IV SA/Gl 1110/10
PostanowienieWSA w Gliwicach2012-03-06
Skład orzekający: Sędzia WSA Andrzej Matan
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny pierwszej instancji, który oddalił skargę, powinien orzec o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, jeśli pełnomocnik substytucyjny złożył stosowny wniosek?Ratio decidendi
Sąd administracyjny pierwszej instancji, który oddalił skargę, ma obowiązek orzec o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, jeśli pełnomocnik substytucyjny złożył stosowny wniosek i oświadczenie o niepokryciu tych kosztów. Wynagrodzenie pełnomocnika powinno być ustalone zgodnie z przepisami Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie.Stan faktyczny
Skarżący G.W. zaskarżył decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. dotyczącą dodatku mieszkaniowego i wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Sąd przyznał prawo pomocy i ustanowił adwokata z urzędu. Pełnomocnik substytucyjny adwokata M.M. uczestniczył w postępowaniu i podczas rozprawy wystąpił o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Sąd pierwszej instancji, który oddalił skargę, nie orzekł o tych kosztach, co stało się przedmiotem niniejszego postanowienia.Rozstrzygnięcie
Przyznano adwokatowi M.M. kwotę 295,20 zł tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Matan po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącego o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu p o s t a n a w i a przyznać adwokatowi M.M. kwotę 295,2 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu
Pismem z dnia 20 grudnia 2010 r. G.W. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego. W skardze wystąpiła również o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata.
Postanowieniem z dnia 25 stycznia 2011 r., wydanym przez Referendarza Sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach, przyznano skarżącej prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu.
Pismem z dnia 3 lutego 2011 r. Rada Adwokacka w K. wskazała jako pełnomocnika dla skarżącej adwokata M.M., w imieniu którego zgłosił się do sprawy i uczestniczył w postępowaniu toczącym się przed tutejszym Sądem adwokat A. K., dysponujący pełnomocnictwem substytucyjnym .
Podczas rozprawy w dniu 31 stycznia 2012 r. pełnomocnik substytucyjny, poza wnioskiem o uchylenie kwestionowanej decyzji, wystąpił również o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, składając jednocześnie oświadczenie, iż koszty te nie zostały ani w całości, ani w części pokryte.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z dnia 31 stycznia 2012 r., którym oddalił skargę G.W., nie orzekł o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez wskazanego wyżej adwokata.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) wyznaczony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielanej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm.) zwanego dalej rozporządzeniem.
Stosownie do regulacji § 19 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych o których mowa w rozdziałach 3 – 5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki.
W myśl § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna ani decyzja, czy postanowienie Urzędu Patentowego wynoszą 240 zł, a wraz z należnym podatkiem VAT – 295,20 zł.
Mając na uwadze powyższe uregulowania Sąd przyznał adwokatowi M.M. za reprezentowanie strony w postępowaniu przed sądem I instancji wynagrodzenie w wysokości 240 zł, a więc w stawce minimalnej, którą zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia należało powiększyć o 23 % podatku VAT.
W tym stanie rzeczy, należało orzec jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło