IV SA/Gl 1087/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax po rozpoznaniu w dniu 4 września 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.S. na Ośrodek Pomocy Społecznej w R. w przedmiocie zasiłku stałego postanawia odrzucić skargę. W dniu [...] r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym w R.) A.S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na Ośrodek Pomocy Społecznej w R. domagając się przyznania zasiłku stałego. W skardze zawarty został również wniosek o zwolnienie od kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Skarżąca wniosła skargę bezpośrednio do Sądu, z pominięciem ustawowej drogi do zainicjowania postępowania sądowoadministracyjnego. Tym samym uchybiła treści przepisu art. 54 § 1 P.p.s.a., co skutkuje uznaniem skargi za niedopuszczalną i jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. W tym miejscu zauważyć należy, że w tylko okresie dwóch lat od wejścia w życie ustawy P.p.s.a., a zatem od dnia 1 stycznia 2004 r. do dnia 1 stycznia 2006 r., skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, jeżeli wniesiona została w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, sąd administracyjny przekazywał organowi, którego działania lub bezczynności dotyczyła skarga uznając ją za prawidłowo wniesioną (art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.). Przepis ten miał jednak charakter przejściowy i po dniu 1 stycznia 2006 r. właściwą i konieczną drogą dla prawidłowego zachowania trybu wniesienia skargi jest złożenie jej w organie, którego dotyczy przedmiot skargi, tak jak stanowi art. 54 § 1 P.p.s.a. Brak jest bowiem obecnie uregulowania prawnego, które stwarzałoby po stronie sądów administracyjnych obowiązek przekazania skargi do organu właściwego. Nie jest przy tym możliwe stosowanie na etapie postępowania sądowoadministracyjnego uregulowań zawartych w art. 65 Kodeksu postępowania administracyjnego, gdyż przepis ten dotyczy przekazania przez organ administracji podania organowi właściwemu, a sąd administracyjny nie jest organem administracji publicznej. Wniosek skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowy, gdyż zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. a P.p.s.a. w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej strona skarżąca nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych.