IV SA/Gl 1107/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kalaga - Gajewska po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego postanawia odrzucić skargę Z. S. pismem z dnia [...] r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. [...] r. Nr [...] stwierdzającą nieważność decyzji tego organu z dnia [...] r. Nr [...]. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do treści art. 52 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Zgodnie przy tym z §2 wskazanego przepisu, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. wydana na postawie art. 156 § 1 pkt 2 i art. 157 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, stwierdzająca nieważność decyzji tego organu z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia w całości decyzji organu I instancji. Tym samym nie ulega wątpliwości, że Kolegium działając w trybie nadzwyczajnym rozstrzygało wskazaną sprawę jako organ I instancji, a stronie stosownie do art. 127 §3 k.p.a. przysługiwało uprawnienie do wystąpienia z wnioskiem o ponowne jej rozpatrzenie. Tymczasem Z. S. pomimo prawidłowego pouczenia zawartego na ostatniej stronie decyzji nie skorzystał z prawa do wniesienia powyższego środka prawnego. W rezultacie nie wypełnił obligatoryjnej przesłanki polegającej na wyczerpaniu środków zaskarżenia przysługujących od zaskarżonego rozstrzygnięcia, co czyni to skargę przedwczesną i niedopuszczalną. W związku z powyższym Sąd postanowił jak w sentencji, działając na podstawie art. 58 §1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a.