania uprawnień kombatanckich postanawia: odrzucić skargę. S. S. pismem z dnia 18 sierpnia 2015 r., skierowanym do Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie tego organu z dnia [...] nr [...], mocą którego utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia [...] r. nr [...] o odmowie wznowienia postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie wniósł o jej odrzucenie, ponieważ w jego ocenie wniesiona została z uchybieniem terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach pismem z dnia [...] wezwał skarżącego do wyjaśnienia, czy przywołanym powyżej pismem występował o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W odpowiedzi na to wezwanie skarżący pismem z dnia [...] wskazał, że nie pamięta i z uwagi na stan zdrowia nie jest w stanie tej sprawy wyjaśnić. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Merytoryczne rozpoznanie skargi jest możliwe, jeżeli skarga ta jest dopuszczalna podmiotowo i przedmiotowo oraz odpowiada wymogom formalnym i została wniesiona w ustawowym terminie. Uchybienie jednemu ze wskazanych wymogów skutkuje odrzuceniem skargi. W niniejszej sprawie skarga jest spóźniona. Stosownie do postanowień art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 1270), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dniu od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jak wynika z dostarczonych akt sprawy, zaskarżone postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego adwokat A. R. w dniu 9 czerwca 2015 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru tej decyzji zalegającego w aktach administracyjnych. Zatem termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 9 lipca 2015 r. Podkreślić należy, że przedmiotowe postanowienie zostało doręczone prawidłowo pełnomocnikowi skarżącego oraz zawiera prawidłowe pouczenie o przysługującej możliwości wniesienia skargi kasacyjnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, jak również o terminie w jakim skarga taka winna być wniesiona. Jak wynika z przekazanych akt sprawy pierwszym pismem po otrzymaniu przywołanego postanowienia jest pismo skarżącego skierowane do Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie z dnia 18 sierpnia 2015 r. Z uwagi na niejasny charakter tego pisma przywoływany organ administracji publicznej podjął działania zmierzające do ustalenia jego charakteru i w tym celu zwrócił się do pełnomocnika reprezentującego skarżącego w sprawach prowadzonego postępowania. Pełnomocnik ten poinformował organ, iż zostało mu cofnięte pełnomocnictwo i nie zna charakteru prawnego wskazanego pisma. W tej sytuacji powyższy organ wystąpił do skarżącego o wyjaśnienie charakteru prawnego tego pisma i skarżący w odpowiedzi z dnia 4 września 2015 wskazał, że jest to prośba o zmianę decyzji na korzystną dla niego. W tej sytuacji organ ten uznał, że jest to skarga do sądu administracyjnego i przekazał akta sprawy wraz z odpowiedzią do tutejszego Sądu. Przedstawione w pierwszej części uzasadnienia działania podejmowane przez tutejszy Sąd pozwalają uznać, że intencją skarżącego było wniesienie skargi do tutejszego Sądu na przedmiotowe postanowienie, co znalazło również odzwierciedlenie w stanowisku pełnomocnika skarżącego ustanowionego już w trakcie postępowania sądowoadministracyjnego. Stosownie do postanowień art. 86 § 1 wyżej wymienionej ustawy, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu, przy czym po myśli art. 87 § 1 wskazanej ustawy, pismo z wnioskiem o przywróceniem terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. W rozpatrywanej sprawie dostrzec należy, że skarżący był reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika i do jego rąk zostało doręczone przedmiotowe postanowienie, następnie skarżący wypowiedział pełnomocnictwo, a w dalszej kolejności sporządził pismo z dnia 18 sierpnia 2015 r. Wskazane pismo nie jest czytelne, jednakże działania podjęte przez organ administracji jak również przez tutejszy Sąd pozwalają uznać, że skarżący z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie występował, zatem Sąd nie mógł odnieść się do tego zagadnienia. Samo powoływanie się na wiek i zły stan zdrowia nie mogą stanowić podstawy do uznania, że skarżący pismem z dnia 18 sierpnia 2015 r. występował o przywrócenie terminu do wniesienia skargi oraz taką skargę wniósł. Stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt 2 wyżej wymienionej ustawy przesłanką odrzucenia skargi jest wniesienie jej z uchybieniem terminu. Wobec powyższego należało stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzec jak w sentencji. ec