IV SA/Gl 1114/15
PostanowienieWSA w Gliwicach2016-12-20
Skład orzekający: Andrzej Majzner
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy w sprawie dotyczącej zasiłku celowego, w której skarżący jest zwolniony z mocy prawa z kosztów sądowych, należy przyznać mu prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu?Ratio decidendi
Sąd uznał, że skarżący, który jest zwolniony z mocy prawa z kosztów sądowych w sprawie dotyczącej zasiłku celowego, spełnia przesłanki do przyznania mu prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Pomimo zwolnienia z kosztów sądowych, jego trudna sytuacja materialna i zdrowotna, a także konieczność samotnego wychowywania dziecka, uzasadniają potrzebę zapewnienia profesjonalnej pomocy prawnej.Stan faktyczny
Skarżący A. W. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika z urzędu w sprawie dotyczącej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w przedmiocie zasiłku celowego. Skarżący powołał się na trudną sytuację materialną wynikającą z problemów zdrowotnych uniemożliwiających pracę, samotne wychowywanie małoletniego syna i brak zasobów finansowych. Przedstawił dokumenty potwierdzające jego dochody i koszty utrzymania.Rozstrzygnięcie
Postanowiono ustanowić dla skarżącego adwokata z urzędu.Pełny tekst orzeczenia
Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego w kwestii wniosku o przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie pełnomocnika postanawia: ustanowić dla skarżącego adwokata z urzędu;
W dniu 11 sierpnia 2016 r. do Sądu wpłynął urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym A. W. zażądał zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. W uzasadnieniu skarżący powołał się na brak wiedzy prawniczej koniecznej do obrony swoich interesów oraz na trudną sytuację materialną wynikającą z faktu, iż ze względu na stan zdrowia jest niezdolny do pracy w swoim zawodzie. Równocześnie oświadczył, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z małoletnim synem i nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości (zamieszkuje w lokalu komunalnym o powierzchni 37 m2).
Na dochód gospodarstwa domowego wnioskodawcy składają się alimenty na jego syna (350 zł), świadczenie wychowawcze (500 zł), zasiłek rodzinny (118 zł) oraz dodatek mieszkaniowy (274 zł) i dodatek energetyczny (15 zł), z kolei obciążające go koszty to czynsz (426 zł), uiszczane co dwa miesiące opłaty: za energię elektryczną (142 zł) i gaz (62 zł) oraz koszty zakupu żywności (500 zł), a nadto żywności wg diety związanej z dolegliwościami zdrowotnymi (350 zł).
Następnie, w dniu 8 grudnia 2016 r., odpowiadając na wezwanie do uprawdopodobnienia danych ujętych we wniosku, skarżący nadesłał kopie decyzji administracyjnych o przyznaniu mu dodatku mieszkaniowego, zasiłku rodzinnego, zasiłku celowego z pomocy społecznej na dożywianie i świadczenia wychowawczego na syna oraz kopię wyroku zasądzającego alimenty dla syna, w kwocie 350 zł miesięcznie. Nadto wnioskodawca przedłożył między innymi dokumenty potwierdzające problemy zdrowotne, które utrudniają mu podjęcie zatrudnienia, a także zaświadczenie o kłopotach zdrowotnych syna.
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje.
Stosownie do treści art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) - zwanej dalej "p.p.s.a.", stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym.
W pierwszej kolejności należy odnotować, że przedmiotem skargi A. W.jest decyzja administracyjna wydana w przedmiocie zasiłku celowego z pomocy społecznej. Wnioskodawca jest więc w niniejszej sprawie objęty zwolnieniem od kosztów sądowych z mocy samego prawa, na podstawie z art. 239 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. W konsekwencji, jego wniosek o zwolnienie z obowiązku uiszczenia rzeczonych kosztów jest od samego początku bezprzedmiotowy i dlatego nie podlega rozpoznaniu.
Odnosząc się natomiast do wniosku skarżącego o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika należy wskazać, że po myśli art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej, prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a., mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń skarżącego wynika, iż nie posiada on żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Uskarża się przy tym na problemy zdrowotne, wychowuje samotnie małoletniego syna i wraz z nim utrzymuje się z alimentów w kwocie zaledwie 350 zł miesięcznie oraz ze świadczeń z zakresu szeroko pojętej pomocy społecznej, to jest świadczenia wychowawczego "na pierwsze dziecko", dodatku mieszkaniowego i dodatku energetycznego, zasiłków celowych oraz zasiłku rodzinnego (vide: nadesłane dokumenty źródłowe). W tym stanie rzeczy, zważywszy deklarowany rozmiar kosztów utrzymania obciążających gospodarstwo domowe wnioskodawcy, uznano, iż nie jest on w stanie dokonać oszczędności pozwalających na opłacenie adwokata z wyboru bez uszczerbku w koniecznych potrzebach swej rodziny.
Mając na względzie powyższe postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło