IV SA/Gl 1086/13

PostanowienieWSA w Gliwicach2014-06-16

Skład orzekający: Beata Kalaga – Gajewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy adwokat ustanowiony z urzędu w postępowaniu przed sądem administracyjnym ma prawo do wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną oraz czy sąd może przyznać takie wynagrodzenie w postanowieniu po oddaleniu skargi?
Ratio decidendi
Adwokat ustanowiony z urzędu ma prawo do wynagrodzenia za udzieloną nieopłaconą pomoc prawną oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków na podstawie art. 250 P.p.s.a. Sąd administracyjny może przyznać takie wynagrodzenie w postanowieniu, nawet jeśli w wyroku oddalającym skargę nie orzekł o kosztach pomocy prawnej.
Stan faktyczny
Skarżący H. S. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. dotyczącą umorzenia należności z funduszu alimentacyjnego. W postępowaniu sądowym ustanowiono mu adwokata z urzędu, który udzielił nieopłaconej pomocy prawnej. Pełnomocnik wniósł o zasądzenie kosztów tej pomocy, które nie zostały wcześniej opłacone. Sąd oddalił skargę, nie orzekając jednak o kosztach pomocy prawnej.
Rozstrzygnięcie
Przyznał adwokatowi B. J. kwotę 295,20 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: , Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kalaga – Gajewska, , , po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia należności z tytułu świadczeń z funduszu alimentacyjnego wypłaconych osobie uprawnionej w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącego o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej postanawia: przyznać adwokatowi B. J. kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu Postanowieniem z dnia 21 listopada 2013r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sąd Administracyjny w Gliwicach przyznał skarżącemu H. S. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia należności z tytułu świadczeń z funduszu alimentacyjnego wypłaconych osobie uprawnionej. Na tej podstawie Okręgowa Rada Adwokacka w K. wskazała jako pełnomocnika dla skarżącego adwokata B. J., która uczestniczył w postępowaniu toczącym się przed tutejszym Sądem. Na rozprawie w dniu 11 czerwca 2014r. pełnomocnik wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu oraz oświadczył, że pomoc ta nie została opłacona w żadnej części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z dnia 11 czerwca 2014r., w którym oddalił skargę H. S. nie orzekł o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez wskazanego wyżej adwokata. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Pełnomocnik ustanowiony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie, o którym mowa w art. 250 P.p.s.a. w związku z faktycznym udzielaniem pomocy prawnej. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. z 2013r., poz. 461), zwane dalej rozporządzeniem. Stosownie do regulacji § 19 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 - 5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. W myśl § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna ani decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego, wynoszą 240 zł. Mając na uwadze powyższe uregulowania Sąd przyznał adwokatowi B. J. za reprezentowanie strony w postępowaniu przed sądem I instancji wynagrodzenie w wysokości 240 zł, a więc w stawce minimalnej, którą zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia należało powiększyć o 23 % podatku VAT. W tym stanie rzeczy, należało orzec jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło