IV SA/Gl 1103/05

WyrokWSA w Gliwicach2006-12-05

Skład orzekający: NSA Tadeusz Michalik, WSA Stanisław Nitecki, WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji jest zgodne z prawem, jeśli strona skarżąca twierdzi, że nie otrzymała decyzji w terminie wskazanym przez organ?
Ratio decidendi
Postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania jest zgodne z prawem, jeśli organ administracji prawidłowo ustalił datę doręczenia decyzji organu pierwszej instancji na podstawie zwrotnego potwierdzenia odbioru, a strona nie wniosła o przywrócenie terminu. Sąd administracyjny kontroluje legalność zaskarżonego aktu, a nie jego słuszność czy skutki dla strony.
Stan faktyczny
Strona skarżąca J. F. otrzymała decyzję Prezydenta Miasta Z. o zmianie decyzji dotyczącej dodatku z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego. Po otrzymaniu decyzji, J. F. złożył odwołanie, które Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. postanowieniem stwierdziło jako wniesione po terminie. Strona skarżąca wniosła skargę do WSA, zarzucając organowi odwoławczemu błędne ustalenie terminu doręczenia decyzji organu pierwszej instancji.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Stanisław Nitecki Asesor WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek Protokolant sekr.sąd. Agnieszka Janecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi J. F. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dodatku z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego oddala skargę Decyzją Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] r. Nr [...] skierowana do J. F. orzeczono o zmianie decyzji tego samego organu z dnia [...] r. Nr [...], w ten sposób , że uchylono prawo do dodatku z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego na A.F. w okresie od [...] r. do [...] r.. Decyzję tą J.F. otrzymał w dniu [...] r. (dowód -potwierdzenie odbioru decyzji). W dniu [...] r. J. F. złożył (osobiście w siedzibie organu I instancji) odwołanie od tej decyzji. Postanowieniem z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W podstawie prawnej przywołano m.in. przepis art. 134 w zw. z art. 129 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 129 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie. W niniejszej sprawie termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu [...] r., a odwołanie zostało osobiście złożone przez J. F. w MOPR w Z. w dniu [...] r.. Wskazano, że z powyższego wynika. iż strona nie dotrzymała 14 dniowego terminu do wniesienia odwołania, a zatem uchybiła temu terminowi. Podkreślono przy tym, że strona nie wniosła prośby o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Reasumując podniesiono, że w tym stanie rzeczy odwołanie na zasadzie art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego należało pozostawić bez rozpatrzenia. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] r. wniósł J. F. W jej treści podniósł, że nie uchybił 14 dniowemu terminowi do złożenia odwołania, a powoływanie się przez organ na zwrotne potwierdzenie odbioru decyzji jest kłamstwem. Wskazał, iż jego świadkowie "pod przysięgą" określą rzeczywisty termin doręczenia mu decyzji organu I instancji. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, przytaczając na uzasadnienie argumentację przytoczoną w motywach zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył co następuje. W punkcie wyjścia należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz.1269) Sąd ten sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 wspomnianego przepisu stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z brzmienia art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) wynika natomiast, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi, bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Cytowana regulacja prawna nie pozostawia zatem wątpliwości co do tego, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest zatem władny oceniać takich okoliczności jak pokrzywdzenie strony orzeczeniem, czy orzeczenie wiąże się z negatywnymi skutkami dla strony i im podobnych. Sąd związany jest normą prawną odzwierciedlającą wolę ustawodawcy, wyrażoną w treści odpowiedniego przepisu prawa. Przy tym z mocy art. 134 § 1 cytowanej ustawy tejże kontroli legalności dokonuje także z urzędu , nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przedmiotowa skarga nie mogła odnieść skutku, bowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. W sprawie niniejszej orzeczenie organu I instancji zapadło w dniu [...] r.. Doręczone zostało stronie skarżącej w dniu [...] r., co potwierdza jednoznacznie załączone do akt administracyjnych pocztowe potwierdzenie odbioru decyzji podpisane przez skarżącego. Orzeczenie to zawiera prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie złożenia odwołania. Zgodnie z treścią art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a zatem w przedmiotowym wypadku ustawowy czternastodniowy termin do złożenia odwołania upływał w dniu [...] r. (poniedziałek roboczy). Strona skarżąca natomiast złożyła odwołanie dopiero w dniu [...] r. (stosowna prezentata z datą na piśmie stanowiącym odwołanie datowanym "[...]r.") , a co za tym idzie uchybiła terminowi do złożenia odwołania o 1 dzień. Artykuł 58 k.p.a. w § 1 stanowi , że w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin do na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy, w § 2 stanowi , że prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu, dla której określony był termin, dopełniając jednocześnie czynności dla której określony był termin , a w § 3 stanowi, że przywrócenie terminu do złożenia prośby przewidzianej w § 2 jest niedopuszczalne. Z powyższego wynika zatem, że prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść do organu właściwego do rozpoznania odwołania i to w terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. Strona skarżąca nie zawarła w treści złożonego odwołania wniosku o przywrócenie terminu. Art. 134 k.p.a. stanowi , że organ administracji stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania oraz to , że postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Mając na uwadze wszystkie wyżej naprowadzone powody organ odwoławczy prawidłowo postanowieniem z dnia [...] r. opartym o cytowany wyżej przepis prawa stwierdził uchybienie terminu do złożenia odwołania. W tym stanie rzeczy - zdaniem Sądu Administracyjnego – organ orzekający w sprawie prawidłowo zinterpretował i zastosował przepisy obowiązującego prawa. Z tych przyczyn , skoro zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, brak było podstaw do uwzględnienia skargi, a co za tym idzie podlegała ona oddaleniu, zgodnie z treścią art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło