IV SA/Gl 1073/10

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy postanawia: 1. ustanowić adwokata dla skarżącej; W skardze z dnia [...] J.G. wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata z urzędu powołując się na trudną sytuację materialną i zły stan zdrowia. Ponieważ żądanie powyższe nie zostało wyrażone w wymaganej przepisami formie, pismem z dnia [...] stronę wezwano do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, według ustalonego wzoru. Skarżąca nadesłała rzeczony formularz w dniu [...]. W jego treści zadeklarowała, że gospodaruje samotnie, zamieszkuje w lokalu znajdującym się w bardzo złym stanie technicznym, jest zadłużona, nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości oraz, że utrzymuje się z renty w kwocie netto (po uwzględnieniu potrąceń komorniczych) [...] zł i musi korzystać z pomocy innych osób. W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje. Stosownie do treści art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 tej ustawy, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. Na wstępie należy zaznaczyć, że w treści formularza "PPF" strona nie oznaczyła zakresu swojego żądania (nie zawarła stosownych oznaczeń w rubryce nr 4). W tym stanie rzeczy uznano, że jej zakres ten obejmuje - jak wyraźnie określiła w skardze - zarówno zwolnienie od kosztów sądowych jak i ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w osobie adwokata Trzeba tu odnotować, że przedmiotem skargi J.G. jest decyzja administracyjna wydana w przedmiocie zasiłku celowego, będącego świadczeniem przewidzianym w ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2009 r., Nr 175, poz. 1362 ze zm.). Tymczasem zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. a) p.p.s.a., strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Mając na uwadze powyższe należy podnieść, że wnioskodawczyni korzysta w niniejszej sprawie ze zwolnienia od kosztów sądowych z mocy samego prawa, a w rezultacie, jej wniosek w omawianym zakresie jest bezprzedmiotowy i jako taki nie podlega rozpoznaniu (skarżąca była już o tym informowana pismem tutejszego Sądu z dnia [...]). Odnosząc się natomiast do wniosku J.G. o ustanowienie pełnomocnika należy podnieść, iż w myśl zasady sformułowanej w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 §3 tej ustawy, mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Dokonana w tym kontekście analiza stanu majątkowego skarżącej doprowadziła do konkluzji, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń wyżej wymienionej wynika, że nie posiada ona żadnych zasobów finansowych ani majątku. Równocześnie dokumenty dołączone do akt administracyjnych niniejszej sprawy potwierdzają, że jest osobą niepełnosprawną, całkowicie niezdolną do pracy i obciąża ją zadłużenie z tytułu opłat za zamieszkiwany lokal (patrz: formularz wywiadu środowiskowego – karta nr 1 akt pierwszoinstancyjnych). Nie jest przy tym w stanie poczynić stosownych oszczędności albowiem utrzymuje się z wyłącznie renty w kwocie netto (do wypłaty) zaledwie [...] zł (vide: zaświadczenie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] - karta nr 7 akt pierwszoinstancyjnych) oraz - jak podała - z pomocy na zaspokojenie niezbędnych potrzeb, udzielanej przez znajomych. Zważywszy wszystkie podniesione wyżej okoliczności uznano, że wnioskodawczyni wykazała w sposób dostatecznie wiarygodny, że pokrycie kosztów związanych z reprezentowaniem w sprawie przez profesjonalnego pełnomocnika przekracza jej możliwości płatnicze i dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a. oraz w oparciu o art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.