IV SA/Gl 111/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Tadeusz Michalik po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. A. na sędziego Sądu Rejonowego w C. w przedmiocie czynności urzędowych sędziego postanawia : odrzucić skargę K. A. wniosła do Sadu Administracyjnego skargę na czynności urzędowe sędziego Sądu Rejonowego w C.. Zakres kognicji sądu administracyjnego określa przepis art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). Przepis ten stanowi w § 1, iż sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z kolei w § 2 tego przepisu przewiduje, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. W § 3 natomiast przepis ten stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Mając powyższe na uwadze należy wskazać, iż sędzia, jak też sam Sąd Rejonowy w C. nie są organami administracji publicznej, a sprawy rozpoznawane przez sąd i czynności urzędowe sędziego nie są sprawami z zakresu administracji publicznej, wobec czego tego typu kwestie nie mogą być przedmiotem skargi do Sądu Administracyjnego. W przedmiotowej sprawie nie zachodzi także sytuacja opisana w art. 3 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Działalność sądu powszechnego podejmowana wskutek wniesienia skargi uprawnionego podmiotu (pozwu, aktu oskarżenia) czy środków odwoławczych jest działalnością orzeczniczą, nie skutkującą wszczęciem postępowania administracyjnego i podlegającą kontroli wyłącznie w trybach określonych w przepisach postępowania cywilnego bądź karnego, nie zaś kontroli sądów administracyjnych. Również nadzór nad działalnością administracyjną sądów powszechnych nie należy do właściwości rzeczowej sądu administracyjnego. Nadzór ten sprawuje bowiem Minister Sprawiedliwości oraz prezesi sądów okręgowych (dla sądów rejonowych na obszarze właściwości danego sądu okręgowego) i prezesi sądów apelacyjnych (dla sądów okręgowych na obszarze właściwości dennego sądu apelacyjnego). Zasady sprawowania nadzoru nad działalnością administracyjną sądów powszechnych oraz kompetencje organów powołanych do kierowania sądami i nadzoru określone zostały w przepisach ustawy z dnia 27 lipca 2001 roku Prawo o ustroju sądów powszechnych, Dz.U. Nr 98 poz. 1070 (art. 37 i nast. powołanej wyżej ustawy) W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt. 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) przedmiotową skargę należało odrzucić.