IV SA/Gl 107/07

WyrokWSA w Gliwicach2007-09-14

Skład orzekający: Tadeusz Michalik, Elżbieta Kaznowska, Teresa Kurcyusz – Furmanik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ prawidłowo obliczył wysokość przyznanego dodatku mieszkaniowego, uwzględniając przepisy ustawy o dodatkach mieszkaniowych oraz uchwałę rady gminy obniżającą wskaźniki procentowe?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że organy administracji prawidłowo obliczyły wysokość przyznanego dodatku mieszkaniowego. Zastosowano właściwe przepisy ustawy o dodatkach mieszkaniowych, w tym dotyczące kryteriów dochodowych i sposobu obliczania wysokości dodatku, a także uwzględniono uchwałę rady gminy obniżającą procentowe wskaźniki dodatku. Zarzuty skarżącego dotyczące prowadzenia wspólnego gospodarstwa domowego i definicji dochodu zostały uznane za nieuzasadnione lub bez wpływu na wynik sprawy.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła odmowy przyznania D. B. dodatku mieszkaniowego w pełnej wyliczonej przez niego wysokości. Organ I instancji przyznał dodatek w określonej kwocie, jednak skarżący odwołał się, twierdząc, że dodatek został źle wyliczony. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu I instancji, szczegółowo uzasadniając sposób obliczenia dodatku i odwołując się do przepisów ustawy oraz uchwały rady gminy. Skarżący złożył skargę do WSA, kwestionując sposób obliczenia dodatku i prosząc o wyjaśnienie definicji dochodu.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska Sędzia WSA Teresa Kurcyusz – Furmanik Protokolant Referent Izabela Auguścik-Michułka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 września 2007 r. sprawy ze skargi D. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego oddala skargę. Decyzją z dnia [...] Kierownik Działu Dodatków Mieszkaniowych Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w R. Ś. działając z upoważnienia Prezydenta Miasta R. Ś. przyznał D. B. dodatek mieszkaniowy na okres od [...] do [...] w wysokości [...] zł. miesięcznie. W uzasadnieniu organ podał , iż strona spełnia kryteria określone w ustawie o dodatkach mieszkaniowych. W odwołaniu od tej decyzji D. B. podnosił , że decyzja jest krzywdząca , gdyż dodatek został źle wyliczony. Wnosił o ponowne rozpatrzenie sprawy. Decyzją z dnia [...] Nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz art. 2 ustawy z dnia 12 października 1994 roku o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz.U. z 2001r. Nr 79, poz. 856) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. orzekło utrzymać w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu Samorządowe Kolegium Odwoławcze podniosło, iż Stosownie do postanowień art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz.U. Nr 71, poz. 734) od roku 2005 dodatek mieszkaniowy przysługuje, jeżeli średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego w okresie 3 miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku nie przekracza 175% kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym, a zgodnie z art. 6 ust. 2 pkt 2 w przypadku, gdy średni miesięczny dochód jest równy lub wyższy od 100% kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie wieloosobowym, lecz nie przekracza 125%, wówczas dla celów obliczenia dodatku mieszkaniowego przyjmuje się wydatki poniesione przez osobę otrzymującą dodatek mieszkaniowy w wysokości 15% dochodów gospodarstwa domowego -w gospodarstwie 2-4 osobowym. W pozostałych przypadkach, tzn. gdy dochód jest niższy od 100% najniższej emerytury zastosowanie ma pkt 1 tego artykułu, zgodnie z którym przyjmuje się wydatki poniesione przez osobę otrzymującą dodatek mieszkaniowy w wysokości 12% dochodów gospodarstwa domowego. Z brzmienia tego przepisu wynika zatem, że osoba ubiegająca się o dodatek mieszkaniowy obowiązana jest częściowo pokryć należności za zajmowany lokal, a kwota ta uzależniona jest od ilości osób w gospodarstwie domowym oraz od uzyskiwanego przez to gospodarstwo dochodu. Podkreślono, że z akt sprawy wynika, że D. B. prowadzi [...] gospodarstwo domowe i zajmuje lokal mieszkalny o pow. [...] m². Dochód gospodarstwa domowego czyli [...] zł. miesięcznie. Udział własny gospodarstwa domowego w pokryciu należności czynszowych wynosi zatem [...] tj. 12% z kwoty [...] zł.. Wydatki na mieszkanie wynoszą według wniosku [...]zł. Łączne wydatki powiększone z tytułu braku ciepłej wody ([...])wynoszą [...] zł. Obliczony na tej podstawie dodatek mieszkaniowy tj. [...]zł. -[...]. x 12% = [...] zł nie może być przyznany w pełnej wysokości. Wskazano, iż w myśl art. 6 ust. 10 obowiązującej ustawy, wysokość dodatku mieszkaniowego, łącznie z ryczałtem, o którym mowa w ust. 7, nie może przekraczać 70% faktycznych wydatków ponoszonych za lokal mieszkalny, przy czym zgodnie z ustępem 11 tego artykułu rada gminy, w drodze uchwały, może podwyższyć lub obniżyć, nie więcej niż o 20 punktów procentowych, wysokość wskaźników procentowych, o których mowa w ust. 10. Podkreślono, iż uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej w R. Ś. z dnia [...] obniżono o 20 punktów procentowych - to jest do 50% wysokość wskaźników procentowych dodatku mieszkaniowego, łącznie z ryczałtem, o których mowa w art. 6 ust. 10 ustawy o dodatkach I mieszkaniowych. Uchwałę opublikowano w Dzienniku Urzędowym Województwa Śląskiego z 2005 r. (Nr 1, poz. 20). W rozpatrywanej zatem sprawie wysokość dodatku mieszkaniowego łącznie z ryczałtem na zakup opału nie może zatem [...] W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżący D. B. wnosił o wyjaśnienie co to jest dochód. Dodał, że .jego świadczenia wynoszą [...] zł. na [...]osoby. Podnosił ponadto, że złożył pozew o eksmisję konkubiny z lokalu. W dalszej części skargi opisał swoją sytuację rodzinną w jakiej znajdował się w roku[...]. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w motywach zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: W punkcie wyjścia należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz.1269) Sąd ten sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 wspomnianego przepisu stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z brzmienia art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) wynika natomiast, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi, bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Cytowana regulacja prawna nie pozostawia zatem wątpliwości co do tego, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest zatem władny oceniać takich okoliczności jak pokrzywdzenie strony decyzją, czy decyzja wiąże się z negatywnymi skutkami dla strony, czy narusza zasady współżycia społecznego i im podobnych. Sąd związany jest normą prawną odzwierciedlającą wolę ustawodawcy, wyrażoną w treści odpowiedniego przepisu prawa. Przy tym z mocy art. 134 § 1 cytowanej ustawy tejże kontroli legalności dokonuje także z urzędu , nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przeprowadzając w oparciu o powyższe uregulowania ocenę zgodności z prawem podjętych w sprawie rozstrzygnięć należy stwierdzić, iż decyzje organów obu instancji nie naruszają obowiązujących przepisów prawa materialnego czy procesowego. Zasady przyznawania świadczenia w postaci dodatku mieszkaniowego uregulowane zostały w ustawie z dnia 21 czerwca 2001 r., o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734). Stosownie zatem do treści art. 3 ust. 1 przywołanej ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r., dodatek mieszkaniowy przysługuje osobom, o których mowa wart. 2 ust. 1 tej ustawy, jeżeli średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego w okresie 3 miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego nie przekracza 175% kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym i 125% tej kwoty w gospodarstwie wieloosobowym, obowiązującej w dniu złożenia wniosku. Przepis art. 6 ustawy o dodatkach mieszkaniowych stanowi w ust. 1, iż wysokość dodatku mieszkaniowego stanowi różnicę między wydatkami, o których mowa w ust. 3-6, przypadającymi na normatywną powierzchnię użytkową zajmowanego lokalu mieszkalnego, a kwotą stanowiącą wydatki poniesione przez osobę otrzymującą, z zastrzeżeniem ust. 2, dodatek w wysokości: 1) 15% dochodów gospodarstwa domowego - w gospodarstwie jednoosobowym, 2) 12% dochodów gospodarstwa domowego - w gospodarstwie 2-4-osobowym, 3) 10% dochodów gospodarstwa domowego - w gospodarstwie 5-osobowym i większym, a w ust. 2, że jeżeli średni miesięczny dochód, o którym mowa w art. 3 ust. 1, jest równy lub wyższy od 150% kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym i 100% tej kwoty w gospodarstwie wieloosobowym, lecz nie przekracza odpowiednich wysokości średnich miesięcznych dochodów wymienionych w art. 3 ust. 1, wówczas dla celów obliczenia dodatku mieszkaniowego przyjmuje się wydatki poniesione przez osobę otrzymującą dodatek w wysokości: 1) 20% dochodów gospodarstwa domowego - w gospodarstwie jednoosobowym, 2) 15% dochodów gospodarstwa domowego - w gospodarstwie 2-4-osobowym, 3) 12% dochodów gospodarstwa domowego - w gospodarstwie 5-osobowym i większym. Z powyższego wynika zatem wprost, że osoba ubiegająca się o dodatek mieszkaniowy obowiązana jest częściowo pokryć należności za zajmowany lokal, a kwota ta uzależniona jest od ilości osób w gospodarstwie domowym oraz od uzyskiwanego przez to gospodarstwo dochodu. Analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego prowadzi do wniosku, iż D. B. prowadzi [...] gospodarstwo domowe i zajmuje lokal mieszkalny o pow. [...] m². Dochód gospodarstwa domowego wnioskodawcy w okresie trzech miesięcy poprzedzających złożenie wniosku wyniósł [...] zł. (zasiłek stały), czyli [...] zł. miesięcznie. Udział własny gospodarstwa domowego w pokryciu należności czynszowych wynosi zatem [...] tj. 12% z kwoty [...] zł.. Wydatki na mieszkanie wynoszą według [...]. Obliczony na tej podstawie dodatek mieszkaniowy tj. [...] zł. -[...]. x 12% = [...] zł nie mógł być przyznany skarżącemu w pełnej wysokości. W myśl bowiem przepisu art. 6 ust. 10 obowiązującej ustawy, wysokość dodatku mieszkaniowego, łącznie z ryczałtem, o którym mowa w ust. 7, nie może przekraczać 70% faktycznych wydatków ponoszonych za lokal mieszkalny, przy czym zgodnie z ustępem 11 tego artykułu rada gminy, w drodze uchwały, może podwyższyć lub obniżyć, nie więcej niż o 20 punktów procentowych, wysokość wskaźników procentowych, o których mowa w ust. 10. Uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej w R. Ś. z dnia [...] obniżono o 20 punktów procentowych - to jest do 50% wysokość wskaźników procentowych dodatku mieszkaniowego, łącznie z ryczałtem, o których mowa w art. 6 ust. 10 ustawy o dodatkach I mieszkaniowych. Uchwałę opublikowano w Dzienniku Urzędowym Województwa Śląskiego z 2005 r. (Nr 1, poz. 20). Przeto też w przedmiotowej sprawie wysokość dodatku mieszkaniowego łącznie z ryczałtem na zakup opału nie może zatem przekraczać 50% faktycznych wydatków ponoszonych za lokal mieszkalny, co stanowi – jak prawidłowo obliczyły organy procedujące w sprawie kwotę [...] zł.. Stąd tez należało uznać, iż wysokość przyznanego skarżącemu dodatku obliczona została prawidłowo, a w konsekwencji ustalenia poczynione w tym zakresie przez organy obydwu instancji są zgodne z regułami określonymi w ustawie o dodatkach mieszkaniowych. Co do zarzutów skargi wskazać należy, iż podniesione w skardze okoliczności dotyczące nieprowadzenia z A. P. [...] gospodarstwa domowego nie znajdują swojego odzwierciedlenia w zgromadzonym materiale dowodowym. Z przeprowadzonego wywiadu środowiskowego oraz oświadczenia A. P. z dnia [...] wynika bowiem, że skarżący prowadzi wraz z konkubiną A. P. [...]gospodarstwo domowe. Niezależnie od powyższego należy wskazać, iż okoliczność, że organ przyjął, iż skarżący prowadzi . [...] gospodarstwo domowe jest w tym wypadku bez wpływu na wynik sprawy, albowiem A. P. nie osiąga żadnego dochodu, a dodatek przyznano w maksymalnej wysokości, tj. 50% faktycznych wydatków ponoszonych za zajmowany lokal mieszkalny. Co do wniosku skarżącego o wyjaśnienie mu, co należy rozumieć pod pojęciem "dochód" należy wskazać skarżącemu, iż definicję tego pojęcia zawiera przepis art. 3 ust. 3 ustawy o dodatkach mieszkaniowych. Przepis ten w jego brzmieniu w dniu wydania zaskarżonej decyzji stanowił, iż "za dochód uważa się wszelkie przychody po odliczeniu kosztów ich uzyskania oraz po odliczeniu składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, określonych w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych, chyba że zostały już zaliczone do kosztów uzyskania przychodu. Do dochodu nie wlicza się dodatków dla sierot zupełnych, jednorazowych zapomóg z tytułu urodzenia się dziecka, dodatku z tytułu urodzenia dziecka, pomocy w zakresie dożywiania, zasiłków pielęgnacyjnych, zasiłków okresowych z pomocy społecznej, jednorazowych świadczeń pieniężnych i świadczeń w naturze z pomocy społecznej oraz dodatku mieszkaniowego". Przeto należy stwierdzić, iż decyzje organów procedujących w sprawie - pomimo subiektywnych odczuć skarżącego - są prawidłowe i zgodne z obowiązującymi przepisami prawa. Ponieważ w przedmiotowym postępowaniu administracyjnym nie stwierdzono, ani istotnych naruszeń przepisów prawa materialnego, ani też istotnych naruszeń przepisów procesowych, przeto na mocy art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło