IV SA/Gl 1086/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Miliczek - Ciszewska Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga - Gajewska Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 5 maja 2016 r. sprawy ze skargi K. S. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie zwrotu nienależnie pobranego zasiłku dla bezrobotnych oddala skargę. Starosta R., decyzją z dnia [...] r., orzekł o obowiązku zwrotu przez K.S. nienależnie pobranego świadczenia w postaci zasiłku dla bezrobotnych za okres od 29 kwietnia 2015 r. do 30 kwietnia 2015 r. w wysokości 66,50 zł brutto, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. W piśmie z dnia 14 sierpnia 2015 r., złożonym w siedzibie organu pierwszej instancji w dniu 17 sierpnia 2015 r., skarżący wniósł odwołanie od wymienionej decyzji. Podniósł zarzuty dotyczące wysokości kwoty, jaką ma zwrócić na konto Powiatowego Urzędu Pracy. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] r. na podstawie art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego, stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] r. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że przedmiotowa decyzja, została wysłana za pośrednictwem poczty w dniu 2 lipca 2015 r. na adres podany przez skarżącego. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki pocztowej wynika, że wobec niemożliwości doręczenia pisma adresatowi i braku osoby, która podjęłaby się jej oddania, doręczyciel pozostawił w dniach 2 lipca 2015 r. i 10 lipca 2015 r. w oddawczej skrzynce pocztowej adresata, zawiadomienie (awizo) o możliwości odbioru przesyłki w urzędzie pocztowym. Adresat nie podjął przesyłki, w związku z tym wróciła do siedziby organu I instancji. Organ podniósł, że zgodnie z art. 44 Kodeksu postępowania administracyjnego, decyzja została uznana za doręczoną w trybie zastępczym z dniem 16 lipca 2015 r. Podkreślił, że na podstawie art. 129 § 2 K.p.a., odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a wobec tego – z upływem 14 dni od tej daty - decyzja organu I instancji stała się decyzją ostateczną. Następnie organ podniósł, że skarżący złożył odwołanie w dniu 17 sierpnia 2015 r., o czym świadczy pieczęć urzędowa, potwierdzająca wpływ korespondencji do urzędu pracy oraz adnotacja pracownika, sporządzona na tę okoliczność. Wskazał, że wobec doręczenia decyzji w dniu 16 lipca 2015 r. oraz złożenia odwołania 17 sierpnia 2015 r., skarżący uchybił terminowi, o którym mowa w art. 129 § 2 K.p.a. Podkreślił, że rozpoznanie odwołania wniesionego po terminie stanowiłoby rażące naruszenie prawa i dodał, że na podstawie art. 134 K.p.a., organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia, niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W skardze wniesionej od powyższego postanowienia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, K.S. podniósł, że w dniu 12 marca 2015 r. Sąd Rejonowy w G. wydał na jego wniosek postanowienie o ogłoszeniu upadłości konsumenckiej. Syndyk wyznaczony przez Sąd podjął działania określone w ustawie Prawo upadłościowe i naprawcze i m.in. nakazał poczcie przesyłać na jego adres korespondencję do skarżącego, a skarżącemu przesyłał scany pism pocztą elektroniczną. Podniósł, że syndyk dopiero w dniu 13 sierpnia 2015 r. przesłał mu wezwanie do zapłaty z dnia 5 sierpnia 2015 r. wystawione przez Powiatowy Urząd Pracy w R. Dodał, że w dniu 11 sierpnia 2015 r. otrzymał w Urzędzie Pracy w R. kopię decyzji z dnia [...] r., a odwołanie wniósł do Wojewody [...] za pośrednictwem Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w R. w dniu 17 sierpnia 2015 r., a więc w ustawowym 14-dniowym terminie. Podkreślił, że wcześniej nie mógł podjąć żadnych działań, gdyż nie wiedział o pismach wysyłanych do niego przez PUP w R. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należało, że sądy administracyjne zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. z 2014 r., poz. 1647), sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 cytowanego przepisu stanowi, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast na podstawie art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, uchyla zaskarżoną decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi; naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W konsekwencji przeprowadzenia kontroli zaskarżonego postanowienia w powyższym zakresie stwierdzić należało, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przy jego wydaniu nie doszło bowiem do naruszenia przepisów postępowania, które miały zastosowanie w sprawie. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie Wojewody [...] stwierdzające uchybienie przez skarżącego terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...] r. dotyczącej obowiązku zwrotu nienależnie pobranego świadczenia w postaci zasiłku dla bezrobotnych. Podstawę zaskarżonego postanowienia stanowił art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego, według którego organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W przedmiotowej sprawie – jak wynika z akt administracyjnych – organ odwoławczy prawidłowo wskazał, że decyzja organu pierwszej instancji została wysłana za pośrednictwem poczty na adres podany przez skarżącego ( we wniosku o dokonanie rejestracji osoby bezrobotnej z dnia 1 kwietnia 2015 r. skarżący wskazał jako adres dla doręczeń, adres w R. ul. [...], na który były wysyłane pisma organu w niniejszej sprawie). Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki pocztowej wynika, że wobec niemożliwości doręczenia pisma adresatowi i braku osoby, która podjęłaby się jej oddania, doręczyciel pozostawił w dniach 2 lipca 2015 r. i 10 lipca 2015 r. w oddawczej skrzynce pocztowej adresata, zawiadomienie (awizo) o możliwości odbioru przesyłki w urzędzie pocztowym. Adresat nie podjął przesyłki, w związku z tym wróciła do siedziby organu I instancji. Podkreślenia przy tym wymagało, że również zawiadomienie o wszczęciu postępowania w niniejszej sprawie, zostało doręczone na powyższy adres wskazany przez skarżącego i zostało wówczas odebrane przez żonę skarżącego (k. 33 akt). Wobec tego zasadnie organ stwierdził, że zgodnie z art. 44 Kodeksu postępowania administracyjnego, decyzja została uznana za doręczoną w trybie zastępczym z dniem 16 lipca 2015 r. W tym miejscu podkreślenia zatem wymagało, że na podstawie art. 129 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Nie ulega więc wątpliwości, że odwołanie, które zostało złożone przez skarżącego w siedzibie organu pierwszej instancji w dniu 17 sierpnia 2015 r., zostało wniesione z uchybieniem ustawowego terminu, o którym mowa w art. 129 § 2 K.p.a. W świetle powyższego, nie ulega zatem wątpliwości, że zaskarżone postanowienie organu odwoławczego zostało wydane zgodnie z przepisami postępowania administracyjnego. Dopiero na etapie skargi, skarżący podniósł okoliczności dotyczące ogłoszenia przez Sąd Rejonowy w G., jego upadłości konsumenckiej. Okoliczności te – w razie wystąpienia warunków wymaganych przepisami ustawy Prawo upadłościowe ( Dz.U. z 2015 r. poz. 233), w tym art. 144 tej ustawy, mogą prowadzić do wzruszenia ostatecznej decyzji z dnia [...] r. w ramach postępowania w trybie nadzwyczajnym. Wobec tego, na podstawie art. 151 P.p.s.a, skargę powyższą należało oddalić.