IV SA/Gl 1136/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Edyta Żarkiewicz po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: przyznać skarżącemu prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. W dniu [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego. Pismem z dnia [...] r. skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wskazał, że jedynym źródłem jego utrzymania jest [...] w kwocie [...] zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Na podstawie art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Prawo pomocy – jak stanowi art. 244 § 1 P.p.s.a. - obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Skarga w niniejszej sprawie dotyczyła decyzji w przedmiocie zasiłku celowego, a wobec tego skarżący był z mocy ustawy zwolniony od kosztów sądowych. Rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy było zatem ograniczone do kwestii ustanowienia adwokata. Z uwagi na to, że jedynym źródłem utrzymania skarżącego jest obecnie [...] w kwocie [...] zł., uznać należało, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zgodnie zaś z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na podstawie art. 262 P.p.s.a., przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 262 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.