IV SA/Gl 1076/17

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata postanawia: ustanowić dla skarżącego adwokata z urzędu; W treści skargi z dnia 20 października 2017 r. E. S. wniósł o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego z urzędu. Następnie, odpowiadając na stosowne wezwanie, skarżący złożył urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym sprecyzował, iż domaga się nie tylko ustanowienia adwokata, lecz nadto także zwolnienia od kosztów sądowych. W treści tego formularza wywiódł, że gospodaruje samotnie i posiada mieszkanie o powierzchni 34 m2. Nie posiada natomiast żadnych innych nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych, utrzymuje się z renty, w kwocie netto 375 zł oraz ze świadczeń z pomocy społecznej (dodatek mieszkaniowy, dodatek energetyczny i zasiłek celowy) ponosząc koszty między innymi w ramach alimentów, czynszu oraz opłat za energię elektryczną i za gaz. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje. W pierwszej kolejności należy odnotować, że przedmiotem skargi E. S. jest decyzja administracyjna o przyznaniu zasiłku celowego. Wnioskodawca jest więc w niniejszej sprawie objęty zwolnieniem od kosztów sądowych z mocy samego prawa, na podstawie z art. 239 § 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., a w konsekwencji, jego wniosek o zwolnienie z obowiązku uiszczenia tych kosztów jest od samego początku bezprzedmiotowy i dlatego nie podlega rozpoznaniu (stanowisko zgodne z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 4 grudnia 2017 r. - karta nr 14 akt sprawy). Odnosząc się natomiast do wniosku skarżącego o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika należy wskazać, że po myśli art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. warunkiem przyznania osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a. mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) jest wykazanie przez nią niemożności poniesienia pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń skarżącego wynika, iż nie posiada on zasobów finansowych ani majątku, który mógłby zostać łatwo i szybko spieniężony. Równocześnie, dokumenty dołączone do akt administracyjnych niniejszej sprawy (w szczególności kwestionariusz aktualizacji rodzinnego wywiadu środowiskowego z dnia 6 września 2017 r.) potwierdzają, że jest osobą schorowaną, częściowo niezdolną do pracy i utrzymuje się z renty w kwocie netto (do wypłaty) zaledwie 375 zł (vide: dołączone do wniosku zaświadczenie ZUS z dnia 14 listopada 2017 r. - karta nr 12 akt sądowych), do czego dochodzą świadczenia z zakresu szeroko pojętej pomocy społecznej (dodatek mieszkaniowy, dodatek energetyczny, zasiłek celowy). Brak jest przy tym okoliczności, które mogłyby wskazywać, aby jego sytuacja materialna i życiowa miała ulec w ostatnim okresie poprawie. Mając na uwadze powyższe uznano, iż strona wykazała w sposób dostatecznie przekonujący, że nie jest w stanie wygenerować środków wystarczających na pokrycie wydatków jakie wiążą się z opłaceniem udziału adwokata w postępowaniu sądowoadministracyjnym, bez uszczerbku w swoich niezbędnych potrzebach. Dlatego postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 tej ustawy.