IV SA/Gl 1147/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Kalaga – Gajewska po rozpoznaniu w dniu 12 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy P. na decyzję Zarządu Województwa [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zwrotu części dofinansowania projektu współfinansowanego ze środków objętych Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa [...] na lata 2007-2013 p o s t a n a w i a: z urzędu sprostować oczywistą omyłkę w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 16 czerwca 2016 r. sygn. akt IV SA/Gl 1147/15 w ten sposób, że w sentencji na stronie 1 w piątym wierszu od dołu zamiast " nr [...] " wpisać " nr [...]" oraz w uzasadnieniu na stronie 1 w trzecim wierszu od góry zamiast "nr [...]" wpisać " nr [...]". Pismem z dnia 10 listopada 2015 r. Gmina P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Zarządu Województwa [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zwrotu części dofinansowania projektu współfinansowanego ze środków objętych Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa [...] na lata 2007-2013. Wyrokiem z 16 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił wyżej wymienioną skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718) zwanej dalej "P.p.s.a." sąd administracyjny może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie Sąd może dokonać na posiedzeniu niejawnym. Bez wątpienia w niniejszej sprawie doszło do oczywistej omyłki pisarskiej albowiem na pierwszej stronie sentencji i uzasadnienia wyroku Sąd błędnie wskazał numer zaskarżonej decyzji. Należy dodać, że niniejsze sprostowanie uzasadnienia wyroku jest dopuszczalne, gdyż nie ma ono żadnego wpływu na treść orzeczenia Sądu i nie prowadzi do jego zmiany. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na zasadzie art. 156 § 1 i § 2 P.p.s.a.