IV SA/Gl 1146/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia u m o r z y ć p o s t ę p o w a n i e Prezydent Miasta R. decyzją z dnia [...] Nr [...] wydaną na podstawie art. 16a ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. Z 2006 r, Nr 139, poz. 992 ze zm.) oraz art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego odmówił Z.H. przyznania prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego na okres od [...] do [...]. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że strona nie spełnia wymogów do otrzymania wnioskowanego świadczenia, ponieważ nie zrezygnowała z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania opieki nad niepełnosprawnym synem. Z rozstrzygnięciem tym nie zgodził się Z.H., który wniósł odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. W odwołaniu tym wyraził swoje niezadowolenie z otrzymanego rozstrzygnięcia i przedstawił trudną sytuację materialną rodziny, jak również zaakcentował, że zobligowany jest do stałej opieki nad synem, który jest niepełnosprawny i waży ponad [...] kg. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...] Nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 Kodeksu postępowania administracyjnego utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ ten podzielił ustalenia merytoryczne organu pierwszej instancji,strona nie spełnia wymogów do otrzymania wnioskowanego świadczenia, ponieważ nie zrezygnowała z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania opieki nad niepełnosprawnym synem. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na powyższą decyzję wniósł Z.H. W skardze tej wystąpił o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ odwoławczy. W motywach skargi podkreślono, że syn uległ w [...] r. wypadkowi, w następstwie którego wymagał całodobowej opieki, którą sprawował skarżący, ponieważ jego żona z uwagi na stan zdrowia nie była w stanie realizować. Nadto zaakcentowano, że w momencie ubiegania się o świadczenie pielęgnacyjne skarżący był zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy jako bezrobotny. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie i przywołało analogiczną argumentację do tej, którą zamieściło w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia. Pismem z dnia [...] Z.H. cofnął wniesioną skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do postanowień art. 161 § 1 pkt. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. Nr 270 ze zm.) sąd administracyjny wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Po myśli art. 60 wyżej wymienionej ustawy skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie takie wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy decyzji dotkniętej wadą nieważności. W rozpatrywanej sprawie wyczerpane zostały przesłanki uzasadniające umorzenie postępowania przewidziane przytoczonym powyżej przepisem, gdyż strona postępowania w sposób skuteczny cofnęła skargę. Przeprowadzona analiza cofnięcia skargi pozwoliła stwierdzić, że cofnięcie to nie zmierza do obejścia prawa, jak również nie prowadzi do utrzymania w mocy rozstrzygnięcia dotkniętego wadą nieważności. Mając, zatem na uwadze powyższe ustalenia należało stosownie do postanowień art. 161 § 1 pkt. 1 wyżej wymienionej ustawy postanowić jak w sentencji.