IV SA/Gl 111/07

PostanowienieWSA w Gliwicach2007-02-06

Skład orzekający: Sędzia WSA Beata Kalaga - Gajewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona bezpośrednio do sądu administracyjnego po 1 stycznia 2006 r. jest skuteczna, czy też powinna zostać odrzucona z powodu wniesienia jej z pominięciem organu, którego działanie lub bezczynność są jej przedmiotem?
Ratio decidendi
Skarga wniesiona bezpośrednio do sądu administracyjnego po 1 stycznia 2006 r. podlega odrzuceniu, ponieważ zgodnie z art. 54 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należy wnosić za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są jej przedmiotem. Okres przejściowy, w którym dopuszczalne było bezpośrednie wniesienie skargi do sądu, zakończył się 31 grudnia 2005 r.
Stan faktyczny
K. G. wniósł skargę na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Skarga została doręczona skarżącemu 3 stycznia 2007 r., a wniesiona do sądu 25 stycznia 2007 r. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Kalaga - Gajewska (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 lutego 2007 r. sprawy ze skargi K. G. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia 23 stycznia 2007 r. K. G. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...]r. nr [...], doręczoną mu w dniu 3 stycznia 2007 r. (co wynika z treści skargi). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), powołanej dalej w skrócie jako ustawa p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie. Dodatkowo, na podstawie art. 54 § 1 ustawy p.p.s.a., skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są jej przedmiotem. Zatem ustawodawca przewidział pośredni tryb wnoszenia skarg do sądu administracyjnego. W obowiązującym stanie prawnym, aby zainicjować i zachować właściwą drogę postępowania sądowoadministracyjnego, K. G. winien skierować skargę bezpośrednio do organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, czego nie uczynił. Jedynie w okresie przejściowym od dnia 1 stycznia 2004 r. do 31 grudnia 2005 r., stosownie do treści art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.), w sytuacji wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego w terminie określonym w art. 53 § 1 ustawy p.p.s.a. była ona prawnie skuteczna. W tym okresie sąd był zobowiązany do przekazania skargi organowi, którego działania lub bezczynności ona dotyczyła, celem nadania jej dalszego biegu. Jednakże po dniu 1 stycznia 2006 r. nie ma już takiej możliwości. Jak wynika z powołanych przepisów, po tym dniu właściwą i konieczną drogą dla prawidłowego zachowania trybu wniesienia skargi jest jej złożenie w organie, którego dotyczy przedmiot skargi, tak jak stanowi art. 54 § 1 ustawy p.p.s.a. W rozpatrywanej sprawie skarga została wniesiona bezpośrednio do sądu administracyjnego w dniu 25 stycznia 2007 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym G. k. R.), a zatem w dacie wykraczającej poza czasookres przewidziany w powołanym wyżej przepisie art. 98 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wskazać również należy, iż brak jest jakiejkolwiek podstawy prawnej do przekazania organowi administracyjnemu skargi, która wpłynęła (zaadresowana została) do sądu administracyjnego, jak również nie wynika ona z treści żadnego aktu prawnego obowiązującego sądy administracyjne. Powyższe czyni niemożliwym przekazanie jej temu organowi, którego decyzja została zaskarżona. W tym zakresie brak jest również odesłania do innych aktów prawnych, a zwłaszcza do art. 65 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), który przewiduje możliwość przekazania przez organ administracji podania organowi właściwemu. Zastosowanie tego przepisu wyłącza jego zakres podmiotowy i przedmiotowy. Pojęcie organu administracji publicznej, użyte w treści art. 65 K.p.a, definiuje art. 5 § 2 pkt 3 K.p.a., zgodnie z którym organami administracji publicznej są ministrowie, centralne organy administracji rządowej, wojewodowie, działające w ich lub we własnym imieniu inne terenowe organy administracji rządowej (zespolonej i niezespolonej), organy jednostek samorządu terytorialnego oraz organy i podmioty wymienione w art. 1 pkt 2 K.p.a., tj. inne organy państwowe oraz inne podmioty powołane z mocy prawa lub na podstawie porozumienia do załatwiania spraw indywidualnych w drodze decyzji administracyjnej. Sąd administracyjny nie jest, w myśl zacytowanych przepisów, organem administracji publicznej i dlatego nie może ich zastosować w rozpatrywanej sprawie. Tym samym należy zaakcentować, że po dniu 1 stycznia 2006 r. jedyną drogą dla prawidłowego zachowania trybu wniesienia skargi jest jej złożenie w organie, którego dotyczy przedmiot skargi. W tym stanie rzeczy, skarga K. G., jako wniesiona z pominięciem ustawowej drogi do zainicjowania postępowania sądowoadministracyjnego, na podstawie art. 54 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a. podlega odrzuceniu, co orzeczono w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło