IV SA/Gl 110/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach Przewodniczący sędzia WSA Stanisław Nitecki po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. M. (M.) na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. z dnia [...]r. Nr [...] w sprawie pozbawienia uprawnień kombatanckich postanawia o d r z u c i ć s k a r g ę B. M. pismem procesowym z dnia [...]r. wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na decyzję wydaną przez Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. z dnia [...] r. Nr [...]na podstawie art. 25 ust. 2 pkt. 2 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz. U. z 2002 r. Nr 42, poz. 371). Z dniem 1 stycznia 2004 r. uległ zmianie stan prawy i w myśl postanowień art. 97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). W tej sytuacji stosownie do postanowień rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. Nr 72, poz. 652) właściwym sądem administracyjnym do rozpatrzenia skargi strony jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach. Stosownie do postanowień art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne; postanowienia wydawane w ramach postępowania administracyjnego, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków; akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego. Po myśli art. 52 § 1 wyżej wymienionej ustawy skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, a zgodnie z art. 52 § 2 tej ustawy przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Sygn. akt IV SA/Gl 110/04 W świetle przytoczonych powyżej przepisów, skarżący zobowiązany był w pierwszej kolejności do wyczerpania toku instancji, co w rozpatrywanej sprawie oznaczało, że po otrzymaniu decyzji z dnia [...]r. winien zwrócić się do Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy i dopiero po otrzymaniu drugiego rozstrzygnięcia wydanego przez ten organ uprawniony byłby do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ wyczerpane zostały przesłanki odrzucenia przewidziane treścią art. 58 § 1 pkt. 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), gdyż wniesiono skargę na decyzję organu administracji w sytuacji, gdy nie wyczerpane zostały środki zaskarżenia, to jest nie został złożony wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wobec powyższego należało skargę odrzucić.