IV SA/Gl 1071/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga – Gajewska (spr.) Sędzia WSA Andrzej Matan Protokolant st. sekr. sąd. Arkadiusz Kmiotek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 lipca 2013 r. sprawy ze skargi M.D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego oddala skargę. Zastępca Dyrektora ds. Pomocy Środowiskowej Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w B. pismem z dnia [...]r., nr [...] poinformował M.D. o sprostowaniu z urzędu postanowieniem z dnia [...]r., nr [...] błędu rachunkowego zawartego w pouczeniu decyzji wydanej dnia [...]r., nr [...], a także wyjaśniono, że pismem z dnia [...]r., nr [...] M.D. został poinformowany o sposobie wypłaty zasiłku stałego. M.D. wniósł odwołanie od powyższego pisma z jednoczesnym zażaleniem w trybie art. 35 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, zwanej dalej w skrócie K.p.a.. Wskazał, że w dniu 26 czerwca 2012 r. złożył wniosek o wydanie decyzji administracyjnej, w trybie art. 106 § 1 ustawy o pomocy społecznej, dotyczącej przekazu pocztowego na kwotę 127,25 zł. Natomiast decyzja administracyjna w tej kwestii nie została dotąd wydana. Doręczono mu wyłącznie opisane powyżej pismo z dnia [...]r., które nie zostało nazwane decyzją ani postanowieniem, oraz z którego nic nie wynika. Zdaniem strony od pisma przysługuje mu odwołanie lub zażalenie na bezczynność administracji publicznej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. postanowieniem z dnia [...]r., nr [...], działając na podstawie art. 134 w związku z art. 127 § 1 oraz 129 § 1 i 2 K.p.a. stwierdziło niedopuszczalność odwołania wniesionego przez M.D. w dniu 25 lipca 2012 r. Organ stwierdził, że stosownie do art. 127 § 1 K.p.a., odwołanie tylko do jednej instancji. Z przepisu tego wynika, że odwołanie jako instytucja procedury administracyjnej jest środkiem zaskarżenia decyzji administracyjnej wydawanej przez organ pierwszej instancji i przysługuje tylko od decyzji administracyjnej. W sytuacji, gdy określony akt nie jest decyzją administracyjną, to wniesione od niego odwołanie jest niedopuszczalne z przyczyn przedmiotowych. Jeśli natomiast nie istnieje decyzja administracyjna organu pierwszej instancji, od której można się odwołać, to nie jest możliwe merytoryczne rozpatrywanie sprawy w administracyjnym postępowaniu przez organ odwoławczy. Zdaniem organu odwoławczego, zaskarżone pismo nie posiada statusu decyzji administracyjnej, jest bowiem wyłącznie informacją skierowaną do odwołującego o sprostowaniu z urzędu postanowieniem z dnia [...]r., błędu rachunkowego zawartego w pouczeniu decyzji wydanej dnia [...]r.. W tym piśmie wyjaśniono również sposób wypłaty zasiłku stałego. Kolegium stwierdziło, że skoro odwołanie przysługuje jedynie od decyzji administracyjnej, to wniesione przez M.D. odwołanie od pisma z dnia 25 czerwca 2012 jest równoznaczne z niedopuszczalnością odwołania. M.D. wniósł od postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, zarzucając mu naruszenie art. 134 w związku z art. 107 § 1 K.p.a. poprzez przyjęcie błędnego wniosku, że pismo z dnia [...]r. nie zawiera wszystkich elementów decyzji, by zostać zakwalifikowane jako decyzja. W ocenie skarżącego powyższe pismo zawiera wszystkie niezbędne elementy decyzji, natomiast rozstrzygnięcie nie miało dotyczyć sprostowania z urzędu postanowienia, nr [...], z dnia [...]r., lecz miało dotyczyć przekazu pocztowego na kwotę 127,25- zł dla którego nie została wydana decyzja administracyjna. Dodatkowo, organ nie rozpoznał alternatywnego wniosku skarżącego zawartego w odwołaniu, którym było zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie. W odpowiedzi na skargę organ postulował o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutu skargi w zakresie nie rozpoznania zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie, uznano go za bezzasadny. W odwołaniu zawarto bowiem wniosek o rozpoznanie jednego z dwóch alternatywnych środków odwoławczych, w związku z tym Kolegium rozpoznało odwołanie, skoro pozostawiono mu w tym zakresie dowolność. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna, bowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Sąd administracyjny, zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.", sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i stosuje środki określone w ustawie. Natomiast stosownie do zapisu art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. W tym trybie kontroli zostało poddane zaskarżone postanowienie. Tylko zatem stwierdzenie, iż zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować jego uchyleniem przez Sąd (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a - c p.p.s.a.). Ponadto, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Oceniając zaskarżone postanowienie pod kątem wskazanego kryterium Sąd stwierdza, że nie narusza ono prawa. Przedmiotem kontroli w niniejszym postępowaniu było postanowienie organu odwoławczego stwierdzające niedopuszczalność odwołania skarżącego od pisma Zastępcy Dyrektora ds. Pomocy Środowiskowej Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w B. z dnia [...]r., nr [...], w treści którego poinformowano skarżącego o sprostowaniu z urzędu postanowieniem z dnia [...]r., nr [...] błędu rachunkowego zawartego w pouczeniu decyzji wydanej dnia [...]r., nr [...], a także wyjaśniono, że pismem z dnia [...]r., nr [...] skarżący został poinformowany o sposobie wypłaty zasiłku stałego. Przyjdzie w pierwszej kolejności wskazać, że wobec treści art. 134 K.p.a., to organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania. Przepis ten stanowi podstawę do badania we wstępnej fazie postępowania przed organem odwoławczym dopuszczalności odwołania. Zważyć w tym miejscu należy, iż niedopuszczalność odwołania może wynikać z przyczyn o charakterze podmiotowym albo przedmiotowym. Niedopuszczalność z przyczyn przedmiotowych obejmuje przypadki braku przedmiotu zaskarżenia oraz wyłączenia przez przepisy możliwości zaskarżenia decyzji w toku instancji. Niezbędne jest podkreślenie, iż odwołanie przysługuje wyłącznie od decyzji. Pozostaje ono niedopuszczalne, jeżeli decyzja nie weszła do obrotu prawnego albo gdy czynność organu administracji publicznej nie jest decyzją administracyjną, a stanowi np. czynność materialno-techniczną. W niniejszej sprawie skarżący przedmiotem odwołania uczynił opisane już wcześniej pismo z dnia [...]r., które wbrew ocenie skarżącego nie może zostać uznane za decyzję administracyjną, przez co nie przysługiwało na nie odwołanie z przyczyn przedmiotowych. W związku tym uznać należy, że stwierdzenie braku istnienia aktu administracyjnego w dacie wniesienia odwołania, od którego skarżący mógłby wnieść środek zaskarżenia jest podstawą do wydania postanowienia o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania z przyczyn przedmiotowych. Odnosząc się natomiast do pozostałych zarzutów skargi należy zaakcentować, iż postanowienie o niedopuszczalności odwołania ma charakter wyłącznie procesowy. Sąd w toku niniejszego postępowania nie jest uprawniony do badania podnoszonych w skardze okoliczności, dotyczących wydania decyzji administracyjnej w innej sprawie oraz nieterminowego rozpatrywania składanych przez skarżącego wniosków. W tym stanie rzeczy, przeprowadzona przez Sąd kontrola legalności zaskarżonego postanowienia również z urzędu, na podstawie art. 134 p.p.s.a., nie wykazała, aby zostało ono wydane z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego w takim stopniu, który skutkowałby jego uchyleniem albo stwierdzeniem nieważności. Z powyższych względów Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem i na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji wyroku.