IV SA/Gl 1068/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz - Furmanik Sędziowie Sędzia WSA Beata Kozicka Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz (spr.) Protokolant Monika Rał po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 października 2015 r. sprawy ze skargi D. G. na decyzję Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy skierowania do komisji lekarskiej w celu zmiany kategorii zdrowia oddala skargę. Wojskowy Komendant Uzupełnień w R., decyzją z dnia [...] r., po rozpoznaniu wniosku skarżącego D.G., odmówił skierowania go do wojskowej komisji lekarskiej. W uzasadnieniu wskazał, że skarżący zwrócił się z wnioskiem o zmianę kategorii zdrowia podnosząc, że obecnie jest nieadekwatna do stanu jego zdrowia i dyskwalifikuje go z możliwości ubiegania się o służbę w policji. Organ podniósł, że stosunek skarżącego do obowiązku służby wojskowej został uregulowany art. 58 ust. 2 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2012 r. poz. 461 z późn. zm.) w związku z prawomocnym orzeczeniem Powiatowej Komisji Lekarskiej w J. z dnia [...] r., która zaliczyła go do kategorii zdrowia "E" – trwale i całkowicie niezdolny do czynnej służby wojskowej w czasie pokoju oraz w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny. Podkreślił, że wobec tego skarżący nie podlega obowiązkowi służby wojskowej i znajdują zastosowanie przepisy art. 29 ust. 3a ustawy, przewidujące wprost, że w czasie pokoju nie kieruje się do wojskowej komisji lekarskiej osoby, wobec której wydano ostateczne orzeczenie ustalające kategorię zdolności do czynnej służby wojskowej "D" lub "E". Podniósł, że istnienie ostatecznego orzeczenia ustalającego kategorię zdolności do czynnej służby wojskowej "E", wyłącza możliwość skierowania do wojskowej komisji lekarskiej celem zmiany kategorii zdrowia. Decyzją z dnia [...]r., wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), zwanej dalej K.p.a. w zw. z art. 29 ust. 3a ustawy o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej, Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w K. – w wyniku rozpoznania odwołania D.G. – utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu podniósł, że zgodnie z art. 29 ust. 3a ustawy o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej, w czasie pokoju nie kieruje się do wojskowej komisji lekarskiej osoby, wobec której wydano ostateczne orzeczenie ustalające kategorię zdolności do czynnej służby wojskowej "D" albo "E". Organ podkreślił, że prawomocnym orzeczeniem Powiatowej Komisji Lekarskiej w J. z dnia [...]r. skarżący został zaliczony do kategorii zdrowia "E" trwale i całkowicie niezdolny do czynnej służby wojskowej w czasie pokoju oraz w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny. Wskazał, że taki stan prawny, tj. ostateczne ustalenie kategorii zdrowia "E", w świetle cytowanego art. 29 ust. 3a ustawy, jednoznacznie wyklucza ponowne skierowanie na badania do wojskowej komisji lekarskiej. Na potwierdzenie tej tezy przytoczył wyrok WSA w Krakowie z dnia 19 listopada 2013 r. sygn. akt III SA/Kr 78/13 według którego, "przepis art. 29 ust. 3a ustawy o powszechnym obowiązku obrony, nie upoważnia wojskowych komisji lekarskich do ponownego orzekania w czasie pokoju, zarówno na wniosek zainteresowanej osoby, jak i z urzędu, o zdolności do czynnej służby wojskowej, jeżeli stan jej zdrowia uległ istotnej zmianie. Trafnie zatem, w ocenie Sądu organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji stwierdził, że o możliwości weryfikacji ostatecznego orzeczenia ustalającego kategorię zdolności do czynnej służby wojskowej decyduje rodzaj posiadanej przez skarżącego kategorii ustalonej ostatecznym orzeczeniem komisji lekarskiej. Skarżący posiada kategorię "E", co w świetle przepisów ustawy o powszechnym obowiązku obrony uniemożliwia Wojskowemu Komendantowi Uzupełnień skierowanie skarżącego do powiatowej lub wojskowej komisji lekarskiej celem ponownego ustalenia zdolności do czynnej służby wojskowej". W końcowej części uzasadnienia organ odwoławczy podkreślił, że wobec jednoznacznej treści przepisów obowiązujących w dniu orzekania, a mianowicie art. 29 ust. 3a ustawy, zgodnie z którym w czasie pokoju nie kieruje się do wojskowej komisji lekarskiej osoby, wobec której wydano ostateczne orzeczenie ustalające kat. D lub E, brak jest podstaw do uznania, że orzeczenie organu I instancji narusza prawo, przy niekwestionowanej i wynikającej z dołączonych dokumentów okoliczności, że skarżący został zaliczony do kat. E. W skardze wniesionej od powyższej decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, D.G. wskazał, że powołuje się na art. 156 § 1 K.p.a., jednakże nie sprecyzował powyższego stwierdzenia. Podniósł zarzut, że decyzja Powiatowej Komisji Lekarskiej została wydana z naruszeniem przepisów prawa, gdyż organ wydający decyzję posłużył się wykładnią literalną i formalną i nie wziął pod uwagę, że jego wada wzroku jest całkowicie uleczalna dzięki możliwej laserowej korekcji, która jest przeprowadzana u pacjentów, pod warunkiem ukończenia 20 roku życia. Podniósł, że wobec powyższego lekarz orzecznik nie dochował należytej staranności podczas działań podjętych w celu postawienia prawidłowej diagnozy. Dodał, że komisja wykazała się niedostateczną wiedzą na temat jego schorzenia i możliwości jego wyleczenia, a przyczyną tego mógł być również brak dostępu do specjalistycznej aparatury diagnostycznej. Podniósł, że komisja przydzielając mu kategorię zdrowia "E" całkowicie i dożywotnio wykluczyła go z wielu środowisk zawodowych, z którymi wiązał swoją przyszłość. Podkreślił, że obecnie nie ma żadnej wady wzroku, na dowód czego posiada dokumentację medyczną. Zarzucił, że decyzja "PKL" narusza jego słuszny interes i wniósł o jej uchylenie. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Ponadto dodał, że w niniejszej sprawie bezpodstawny jest, nie sprecyzowany, a podnoszony w skardze zarzut wydania orzeczenia z dnia [...]r. przez Powiatową Komisję Lekarską w J. z rażącym naruszeniem prawa (art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a. ). Podniósł, że w związku z tym nie istnieje obowiązek przekazania sprawy właściwej komisji lekarskiej, bowiem "przekazanie sprawy" celem określenia zdolności do czynnej służby wojskowej przez wojskowy organ administracji (WKU), może nastąpić w oparciu o przepis szczególny prawa materialnego, jakim jest ustawa o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej, która w tym przypadku (art. 28 ust. 4c i 29 ust. 3a ustawy), wyklucza skierowanie do komisji lekarskiej osoby, wobec której wydano ostateczne orzeczenie ustalające kategorię zdolności do czynnej służby wojskowej "E", tym bardziej, że z samej treści uzasadnienia skargi wynika, że stan zdrowia uległ poprawie, czyli w dniu orzekania taka wada istniała. Organ podkreślił, że korekty wady wzroku u skarżącego dokonano w dniu [...] 2014 r., zaś orzeczenie Powiatowej Komisji Lekarskiej w J. zostało wydane w dniu [...] 2003 r. Wobec tego trudno mówić o naruszeniu przepisów prawa przez Powiatową Komisję Lekarską, o jakim mowa w art. 28 ust. 4d ustawy o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej, na które powołuje się skarżący. Na rozprawie pełnomocnik organu odwoławczego ponownie wniósł o oddalenie skargi. Skarżący podniósł, że opinia komisji lekarskiej jest nieobiektywna i podtrzymał zarzuty zawarte w skardze dotyczące orzeczenia lekarskiego. Ponadto oświadczył, że nie skarżył orzeczenia komisji lekarskiej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Na podstawie art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 cytowanego przepisu stanowi, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla zaskarżoną decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi; naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W wyniku przeprowadzenia kontroli zaskarżonej decyzji w powyższym zakresie stwierdzić należało, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż decyzja organu odwoławczego oraz poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji, zostały wydane zgodnie z prawem. Zaskarżoną decyzją z dnia [...]r. - Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w K. – w wyniku rozpoznania odwołania – utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji o odmowie skierowania skarżącego do komisji lekarskiej w celu zmiany kategorii zdolności do czynnej służby wojskowej. Podstawę materialnoprawną kwestionowanego rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2012 r. poz. 461 z późn. zm.). Zgodnie zaś z cytowanym w zaskarżonej decyzji art. 29 ust. 3a tej ustawy, w czasie pokoju nie kieruje się do wojskowej komisji lekarskiej osoby, wobec której wydano ostateczne orzeczenie ustalające kategorię zdolności do czynnej służby wojskowej "D" albo "E". W przedmiotowej sprawie poza sporem było to, że prawomocnym orzeczeniem Powiatowej Komisji Lekarskiej w J. z dnia [...]r. skarżący został zaliczony do kategorii zdrowia "E" - trwale i całkowicie niezdolny do czynnej służby wojskowej w czasie pokoju oraz w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny. W związku z tym prawidłowo organ odwoławczy stwierdził, że taki stan prawny, tj. ostateczne ustalenie kategorii zdrowia "E" - w świetle cytowanego art. 29 ust. 3a ustawy, jednoznacznie wyklucza możliwość ponownego skierowania skarżącego na badanie do wojskowej komisji lekarskiej. Wobec tego, decyzja organu I instancji została wydana zgodnie z prawem i w konsekwencji - prawidłowo stwierdził organ odwoławczy, że zasługiwała ona na utrzymanie w mocy. W wyniku kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, uznać zatem należało, że brak jest podstaw do stwierdzenia jakichkolwiek nieprawidłowości w postępowaniu administracyjnym przeprowadzonym zarówno przez organ odwoławczy, jak i przez organ pierwszej instancji. W szczególności prawidłowa była ocena prawna odniesiona do stwierdzonego w sprawie stanu faktycznego. Wobec wyżej wskazanych okoliczności, podjęte w sprawie rozstrzygnięcia uznać należało za prawidłowe. Podkreślenia przy tym wymagało, że nie mogły stanowić przedmiotu rozpoznania w niniejszej sprawie, zarzuty skargi w zakresie naruszenia przepisów prawa przy wydaniu orzeczenia Powiatowej Komisji Lekarskiej w J. z dnia [...]r., mocą której skarżący został zaliczony do kategorii zdrowia "E". Przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie jest bowiem – jak już była o tym mowa wyżej - zgodność z prawem zaskarżonej decyzji z dnia [...] r. Z uwagi na to, brak było podstaw do uwzględnienia skargi, zgodnie zatem z art. 151 P.p.s.a., podlegała ona oddaleniu.