IV SA/Gl 1160/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Adam Mikusiński, , , po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. B. na pismo Wojewody [...] z dnia [...], znak [...] w przedmiocie udostępnienia akt zlikwidowanego A p o s t a n a w i a odrzucić skargę Pismem z dnia 23 listopada 2012 r. L. B. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na Wojewodę [...] wskazując, że przedmiotem skargi jest brak dokumentacji zlikwidowanego A. Dodatkowo zarzucił organowi zaniechanie wszczęcia postępowania wyjaśniającego w celu ustalenia miejsca przechowywania tychże akt. Na mocy zarządzenia z dnia 27 grudnia 2012 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi poprzez wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu lub zaskarżonej czynności organu. W piśmie z dnia 17 stycznia 2013 r. L. B. sprecyzował skargę wskazując, że nie zgadza się z pismem Dyrektora Wydziału [...] nr [...] mocą którego organ odmówił udostępnienia akt zlikwidowanego A. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Kwestią zasadniczą w rozpoznawanej sprawie jest ocena, czy skarga L. B. mieści się w zakresie przedmiotowym postępowania sądowoadministracyjnego. Obowiązkiem sądu przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi jest bowiem zbadanie między innymi legitymacji skarżącego, zachowania terminu do wniesienia skargi, a przede wszystkim ocena dopuszczalności skargi. Zgodnie z regulacją art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zakres kognicji sądu został unormowany w art. 3 § 2 i 3, art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.". W myśl art. 3 cytowanej ustawy sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne niż określone w pkt 5 podejmowane z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Analiza powołanych przepisów prowadzi do wniosku, iż zasadą jest dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej jedynie wówczas, gdy organy administracyjne realizują zadania administracji publicznej w formach władczych lub stanowiących, a więc właściwych dla działania administracyjnoprawnego. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi L. B. było w istocie pismo organu administracji informujące o możliwości udostępnienia akt rejestrowych zlikwidowanego A do wglądu w obecności pracownika Wydziału, w sytuacji prowadzenia postępowania przygotowawczego do celów sądowych. Dodatkowo wyjaśniono skarżącemu, że organ nie dysponuje dokumentacją zlikwidowanego A wskazując, że w posiadaniu takiej dokumentacji jest B spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. w likwidacji. Zaskarżone pismo organu stanowiło odpowiedź na "wniosek" skarżącego z dnia [...] w sprawie "ujawnienia do wglądu z możliwością kopiowania akt A w K.". Pismo to zatem miało charakter czysto informacyjny, nie rozstrzygało w sposób władczy o prawach i obowiązkach oznaczonego podmiotu. Nie może ono zostać również uznane za akt lub czynność z zakresu administracji publicznej, która dotyczy uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Dodatkowo należy wskazać, że skarżący we wniosku z dnia [...] nie żądał udostępnienia własnej dokumentacji medycznej związanej ze świadczeniami opieki zdrowotnej jakie zostały mu udzielone przez A, lecz wyraźnie wskazał, że domaga się udostępnienia do wglądu z możliwością kopiowania akt A w K.. Zatem wniosek ten nie mógł zostać potraktowany przez Wojewodę [...], jako prośba o udostępnienie dokumentacji medycznej. W świetle powyższego stwierdzić przyjdzie, iż przedmiotem zaskarżenia nie uczyniono w niniejszym postępowaniu żadnego z wyżej wskazanych aktów lub czynności organów administracji, które poddane zostały kontroli sądów administracyjnych. Skoro zatem przedmiotowa skarga nie podlega rozpatrzeniu przez sąd administracyjny, to skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a.