IV SA/Gl 1095/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kalaga - Gajewska po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego w kwestii wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi postanawia odrzucić wniosek Postanowieniem z dnia 7 stycznia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę A.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia. Odpis orzeczenia został skutecznie doręczony skarżącej w dniu [...] (k. 32). Pismem z dnia [...] (nadanym [...]) skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej w skrócie jako "P.p.s.a.", czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie z art. 86 § 1 P.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo o odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Ustawodawca w przepisach art. 87 § 1, 2 i 4 P.p.s.a. ustanowił szczególne warunki, którym powinien odpowiadać wniosek o przywrócenie terminu: 1) pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu powinno być wniesione do Sądu, w którym czynność miała być dokonana, 2) w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, 3) w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, 4) równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Zważyć należy, że w niniejszej sprawie nie został zachowany siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, który biegnie od daty ustania przyczyny uchybienia terminowi. Za początek siedmiodniowego terminu należało uznać dzień [...], wtedy to bowiem nastąpiło skuteczne doręczenie skarżącej odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi, z którego treści mogła dowiedzieć się o fakcie uchybienia terminu do wniesienia skargi. Skarżąca odpis postanowienia odebrała osobiście i potwierdziła ten fakt własnoręcznym podpisem na zwrotnym potwierdzeniu odbioru korespondencji. Tym samym termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu upłynął w dniu [...] (poniedziałek), natomiast skarżąca nadała pismo zawierające wniosek o przywrócenie terminu dopiero w dniu [...] (k. 26), czyli z oczywistym przekroczeniem ustawowego terminu. W konsekwencji uniemożliwia to jego merytoryczne rozpoznanie. Zgodnie z art. 88 P.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Sąd mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 88 p.p.s.a. postanowił jak sentencji.