IV SA/Gl 1085/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia NSA Wiesław Morys po rozpoznaniu w dniu 30 października 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. W. na działalność Zarządu Budynków [...] Spółkę z o.o. w Z. w przedmiocie inne – zasady rozliczania opłat w lokalu użytkowym postanawia: o d r z u c i ć s k a r g ę E. W. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na działalność Zarządu Budynków [...] Spółkę z o.o. w Z. w zakresie nieprawidłowości rozliczania mediów. Wyjaśniła, że do [...] r. była najemcą lokalu użytkowego przy ul. [...] w Z.. Zaś w [...] r. otrzymała fakturę korygującą nakazującą dopłatę za wodę w kwocie [...] zł. Skarżąca podniosła, że rozliczenie wody nie jest dokonane w sposób prawidłowy, ponieważ obejmuje cały rok, zaś ona w [...] opuściła lokal. Ponadto, wysokość odczytu wskazywałoby, że musi ona zapłacić za "wszystkie niezawinione ubytki wody wynikające z zaniedbań Zarządcy". Dodatkowo podała, że jej wynagrodzenie ledwo wystarcza na utrzymanie. W odpowiedzi na skargę z dnia [...] r. Zarząd Budynków [...] Spółka z o.o. w Z. wniósł o oddalenie skargi. W uzasadnieniu swojego stanowiska podał, że nie jest organem administracyjnym i nie wydaje orzeczeń, od których przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Oznacza to, że Zarząd nie posiada legitymacji biernej do występowania przed sądami administracyjnymi. Ponadto żądanie skarżącej E. W. nie jest sprawą w rozumieniu art. 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Właściwość sądów administracyjnych wyznacza przepis art. 184 Konstytucji RP, który stanowi, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w zakresie określonym w ustawie. Już z tego przepisu wynika, że to ustawa określa zakres kontroli działalności administracji publicznej sprawowanej przez sądy administracyjne. Zakres kontroli działalności administracji publicznej został określony w sposób pozytywny poprzez regulacje dwóch ustaw: ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) oraz ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269). Oznacza to, że zakres tej kontroli wyznacza po pierwsze to, że sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości sprawuje kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 ustawy ustrojowej), po drugie to - że właściwość sądu administracyjnego obejmuje rozpatrywanie skarg na określone prawne formy działania administracji publicznej (art. 3 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwanej dalej p.p.s.a.) oraz inne sprawy z zakresu działalności administracji publicznej, jeżeli ustawa tak stanowi (art. 3 § 3 i art. 4 p.p.s.a.), po trzecie wreszcie - wskazanie spraw, w których wyraźnie wyłączona jest właściwość sądu administracyjnego (art. 5 p.p.s.a.). Taki sposób określenia zakresu kontroli działalności administracji publicznej sprawowanej przez sąd administracyjny nie oznacza zamykania drogi sądowej, gdyż przyjęcie braku właściwości sądu administracyjnego w określonych sprawach nie wyklucza samo przez się rozpoznania tych spraw w ramach właściwości sądów powszechnych w odpowiednim postępowaniu. Należy bowiem pamiętać, że określenie w ustawie zakresu kontroli działalności administracji publicznej sprawowanej przez sądy administracyjne wyznacza jedynie właściwość sądów administracyjnych, co nie zamyka drogi sądowej, ponieważ we wszystkich sprawach, które ustawowo nie zostały zastrzeżone do właściwości innych sądów, wymiar sprawiedliwości sprawują sądy powszechne (art. 177 Konstytucji RP). Z wyżej wymienionych przepisów procedury sądowoadministracyjnej wynika, że zakresem orzekania sądów administracyjnych objęte są rozstrzygnięcia administracyjne wynikające z działalności administracji publicznej poddane właściwości sądów administracyjnych. Prawna regulacja zawarta w przytoczonych ustawach realizuje zasadę odrębności sądownictwa administracyjnego od sądownictwa powszechnego, co oznacza w praktyce, że sądy administracyjne nie są właściwe w sprawach wynikających ze stosunków cywilno-prawnych. Analiza treści skargi zaś prowadzi do wniosku, że w istocie jest to sprawa z tytułu stosunku najmu. Tego typu sprawa nie jest sprawą administracyjną. Podniesione w skardze zarzuty odnoszące się do sposobu rozliczeń wynikających z łączącego strony stosunku (umowy) najmu należą do właściwości sądów cywilnych. Fakt ten przemawia za uznaniem skargi za niedopuszczalną. Zatem zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 przy zastosowaniu art. 58 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd odrzucił skargę, gdyż jej wniesienie jest niedopuszczalne.