IV SA/Gl 1109/06
WyrokWSA w Gliwicach2007-06-06
Skład orzekający: Wiesław Morys, Beata Kalaga - Gajewska, Stanisław Nitecki
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ odwoławczy prawidłowo stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania, jeśli skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu, który został odmownie rozpatrzony, a następnie skarżący złożył skargę tylko na postanowienie stwierdzające uchybienie terminu, pomijając postanowienie o odmowie przywrócenia terminu?Ratio decidendi
Organ odwoławczy prawidłowo stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania, ponieważ najpierw odmówił przywrócenia terminu, a następnie, po wyczerpaniu tej procedury, stwierdził uchybienie terminu. Skoro postanowienie o odmowie przywrócenia terminu nie zostało zaskarżone, sąd administracyjny nie mógł badać jego zasadności. Kontrola sądu ograniczała się do postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu, które było prawidłowe w świetle przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.Stan faktyczny
Skarżący R. K. złożył odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta B. dotyczącej zasiłku stałego, wnosząc jednocześnie o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania z powodu choroby i pobytu w szpitalu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. odmówiło przywrócenia terminu, uznając brak winy w niedotrzymaniu terminu. Następnie SKO wydało postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Skarżący zaskarżył do WSA w Gliwicach jedynie postanowienie stwierdzające uchybienie terminu, podnosząc argumenty dotyczące przywrócenia terminu.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Morys Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga - Gajewska Sędzia WSA Stanisław Nitecki (spr.) Protokolant Referent stażysta Izabela Auguścik-Michułka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 czerwca 2007 r. sprawy ze skargi R. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego oddala skargę
Prezydent Miasta B. decyzją z dnia [...] r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 163 i art. 108 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 106 ust. 5 i art. 37 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej (Dz. U. nr 64, poz. 593 ze zm.) zmienił decyzję z dnia [...] r. nr [...] dotyczącą przyznania R. K. zasiłku stałego, w części dotyczącej wysokości zasiłku w ten sposób, że zasiłek stały przyznaje się od [...] r. w wysokości [...] zł miesięcznie oraz określono sposób wypłaty; od [...] r. do [...] r. na konto Komornika Sądowego Rewiru [...] przy Sądzie Rejonowym w B. kwotę [...] zł, a pozostałą część w wysokości [...] zł do rąk R. K.. W uzasadnieniu decyzji wskazał, że zmiana decyzji spowodowana została zmianą sytuacji osobistej skarżącego.
Odwołanie od tej decyzji pismem z dnia [...] r. wniósł R. K.. Wraz z odwołaniem wystąpił on o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, a jako powód podał, że przyczyną uchybienia terminowi do wniesienia odwołania była choroba oraz pobyt w szpitalu, jak również dopiero teraz dowiedział się, że w jego przypadku organ administracji winien wydać inną decyzję. Jego zdaniem decyzja organu pierwszej instancji jest dla niego krzywdząca, ponieważ nie pozwala mu na minimalne utrzymanie.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] wydanym na podstawie art. 59 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego odmówiło R. K. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...] r. W motywach postanowienia wskazało, że podana przez R. K. okoliczność uzasadniająca przywrócenie terminu do wniesienia odwołania nie wyczerpuje znamion przywrócenia terminu określonych w art. 58 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, gdyż strona nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło bez jej winy. Brak jest bowiem okoliczności uprawdopodabniających brak winy w rocznym uchybieniu terminu do wniesienia odwołania, skoro w szpitalu przebywał w [...] r. a decyzja wydana została w [...] r. Z kolei argument dotyczący braku wiedzy o przekazywaniu części zasiłku stałego na świadczenia alimentacyjne nie może być uwzględniony, ponieważ okoliczność ta nie wyłącza brak winy w niedotrzymaniu terminu do wniesienia odwołania.
Kolejnym postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. stwierdziło uchybienie terminu przez R. K. do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...] r. nr [...]. Postanowienie to wydane zostało na podstawie art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego. W motywach tego postanowienia organ odwoławczy wskazał, że decyzja organu pierwszej instancji zawiera prawidłowe pouczenie o środkach odwoławczych. W następstwie przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego organ odwoławczy ustalił, że decyzja ta została odebrana w dniu [...] r., a odbiór decyzji skarżący potwierdził na egzemplarzu decyzji pozostającym w organie pierwszej instancji. Termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu [...] r., natomiast skarżący odwołanie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania sporządził [...] r. z uwagi na to, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. postanowieniem z dnia [...] r. odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, wyczerpana została przesłanka stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
R. K. pismem z dnia [...] r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. Nr [...] o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania. W motywach skargi wskazał, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. nie przywróciło mu terminu do wniesienia odwołania, pomimo tego, że podał okresy choroby. Jako osoba niepełnosprawna o stopniu [...] nie był świadomym obowiązujących przepisów dotyczących potrącania świadczeń alimentacyjnych z otrzymywanego zasiłku stałego.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie i podtrzymało argumentację zamieszczoną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Kontrola legalności zaskarżonego postanowienia przeprowadzona w oparciu o postanowienia art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) nie wykazała, aby zaskarżone postanowienie naruszało wymogi prawa, a zgodnie z treścią art. 145 § 1 ustawy
z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego lub naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy jak również naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego.
W rozpatrywanej sprawie organ odwoławczy jak zostało to już wcześniej zaznaczone wydał dwa rozstrzygnięcia. Mocą jednego z nich wydanego [...] r. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, a w dniu następnym wydał kolejne postanowienie, którym stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Skarżący skorzystał z przysługującego mu prawa i wniósł skargę do sądu administracyjnego jedynie na drugie z wydanych postanowień organu odwoławczego. Oznacza to, że postanowienie, którym Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania nie zostało zaskarżone do tutejszego Sądu i nie podlega ono badaniu, pod względem prawidłowości jego wydania. Przedmiotem kontroli jest jedynie drugie z wydanych postanowień a mianowicie postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
W pierwszej kolejności przyjdzie zauważyć, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. prawidłowo postąpiło, gdy wpierw rozstrzygnęło kwestię wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, a następnie dopiero mocą zaskarżonego postanowienia stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Należy podzielić ustalenia poczynione przez organ odwoławczy, a dotyczące stanu faktycznego w sprawie. Otóż decyzja organu pierwszej instancji zawiera prawidłowe pouczenie o przysługujących stronie środkach odwoławczych, ponieważ zawiera wskazanie organu, do którego należy wnieść odwołanie, termin, w którym winno to nastąpić oraz tryb, jaki winien być wykorzystany. Skarżący decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] r. otrzymał w siedzibie organu pierwszej instancji i potwierdził jej odbiór w dniu [...] r. na egzemplarzu, który pozostał w dyspozycji tegoż organu. Zatem termin do skorzystania z przysługującego mu prawa do wniesienia odwołania upłynął w dniu [...] r., natomiast skarżący odwołanie sporządził w dniu [...] r. a w siedzibie organu pierwszej instancji złożył w dniu [...] r. zatem ze znacznym uchybieniem terminu do jego wniesienia. O spóźnieniu wiedział skarżący, ponieważ złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, jednakże jak zostało to już zaznaczone wniosek ten został odmownie rozpatrzony przez organ odwoławczy.
Zgodnie z treścią art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
W przedstawionym stanie prawnym i faktycznym, skoro organ odwoławczy wpierw odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, to zobowiązany był on do podjęcia postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do jego wniesienia. W tym zakresie organ odwoławczy nie mógł już prowadzić sprawy w sposób merytoryczny, ponieważ takie rozstrzygnięcie obarczone byłoby wadą nieważności jako rażąco naruszające prawo.
W skardze do tutejszego Sądu skarżący podnosi, że nie uwzględniono jego argumentów dotyczących przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Otóż przyjdzie wyjaśnić skarżącemu, że w sposób jednoznaczny wskazał w swojej skardze, które postanowienie organu odwoławczego skarży do sądu administracyjnego. Natomiast podnoszone w motywach skargi argumenty właściwe są dla drugiego z wydanych przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. postanowień, jednakże jak zostało to już zaznaczone postanowienie to nie zostało zaskarżone, a zatem i podnoszone w tym zakresie argumenty nie mogą być badane.
Skoro Sąd nie znalazł podstaw prawnych do uwzględnienia skargi, to stosownie do postanowień art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało skargę oddalić.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło