IV SA/Gl 1148/14

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odpłatności za pobyt dziecka w instytucjonalnej pieczy zastępczej w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącego o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej postanawia: przyznać adwokatowi P. R. kwotę 442,80 zł (czterysta czterdzieści dwa zł 80/100) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu; Postanowieniem z dnia 10 lutego 2015 r. starszy referendarz sądowy ustanowił dla skarżącego pełnomocnika z urzędu, na którego Okręgowa Rada Adwokacka w Katowicach wyznaczyła adwokata P. R. W dniu 11 marca 2015 r. upoważniony przez wspomnianego pełnomocnika aplikant adwokacki przeglądał akta niniejszej sprawy, z kolei w dniu 28 sierpnia 2015 r. on sam złożył do Sądu pismo procesowe datowane na 27 sierpnia 2015 r., wraz z którym przedłożył szereg dokumentów żądając dopuszczenia ich jako dowodów w sprawie. Następnie, na rozprawie przeprowadzonej w dniu 19 października 2015 r. upoważniony przez rzeczonego pełnomocnika aplikant adwokacki wniósł i wywiódł jak w skardze oraz jak w przywołanym wyżej piśmie z dnia 27 sierpnia 2015 r., a nadto zażądał przyznania na rzecz tego adwokata kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu oświadczając, iż pomoc ta nie została opłacona w żadnej części. Wyrokiem z dnia 28 października 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach orzekł o oddaleniu skargi. W dniu 1 marca 2016 r. pełnomocnik strony złożył skargę kasacyjną od powyższego wyroku zarzucając temu orzeczeniu naruszenie prawa materialnego i przepisów postępowania. Także w skardze kasacyjnej zażądał przyznania kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu składając oświadczenie, iż nie zostały one zapłacone w części ani w całości. Następnie ponowił swój wniosek pismem datowanym na 29 maja 2018 r. Wyrokiem z dnia 14 marca 2018 r. (sygn. akt I OSK 1220/16) Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o oddaleniu skargi kasacyjnej. Jak wynika z protokołu (karta nr 188 akt sprawy), na rozprawie przed NSA stawił się inny pełnomocnik skarżącego – adwokat M. M. – wyznaczony do działania przed tym Sądem przez Okręgową Radę Adwokacką w W. Także ten pełnomocnik zażądał przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Złożony przezeń w tym zakresie wniosek zostanie rozstrzygnięty odrębnym postanowieniem. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje. Artykuł 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) stanowi, że pełnomocnik procesowy wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W pierwszej kolejności przyjdzie zaznaczyć, że chociaż problematyka objęta niniejszym postanowieniem podlega aktualnie regulacjom rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1714 ze zm.), to jednak uwzględniono fakt, iż w świetle § 22 tego rozporządzenia, podobnie jak i na mocy § 22 wcześniejszego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1801), w sprawach wszczętych i niezakończonych przed wejściem w życia tych aktów wykonawczych stosuje się przepisy dotychczasowe. Postępowanie w zakresie niniejszej sprawy zostało wszczęte w dniu 21 października 2014 r., z kolei zakończenie postępowania sądowego pierwszej instancji (czyli wydanie wyroku przez tutejszy Sąd) nastąpiło 28 października 2015 r. Oba te fakty miały miejsce przed wejściem w życie obydwu wspomnianych rozporządzeń, które nastąpiło odpowiednio 1 listopada 2016 r. oraz 1 stycznia 2016 r., a co za tym idzie, przyznając wnioskodawcy wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej od powyższego wyroku należało zastosować przepisy dotychczasowe, czyli unormowania jeszcze wcześniejszego rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.) Mając na względzie powyższe, wnioskującemu pełnomocnikowi przyznano kwotę 442,80 zł, należną mu zgodnie z § 19 tego rozporządzenia, na co składa się: - wynagrodzenie za udział w postępowaniu sądowym pierwszej instancji, w kwocie 240 zł, wynikającej z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) tego aktu wykonawczego; - wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej ustalone na podstawie § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rzeczonego rozporządzenia, jako 50 % stawki minimalnej wskazanej w przywołanym § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c), to jest w kwocie 120 zł. Sumę powyższych wynagrodzeń, wynoszącą 360 zł podwyższono - stosownie do § 2 ust. 3 przedmiotowego rozporządzenia - o podatek od towarów i usług obliczony według stawki 23 %, wynoszący 82,80 zł; Mając na uwadze powyższe postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a.