IV SA/Gl 1099/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Tadeusz Michalik po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.B. na uchwałę Zarządu Powiatu [...] z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odwołania za stanowiska dyrektora Poradni Psychologiczno – Pedagogicznej w kwestii wniosku K.B. o uzupełnienie postanowienia z dnia 21 stycznia 2013 r. postanawia : oddalić wniosek Postanowieniem z dnia 21 stycznia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach umorzył postępowanie zainicjowane skargą K.B. na uchwałę Zarządu Powiatu [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odwołania ze stanowiska dyrektora Poradni Psychologiczno -Pedagogicznej. Rozstrzygnięcie to wydane zostało na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi a zatem z uwagi na jego bezprzedmiotowość. W kwestii bowiem zaskarżonej w niniejszym postępowaniu uchwały wydane zostało przez Wojewodę [...] rozstrzygnięcie nadzorcze mocą, którego stwierdzono nieważność skarżonej uchwały. Skarga Zarządu Powiatu [...] na wskazane rozstrzygnięcie nadzorcze została prawomocnie oddalona, a zatem skarżona w niniejszym postępowaniu uchwała utraciła swój byt prawny. Pismem z dnia 04 lutego 2013 r. K.B. wniosła o uzupełnienie wyżej opisanego postanowienia o rozstrzygnięcie w zakresie kosztów postępowania. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że pismami z dnia 08 lipca 2011 r. oraz 05 września 2011 r. występowała o zasądzenie od organu na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych. Zaznaczyła, że o treści postanowienia o umorzeniu postępowania w sprawie dowiedziała się z rozmowy telefonicznej przeprowadzonej w dniu 04 lutego 2013 r. z pracownikiem Sądu. Zaznaczyła dodatkowo, że obecnie pozostaje w trudnej sytuacji materialnej w związku z treścią skarżonej uchwały, a zwrot poniesionych wydatków pokryłby poniesione koszty ustanowionego do prowadzenia sprawy profesjonalnego pełnomocnika. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a." strona może w terminie 14 dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien zamieścić z urzędu. Po myśli art. 157 § 2 omawianej ustawy wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym. Dodatkowo wskazać należy, że stosownie do treści art. 166 P.p.s.a. wyżej wskazane uregulowania mają zastosowanie również do postanowień. Zasady ponoszenia kosztów postępowania uregulowane zostały w art. 199 i następnych omawianej ustawy. Zgodnie z wyżej wskazanym przepisem strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Przy czym art. 200 P.p.s.a. stanowi, że zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw przysługuje skarżącemu od organu, w razie uwzględnienia skargi prze sąd pierwszej instancji. Dodatkowo w myśl art. 201 P.p.s.a zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania, z przyczyny określonej w art. 54 § 3 oraz w art. 118, które to przepisy nie mają zastosowania w niniejszej sprawie. Zatem jedynie w razie umorzenia postępowania w związku z zastosowaniem w stosunku skarżonego aktu przez organ, który go wydał instytucji autokontroli. Inaczej mówiąc sąd jedynie wówczas zasądza od organu na rzecz skarżącego koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe w związku z uznaniem przez organ administracji w całości argumentacji zawartej w skardze oraz uchyleniem przez ten organ skarżonego aktu. Wyżej powołane normy ustalają zasadę zgodnie z którą w postępowaniu sądowoadministracyjnym toczącym się przed sądem I instancji istnieje ograniczona odpowiedzialność w zakresie kosztów sądowych za wynik postępowania. Zwrot kosztów może bowiem nastąpić, jak wynika z wyżej przytoczonych przepisów jedynie na rzecz strony skarżącej i to tylko wówczas, gdy skarga została uwzględniona lub postępowanie zostało umorzone z przyczyny o której mowa w art. 54 § 3 P.p.s.a. Dodatkowo przyjdzie stwierdzić, że każda ze stron w omawianym postępowaniu ponosi koszty związane ze swoim działaniem w sprawie. Zaznaczyć należy, że dopiero w postępowaniu toczącym się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym obowiązuje zasada odpowiedzialności za wynik postępowania mającej odzwierciedlenie w orzeczeniu o jego kosztach. Obowiązek zwrotu kosztów postępowania nakładany jest w tym postępowaniu na stronę, która "przegrywa" proces. W świetle powyższego w niniejszej sprawie, w której postępowanie zostało umorzone z innej przyczyny niż wskazana w treści art. 54 § 3 P.p.s.a stronie skarżącej nie przysługuje roszczenie o zwrot kosztów tego postępowania, a zatem wniosek o uzupełnienie postanowienia w tym zakresie nie mógł zostać uwzględniony. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 157 § 1 i § 2 P.p.s.a. w związku z art. 166 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.