IV SA/Gl 1114/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. O. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie informacji publicznej w zakresie wniosku – zgłoszenia Stowarzyszenia A w W. o dopuszczenie organizacji społecznej do postępowania sądowego postanawia : odmówić dopuszczenia do udziału w postępowaniu w charakterze uczestnika Pismem z dnia [...] r. D. O. wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. Nr [...], stwierdzające niedopuszczalność zażalenia w sprawie wysokości ustalenia kosztów udostępnienia informacji publicznej. Zarzucił organowi złe zastosowanie – sprzeczne z przepisami ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej zarządzenia Nr [...] Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r. Pismem, które wpłynęło do Sądu w dniu [...] r. Stowarzyszenie A w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach o dopuszczenie jej w charakterze uczestnika postępowania w sprawie prowadzonej w tutejszym Sądzie ze skargi D. O. Wskazując na możliwość ograniczania prawa do informacji publicznej poprzez fakt wyznaczania opłat za udostępnienie informacji publicznej uznało, że uzasadnia to fakt przystąpienie Stowarzyszenia do niniejszej sprawy. Stosownie do postanowień art. 33 ( 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) udział w charakterze uczestnika może zgłosić osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego. Jak wynika z pisma Stowarzyszenia A w W. nie brało ono udziału w postępowaniu administracyjnym mającym na celu uzyskanie informacji publicznej – udostępnienia załączników do protokołów z sesji Rady Miasta K. z informacją na temat działania Prezydenta Miasta K. w okresie od [...] do [...] r. oraz zarządzenia Prezydenta Miasta K. Nr [...]. Informacja ta została przekazana zainteresowanemu D. O. Sporna w sprawie stała się tylko kwestia uiszczenia opłaty za przekształcenie wnioskowanej informacji, a mianowicie wskazanej we wniosku – kserokopii wymienionych dokumentów. Zatem stroną takiego postępowania mogą być jedynie takie osoby, które legitymują się interesem prawnym. Osoby, które są w stanie wykazać jedynie występowanie interesu faktycznego, nie mogą dysponować statusem strony w takim postępowaniu. Przywołany powyżej przepis ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zezwala Sądowi n dopuszczenie osoby, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym, ale jedynie wówczas, gdy dotyczyło to jej interesu prawnego. Z treści pisma wnioskującego Stowarzyszenia wynika, że domaga się ono dopuszczenia do udziału w charakterze uczestnika postępowania w ramach postępowania dotyczącego skargi D. O. na niedopuszczalność zażalenia na pismo Naczelnika Biura rady Miasta K. Nr [...] z dnia [...] r., informujące o koniczności poniesienia kosztu przetworzenia wnioskowanej informacji publicznej w postaci wykonania kserokopii wskazanych dokumentów. Wnioskujące Stowarzyszenie w piśmie wskazuje, że system pobierania opłat, ich wysokość jest często niejasny i niezasadny, powodując faktyczną możliwość ograniczania prawa do informacji publicznej. Należy jednak zauważyć, że podany powyżej powód nie prowadzi do stwierdzenia, iż Stowarzyszenie wykazało istnienie po jego stronie interesu prawnego. Należy zgodzić się z tym, że legitymuje się ono interesem faktycznym, jednakże okoliczności te nie dają mu interesu prawnego do udziału we wskazanym postępowaniu. Zatem skoro wnioskujące Stowarzyszenie A w W. nie wykazało, aby legitymowało się interesem prawnym do udziału w prowadzam postępowaniu w charakterze uczestnika, tym samym jego wniosek nie mógł być uwzględniony i stosownie do postanowień art. 33 § 2 cytowanej powyżej ustawy należało odmówić jej uwzględnienia Biorąc pod uwagę powyższą argumentację należało orzec jak sentencji.