IV SA/Gl 1126/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Walentek, po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. (M.) na działanie Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w B. w przedmiocie zaliczki alimentacyjnej postanawia: odrzucić skargę A. M. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach pismo datowane na dzień [...], które, po jego ostatecznym sprecyzowaniu, oznaczył jako skargę na bezprawne działanie Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w B., w wyniku którego został pozbawiony części przyznanych mu decyzjami i należnych zaliczek alimentacyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zakres kontroli działalności administracji publicznej przez sady administracyjne został określony w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269). W myśl tego przepisu sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Natomiast zakres przedmiotowy tej kontroli określa art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zgodnie z którym kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne niż określone w pkt. 5 podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Z powyższej regulacji wynika dopuszczalność orzekania przez sądy administracyjne wyłącznie w sprawach, w których organy administracyjne działają w formach władczych lub stanowiących (art. 3 § 2 pkt 1-7 P.p.s.a) bądź w przypadku bezczynności organów i to tylko w takim zakresie w jakim dopuszczalne jest zaskarżenie decyzji, postanowień oraz innych aktów i czynności (art 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a.). Tymczasem skarga nie obejmuje żadnej z wymienionych form działania administracji. Skarżący przedmiotem skargi uczynił bowiem działanie Ośrodka Pomocy Rodzinie w B. związane z nieprawidłową realizacją wypłaty przyznanych mu decyzjami kwot zaliczek alimentacyjnych, w wyniku którego, jak twierdzi, został pozbawiony części należnych mu kwot. Skarżący nie wskazał zatem ani aktu ani też czynności poddanych kontroli Sądu, o których mowa w cyt. wyżej art 3 § 2 pkt 1-3 oraz pkt 4 P.p.s.a.. Natomiast przyjdzie wskazać, iż postępowanie w zakresie skarg na działalność administracji uregulowane zostało w Dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 221 i nast. K.p.a.). Zgodnie z art. 227 k.p.a. przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Skargę w tym trybie wnosi się do właściwego organu administracji publicznej (art. 229 k.p.a.). Przy czym rozpatrzenie skargi wniesionej do organu w trybie określonym w Dziale VIII k.p.a. nie podlega kontroli sądów administracyjnych . Mając powyższe na uwadze Sąd uznał skargę za niedopuszczalną, co skutkowała jej odrzuceniem w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.