IV SA/Gl 1088/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: , Przewodniczący Sędzia NSA Adam Mikusiński, , po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie pełnomocnika postanawia: ustanowić adwokata dla skarżącego; Wyrokiem z dnia 21 sierpnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę J. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., Nr [...]. Następnie, to jest w dniu [...] sierpnia 2012 r. skarżący złożył do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy. W jego treści oświadczył, że gospodaruje samotnie, posiada mieszkanie o powierzchni 26,74 m2 i uzyskuje miesięczny dochód z tytułu zasiłku stałego w kwocie 328,76 zł, a nadto otrzymał zasiłek celowy na żywność i leki w wysokości 40 zł. Równocześnie zadeklarował, iż nie posiada żadnych zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 Euro. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może zostać przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może być udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. W pierwszej kolejności należy odnotować, iż w treści złożonego wniosku skarżący nie sprecyzował zakresu swojego żądania, jako że nie zawarł stosownych oznaczeń rubryce nr 4 urzędowego formularza "PPF". Mając jednak w polu widzenia fakt, iż J. L. jest w niniejszej sprawie objęty zwolnieniem od kosztów sądowych z mocy samego prawa (co wynika wprost z art. 239 pkt 1 lit a p.p.s.a.), nie budzi wątpliwości, że jego intencją było ubieganie się o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika procesowego. Odnosząc się do wniosku strony należy zatem podnieść, iż zgodnie z treścią art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 §3 cytowanej regulacji, mogącym obejmować ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Dokonana w tym kontekście analiza stanu majątkowego i sytuacji życiowej skarżącego doprowadziła do konkluzji, że przedstawiony wyżej wymóg został przezeń zachowany. Z oświadczeń zawartych we wniosku wynika bowiem, iż nie posiada on żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Dołączone do akt administracyjnych dokumenty (w szczególności formularz rodzinnego wywiadu środowiskowego) potwierdzają przy tym, że jest osobą niepełnosprawną i jedyne źródło utrzymania stanowią dla niego świadczenia uzyskiwane w ramach szeroko pojętej pomocy społecznej. W tym stanie rzeczy Sąd, zważywszy wysokość wynagrodzeń, jakie są zazwyczaj pobierane przez fachowych pełnomocników za udział w postępowaniu przed sądem administracyjnym, a w szczególności za sporządzenie skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego uznał, że wydatki takie znacznie przekraczają możliwości płatnicze skarżącego i dlatego ustanowił dla niego adwokata działając na podstawie art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a.