IV SA/Gl 110/17

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.D. (D.) na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej zasiłku celowego w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego postanawia: ustanowić dla skarżącego radcę prawnego z urzędu; W dniu 4 sierpnia 2017 r. M.D. złożył do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym określił, iż żąda ustanowienia radcy prawnego (trafnie przy tym zwrócił uwagę, że jest w niniejszej sprawie zwolniony od kosztów sądowych z mocy samego prawa). Skarżący powołał się na trudną sytuację materialną oświadczając, że gospodaruje samotnie, nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości (poza spółdzielczym własnościowym prawem do kawalerki o powierzchni 20,70 m2) i utrzymuje się z zasiłku stałego z pomocy społecznej, w wysokości 604 zł. Nadto zadeklarował, że uiszcza czynsz w kwocie 225,24 zł oraz podkreślił, że obciążają go zaległości płatnicze, w związku z czym odcięto mu dopływ gazu do mieszkania. Do wniosku strona dołączyła kopię decyzji administracyjnej, na mocy której przyznano jej zasiłek stały. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje. Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 § 1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. Odnosząc się do wniosku M.D. należy podnieść, iż w myśl zasady wynikającej z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 § 3 tej ustawy, mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń skarżącego wynika, iż nie posiada on zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Równocześnie jego niewątpliwie trudną sytuację materialną potwierdzają dokumenty dołączone do akt administracyjnych innej sprawy, zarejestrowanej w tutejszym Sądzie pod sygn. IV SA/Gl 359/16, z których wynika, że jest osobą niepełnosprawną w stopniu znacznym i jedynym źródłem utrzymania były dlań świadczenia z zakresu szeroko pojętej pomocy społecznej, a mianowicie zasiłek pielęgnacyjny i zasiłek stały. Równocześnie brak jest okoliczności, które mogłyby wskazywać, aby sytuacja ta mogła ulec w międzyczasie poprawie, co potwierdza również aktualnie obowiązująca decyzja z dnia [...]r., mocą której wnioskodawcy przyznano prawo do zasiłku stałego (karta nr 38 akt niniejszej sprawy). Mając na uwadze powyższe uznano, iż wnioskujący wykazał w sposób dostatecznie wiarygodny, że nie jest w stanie wygenerować środków umożliwiających opłacenie radcy prawnego z wyboru, bez uszczerbku w swoim koniecznym utrzymaniu. Dlatego postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 tej ustawy.