IV SA/Gl 1071/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie statusu osoby bezrobotnej w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu. Wyrokiem z dnia 15 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę M.P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. w przedmiocie statusu osoby bezrobotnej. Postanowieniem z dnia 6 lipca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił skarżącemu sporządzenia uzasadnienia powyższego wyroku z uwagi na to, że wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku był spóźniony. Następnie postanowieniem z dnia 27 lipca 2016 r. Starszy referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu. W piśmie z dnia 22 sierpnia 2016 r. Okręgowa Rada Adwokacka w K. wyznaczyła dla M.P. pełnomocnika w osobie adwokata I.D. Postanowieniem z dnia 8 września 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 15 czerwca 2016 r. Sąd wskazał, że w przedmiotowej sprawie skarżący wniósł w piśmie z dnia 14 lipca 2016 r. zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 6 lipca 2016 r. odmawiające sporządzenia uzasadnienia wyroku z powodu złożenia po terminie wniosku o jego sporządzenie. Następnie pełnomocnik skarżącego w dniu 1 września 2016 r. złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W związku z tym Sąd podkreślił, że czynności procesowe polegające na równoczesnym złożeniu środka zaskarżenia od orzeczenia wydanego na skutek uchybienia przez stronę terminowi procesowemu i wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności, wykluczają się wzajemnie zarówno z powodu konkurencyjności zawartych w nich wniosków, zmierzających do wywołania przeciwstawnych skutków procesowych, jak i sprzeczności wewnętrznej ich podstaw. Wniosek o przywrócenie terminu jest oparty na twierdzeniu, że do uchybienia terminowi doszło, jednak nastąpiło to bez winy strony, która w takim wniosku wskazuje przyczyny usprawiedliwiające to uchybienie. Natomiast środek zaskarżenia od orzeczenia wydanego na skutek uchybienia przez stronę terminowi do dokonania czynności procesowej jest oparty na twierdzeniu, że do uchybienia nie doszło. Złożenie wniosku o przywrócenie terminu uwarunkowane jest przede wszystkim tym, by termin do podjęcia czynności procesowej upłynął. Dopiero wówczas bowiem czynność taka staje się bezskuteczna. Sąd wskazał, że wobec tego początek biegu terminu do złożenia tego wniosku wyznaczać będzie data doręczenia orzeczenia rozstrzygającego w przedmiocie zażalenia na postanowienie z dnia 6 lipca 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 24 listopada 2016 r. oddalił zażalenie M.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 6 lipca 2016 r. Odpis powyższego orzeczenia został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 5 grudnia 2016 r. Natomiast w piśmie złożonym w dniu 8 grudnia 2016 r. pełnomocnik skarżącego złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku. W treści wniosku wskazała, iż o wyznaczeniu jej pełnomocnikiem z urzędu dowiedziała się w dniu 29 sierpnia 2016 r. Jednocześnie podniosła, że skarżący nie został prawidłowo pouczony o terminie i sposobie złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz dodała, iż na tamtym etapie postępowania skarżący działał samodzielnie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. 2016, poz. 718 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Jednocześnie stosownie do art. 85 P.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Natomiast jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 86 § 1 P.p.s.a.). Poza tym art. 87 § 1 i § 2 P.p.s.a. stanowi, iż pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego wniosła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku pismem złożonym w dniu 8 grudnia 2016 r., czyli w terminie 7 dni od otrzymania postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 listopada 2016 r. Jako powód uzasadniający przywrócenie powyższego terminu pełnomocnik wskazała brak prawidłowego pouczenia skarżącego o terminie i sposobie złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Jednakże - jak wynika z akt przedmiotowej sprawy – M.P. w piśmie zawierającym zawiadomienie o terminie rozprawy został pouczony, iż w razie wydania wyroku oddalającego skargę, sporządzenie uzasadnienia następuje na wniosek zgłoszony w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku. Co więcej - w pkt 3 pouczenia, poinformowano skarżącego, że oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, albo polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu (art. 83 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Wobec tego, brak było podstaw do uwzględnienia wniosku, zgodnie zatem z art. 87 § 2 w zw. z art. 86 § 1 P.p.s.a., należało orzec jak na wstępie.