IV SA/Gl 1089/14

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.K. na decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Sanitarnego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w ustanowienia adwokata z urzędu postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy B.K. zwrócił się o ustanowienie adwokata urzędu. Z treści formularza wynika, że wnioskodawca zamieszkuje wspólnie z żoną, córką zięciem oraz czwórką wnucząt w budynku o pow. [...] m2. W skład jego majątku wchodzi również nieruchomość o pow. [...]a zabudowana domkiem letniskowym oraz piętnastoletni samochód osobowy. Skarżący podał, że jego małżonka otrzymuje świadczenie rentowe w wysokości [...] zł brutto miesięcznie, a łączny dochód w jego rodzinie kształtuje się na poziomie [...] zł brutto miesięcznie. Ponieważ podane przez stronę informacje okazały się niewystarczające dla wszechstronnego zbadania jego sytuacji materialnej – pismem z dnia 25 października 2015 r. referendarz sądowy zobowiązał wnioskodawcę do ich uprawdopodobnienia poprzez: - udokumentowanie wysokości wydatków związanych z utrzymaniem się, tj. opłat za energię elektryczną, dostawy wody, odbiór śmieci, usługi telekomunikacyjne, itp., - nadesłanie dokumentów potwierdzających wysokość świadczeń uzyskiwanych przez skarżącego oraz jego małżonkę z tytułu rent oraz dokumentów obrazujących wysokość dochodów uzyskiwanych przez Pana córkę i zięcia. O ile osoby te nie pracują – wówczas należy nadesłać zaświadczenia wystawione przez właściwy urząd pracy potwierdzające ten fakt. Na wezwanie to nie udzielono odpowiedzi. W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. Poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w formie ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Informacje powołane przez skarżącego w druku formularza okazały się być niewystarczające dla dokonania wszechstronnej oceny kondycji finansowej jego rodziny, a wobec tego nie znaleziono podstaw do uwzględnienia złożonego wniosku. Ocena możliwości finansowych strony dokonywana jest poprzez porównanie jej dochodów i stałych, niezbędnych wydatków względem ewentualnych kosztów jakie może ponieść. Aby jednak oceny takiej można było dokonać, koniecznym jest dysponowanie wiarygodnymi informacjami na temat dochodów wnioskodawcy i członków jego rodziny a także poziomu stałych, miesięcznych wydatków związanych z utrzymaniem się. Tego typu danych brak jest jednak w realiach niniejszej sprawy. Siedmioosobowa rodzina skarżącego utrzymuje się, wg. jego deklaracji z dochodu rzędu [...] zł brutto miesięcznie. Nie wskazano jednakże czyje dochody składają się na tę kwotę (poza odwołaniem się do renty S.K.) jak również nie wyjaśniono, czy córka i zięć skarżącego są zatrudnieni, czy też nie, ewentualnie, czy są zarejestrowani jako osoby bezrobotne bez prawa do zasiłku. Kwestie te maja zaś istotne znaczenie dla oceny wniosku o przyznanie prawa pomocy, podobnie zresztą jak okoliczności, które sprawiają, ze poszczególni członkowie rodziny wnioskodawcy nie uzyskują dochodów. Wnioskodawca uchylił się również od nadesłania dokumentów obrazujących poziom jego stałych, miesięcznych wydatków przeznaczanych na utrzymanie się, co z kolei nie pozwoliło zbadać jaką część miesięcznego dochodu pochłaniają wydatki tego rodzaju. Ponieważ skarżący nie wykazał, że nie stać go na samodzielne opłacenie usług fachowego pełnomocnika, nie znaleziono podstaw aby przyznać mu takowego z urzędu. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.