IV SA/Gl 1150/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik, , , po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie Pismem z dnia 1 października 2013 r. B.S. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego. W piśmie procesowym z dnia 30 maja 2014 r. (k. 12) skarżąca oświadczyła, że cofa powyższą skargę i wnosi o umorzenie postępowania. Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd, jednakże może on uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Natomiast zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy skarżący skutecznie cofnął skargę. W rozpoznawanej sprawie Sąd nie dopatrzył się podstaw, które nakazywałyby uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne, dlatego też cofnięcie skargi przez skarżącego było skuteczne i Sąd jest nim związany. W tej sytuacji na podstawie przepisu art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.