IV SA/Gl 1112/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz - Furmanik po rozpoznaniu w 13 czerwca 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przyznania pomocy w formie karty PEAD żywnościowej postanawia odrzucić skargę J.M. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ze skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przyznania pomocy w formie karty PEAD żywnościowej. Decyzja ta doręczona została stronie w dniu [...] i zawierała pouczenie o przysługującej od niej skardze do wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, która należy wnieść za pośrednictwem organu odwoławczego. W terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji. W dniu ostatnim ustawowego terminu do wniesienia skargi J.M. skierował ją bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Skarga ta została w związku powyższym przekazana do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., a nastąpiło to w dniu [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Po myśli art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270), dalej p.p.s.a. skargę do wojewódzkiego sadu administracyjnego wnosi się w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. Natomiast, po myśli art. 54§ 1 p.p.s.a wnosi się ja za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. W przypadku skierowania skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego zostaje ona przekazana organowi, a za datę jej wniesienia przyjmuje się datę nadania jej zgodnie z właściwością. W związku z błędnym skierowaniem skargi na bezpośrednio na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Sąd ten przekazał ją zgodnie z właściwością. Nastąpiło to w dniu [...] a więc już po upływie wyznaczonego przez ustawodawcę terminu. W tym stanie rzeczy, spóźniona skarga, nie mogła zostać potraktowana, jako skutecznie wniesiona. Z tych względów orzeczono po myśli art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., jak w sentencji.