IV SA/Gl 1071/15

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie statusu osoby bezrobotnej w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu postanawia: ustanowić dla skarżącego adwokata z urzędu Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy M.P. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu wskazując, że gospodarstwo domowe prowadzi wraz z matką, nie posiada żadnego majątku (poza należącym do matki lokalem o pow. 40 m2), a na rachunku bankowym znajdują się środki w wysokości 10 zł. Matka wnioskodawcy uzyskuje świadczenie emerytalne w wysokości 1391 zł netto miesięcznie, dodatek mieszkaniowy w wysokości 116 zł oraz dodatek energetyczny w wysokości 16 zł. Na wezwanie referendarza sądowego skarżący przedłożył dokumenty potwierdzające wysokość świadczeń otrzymywanych przez jego matkę, rachunki za media, opłaty czynszowe oraz zaświadczenie potwierdzające, że jest osobą bezrobotną, pozbawioną prawa do zasiłku. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r. poz. 718 – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. W realiach rozpoznawanej sprawy skarżący z mocy przepisu art. 239 § 1 pkt 1 lit. b P.p.s.a. jest zwolniony z kosztów sądowych, stąd też rozpoznano wyłącznie wniosek w zakresie ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu. Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny - art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Opierając się na informacjach podanych przez stronę uznano, iż zasadnym będzie przychylenie się do złożonego wniosku. W pierwszej kolejności wskazać przyjdzie, że strona w chwili obecnej nie dysponuje własnym dochodem, co potwierdza zaświadczenie wystawione przez urząd pracy, a dochód jego matki musi wystarczyć na pokrycie kosztów utrzymania dwóch osób. Bieżące wydatki w rodzinie wnioskodawcy kształtują się na poziomie około 450 – 500 zł, co przy budżecie domowym w wysokości 1500 zł stanowi 30 % dochodu. Do tego trzeba dodać, że pozostała kwota – a więc 1000 zł musi zaspokoić potrzeby dwóch osób. O trudnym położeniu materialnym rodziny wnioskodawcy pośrednio świadczy również fakt, iż matka skarżącego uzyskała wsparcie z pomocy społecznej w postać dodatku do energii elektrycznej oraz dodatku mieszkaniowego. Biorąc zarazem pod uwagę wiek matki wnioskodawcy i zwiększone z tego tytułu potrzeby oraz wydatki uznać przyjdzie, że wspomniany dochód jest zbyt niski aby wygospodarować z niego środki na pokrycie usług fachowego pełnomocnika. Powołane wyżej okoliczności uzasadniają tezę o ciężkiej sytuacji materialnej strony, a tym samym stanowią dostateczny powód dla uwzględnienia złożonego wniosku w całości. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.