IV SA/Gl 114/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Tadeusz Michalik Sędziowie: Sędzia WSA Beata Kozicka (spr.) Sędzia WSA Małgorzata Walentek po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego i dodatku do zasiłku rodzinnego w kwestii wniosku organu o dokonanie wykładni sentencji i uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 14 stycznia 2014 r. sygn. akt IV SA/Gl 114/13 p o s t a n a w i a: odmówić dokonania wykładni wyroku. W sprawie ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego i dodatku do zasiłku rodzinnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 14 stycznia 2014 r. sygn. akt IV SA/Gl 114/13 uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Miasta T. z dnia [...] nr [...] i określił, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. Następnie Sąd postanowieniem z dnia 28 lipca 2014 r. sprostował oczywistą omyłkę pisarską w powyższym wyroku w ten sposób, że w jego sentencji zamiast błędnie wskazanej decyzji Burmistrza Miasta T. z dnia [...] nr [...] prawidłowo wpisał decyzję tego organu z dnia [...] nr [...]. Odpisy powyższych orzeczeń zostały doręczone organowi w dniu 11 sierpnia 2014 r. Kolegium pismem z dnia 14 stycznia 2014 r. wniosło o dokonanie wykładni wyroku, bowiem zdaniem organu treść jego uzasadnienia została sformułowana w sposób niejasny, który budzi wątpliwości co do rozstrzygnięcia oraz sposobu jego wykonania. Kolegium podkreśliło, że skarga została złożona na decyzję organu odwoławczego z dnia 10 grudnia 2012 r., utrzymującą w mocy decyzję organu pierwszej instancji z dnia [...] nr [...], natomiast sentencja wyroku dotyczy decyzji z dnia [...] nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Wniosek organu z dnia 14 listopada 2014 r. o wykładnię sentencji i uzasadnienia wyroku z dnia 14 stycznia 2014 r. nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z aktualnym orzecznictwem sądów administracyjnych należy wskazać, iż konieczność dokonania wykładni konkretnego rozstrzygnięcia zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, a więc taki, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Wykładnia orzeczenia powinna więc zmierzać do usunięcia wątpliwości dotyczących treści rozstrzygnięcia, ale także skutków, jakie orzeczenie to ma wywołać. Ponadto wykładnia orzeczenia nie może prowadzić do nowego rozstrzygnięcia. Nie może także zmierzać do zmian merytorycznych polegających na reinterpretacji uzasadnienia czy jego poszerzenia o inne elementy istotne zdaniem wnioskodawcy (por. postanowienie NSA z dnia 13 marca 2012 r., sygn. akt II GSK 1121/11, LEX nr 1145479). Poza tym niedopuszczalne jest w ramach instytucji określonej w art. 158 P.p.s.a. domaganie się przez stronę wyjaśnienia przez sąd powodów zajętego w sprawie stanowiska, które legło u podstaw rozstrzygnięcia, poprzez dodatkowe rozwinięcie argumentacji uzasadnienia orzeczenia, skoro postępowanie w sprawie zostało już zakończone. Wykładnia wyroku nie może bowiem prowadzić do uzupełnienia podjętego rozstrzygnięcia przez poszerzenie go o inne elementy ani też nie może formułować przez sąd dodatkowych motywów rozstrzygnięcia lub modyfikacji motywów poprzednio wskazanych por. postanowienie NSA z dnia 19 marca 2014 r., sygn. akt II OW 67/13, LEX nr 1447283). W ocenie Sądu z dnia 14 stycznia 2014 r. sygn. akt IV SA/Gl 114/13 oraz jego uzasadnienie nie zawierają żadnych wątpliwości co do rozstrzygnięcia, czy też sposobu jego wykonania. Podkreślenia wymaga bowiem, że Sąd postanowieniem z dnia 28 lipca 2014 r. dokonał sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej zawartej w sentencji wyroku, gdyż błędnie oznaczono decyzję organu pierwszej instancji, która podlegała uchyleniu. W konsekwencji dokonanego sprostowania sentencja wyroku z dnia 14 stycznia 2014 r. sygn. akt IV SA/Gl 114/13 w zakresie rozstrzygnięcia otrzymała następujące brzmienie: "uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Miasta T. z dnia [...] nr [...]. Tym samym, po dokonaniu sprostowania, treść sentencji omawianego wyroku oraz jego uzasadnienie nie budzą żadnych wątpliwości. Dodać także należy, że odpis orzeczenia z 28 lipca 2014 r. o sprostowaniu wyroku został doręczony organowi w dniu 11 sierpnia 2014 r. Pomimo tego, organ pismem z dnia 14 listopada 2014 r. wniósł o dokonanie wykładni wyroku w zakresie, który został już wyjaśniony poprzez dokonane wcześniej sprostowanie sentencji wyroku. W związku z powyższym, skoro nie wystąpiły przesłanki do dokonania wykładni wyroku, na podstawie art. 158 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.