IV SA/Gl 1126/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...]. w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: odrzucić wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. J. N. w dniu [...] r. wniósł skargę na decyzję, która została mu doręczona 1 sierpnia 2017 r. Termin do zaskarżenia decyzji upłynął więc 31 sierpnia 2017 r. W dniu 21 grudnia 2017 r. (data nadania przesyłki) organ odwoławczy przekazał Sądowi wniosek skarżącego, sporządzony przez jego pełnomocnika z urzędu, o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wniosek ten został przesłany organowi 14 grudnia 2017 r. We wniosku podano m.in., że pełnomocnik został ustanowiony 13 listopada 2017 r., a wiedzę o tym powziął 15 listopada 2017 r. Niezwłocznie podjął próby kontaktu ze skarżącym. Ze względu na stan zdrowia skarżącego doszło do tego 11 grudnia 2017 r. Wtedy też skarżący przedstawił pełnomocnikowi okoliczności sprawy oraz odpowiedź na skargę, a pełnomocnik mógł podjąć dalsze kroki w sprawie. Dlatego uchybienie terminu nastąpiło bez winy skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 87 § 1 i 3 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej: ppsa, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu administracyjnego, który wydał zaskarżoną decyzję. W niniejszym przypadku z treści wniosku wynika, że przyczyną uchybienia terminu był zły stan zdrowia skarżącego. Aczkolwiek okoliczności dotyczące zdrowia skarżącego nie zostały należycie uprawdopodobnione, to pomijając tę kwestię należy przyjąć, że ta przyczyna uchybienia terminu ustała po ustanowieniu dla skarżącego pełnomocnika z urzędu, a najpóźniej po uzyskaniu przez pełnomocnika wiedzy o jego wyznaczeniu przez Okręgową Radę Adwokacką w K. , co według jego oświadczenia - nastąpiło w dniu 15 listopada 2017 r. Określony w art. 87 § 1 ppsa termin upłynął wiec z dniem 22 listopada 2017 r. Bieg tego terminu w żadnym razie nie mógł być uzależniony od okoliczności związanych z kontaktowaniem się przez skarżącego z jego pełnomocnikiem, na czym oparty jest w istocie wniosek o przywrócenie terminu. Zauważyć można jeszcze, że w dniu 17 listopada 2017 r. pełnomocnik przeglądał akta dotyczące wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy (notatka urzędowa w aktach o sygn. IV SO/GI 19/17) i wówczas bez trudu mógł się zorientować o konieczności złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wskazać też można na regulację z art. 177 § 3 ppsa, według której w razie ustanowienia pełnomocnika w ramach prawa pomocy, termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegnie właśnie od dnia zawiadomienia pełnomocnika o jego wyznaczeniu. Wykładnia systemowa wewnętrzna dostarcza zatem dodatkowego argumentu za przyjęciem powyższego stanowiska. Sąd rozpatrywał przy tym korzystniejszą dla skarżącego wersję, bowiem odrzucenie wniosku mogłoby nastąpić także z tej już przyczyny, że skarżący wniósł skargę 18 października 2017 r. i już wówczas mógł złożyć wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Zgodnie z art. 88 ppsa spóźniony wniosek o przywrócenie terminu podlega odrzuceniu, w związku a czym orzeczono, jak w sentencji.