IV SA/Gl 1166/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Walentek, , , po rozpoznaniu w dniu 31 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.K. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie o sygn. akt IV SA/Gl 533/05 ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia odrzucić skargę Wyrokiem z dnia 14 czerwca 2006 r., sygn. akt IV SA/Gl 533/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę J.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego. Wyrok ten stał się prawomocny od dnia 15 lipca 2006 r. Pismem z dnia 12 sierpnia 2011r. (data złożenia w Biurze Podawczym Sądu) J.K. wniósł o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej powołanym wyżej prawomocnym orzeczeniem Sądu. W piśmie tym nie zgodził się z opinią sporządzoną przez ustanowionego dla niego z urzędu pełnomocnika w sprawie o sygn. akt IV SA/Gl 167/11. Jego zdaniem powoływanie się przez pełnomocnika na opinię biegłego z dnia [...] r., w której stwierdzono, że podpis na umowie najmu lokalu z dnia [...] r. nie został przez niego nakreślony nie ma związku z art. 2 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych i nie dotyczy żadnego z artykułów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wskazanych przez pełnomocnika. Podniósł następnie, że przyznanie dodatku mieszkaniowego, zgodnie z art. 2 pkt 4 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, jest uwarunkowane tytułem prawnym do lokalu. Urząd Miejski w B. nie poinformował go natomiast o "uznanym" tytule prawnym do lokalu przy ul [...]. Dopiero w połowie [...] r. w Samorządowym Kolegium Odwoławczym w K. z notatki służbowej, na którą natknął się przeglądając akta sprawy powziął informację, że legitymuje się tytułem prawnym do tego lokalu, co wskazuje, że na mocy art. 277, art. 273 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zachowany został termin do wznowienia. Do pisma skarżący dołączył między innymi kserokopie opinii prawnej z dnia [...] r., notatki służbowej oraz protokołu z dnia [...] r. sporządzonego w SKO w K. na okoliczność przeglądania akt oraz otrzymania ww. notatki. Na mocy zarządzenia z dnia [...] r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania poprzez wskazanie podstawy wznowienia i jej uzasadnienie, wskazanie okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz sprecyzowanie, czy żąda on uchylenia, czy zmiany zaskarżonego orzeczenia oraz nadesłania dodatkowego odpisu skargi o wznowienie w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 276 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone do rąk skarżącego w dniu 14 września 2011r., co wynika z dokumentu zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy. W odpowiedzi na wyżej opisane wezwanie J.K. w piśmie z dnia [...] r. podał, że podstawy wznowienia postępowania upatruje w regulacji art. 273 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wskazał, że w wyroku z dnia 14 czerwca 2006 r. sygn. akt IV SA/Gl 533/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę z uwagi na brak tytułu prawnego do lokalu. Natomiast w wyroku z dnia 15 lipca 2010 r. Sąd ten zajął odmienne stanowisko. Dla potwierdzenia legitymowania się tytułem prawnym do lokalu skarżący powołał się na decyzję Prezydenta Miasta B. Nr [...] z dnia [...] r., którą załączył do pisma. W tej sytuacji za zasadne uznał wznowienie postępowania i żądał uchylenia zaskarżonego orzeczenia w całości. W kwestii zachowania terminu przywołał argumentację zawartą w piśmie z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z regulacją art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., w przypadkach wskazanych w dziale VII ustawy można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem prawnym, skierowanym przeciwko prawomocnemu orzeczeniu, który może być zastosowany wyłącznie z powodów ściśle określonych w ustawie. Po wniesieniu skargi o wznowienie postępowania Sąd dokonuje jej kontroli z punktu widzenia zachowania warunków formalnych określonych w art. 279 P.p.s.a. Stosownie do powołanego przepisu skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać między innymi podstawę wznowienia i jej uzasadnienie oraz okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi. Na podstawie art. 280 § 1 P.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W przypadku stwierdzenia braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie postępowania odrzuca, a w razie ich spełnienia - wyznacza rozprawę. W przepisach art. 271 - 273 P.p.s.a zostały zawarte podstawy wznowienia. Dopuszczalność oceny ustawowych podstaw wznowienia uwarunkowane jest natomiast zachowaniem ustawowych terminów określonych w art. 277 i art. 278 P.p.s.a. Ocena przesłanek wznowienia wskazanych przez skarżącego, a opartych na okolicznościach z art. 273 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a., jest zatem możliwa dopiero po stwierdzeniu, że skarga została skutecznie wniesiona. W pierwszej kolejności należy więc ocenić, czy skarga o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego została wniesiona z zachowaniem ustawowych terminów. W niniejszej sprawie Sąd stwierdził uchybienie terminu określonego w art. 278 P.p.s.a. Przepis ten stanowi, iż po upływie pięciu lat od uprawomocnienia się orzeczenia nie można żądać wznowienia, z wyjątkiem przypadku, gdy strona była pozbawiona możliwości działania lub nie była należycie reprezentowana. Termin ten jest terminem materialnoprawnym - nie podlega zatem przywróceniu, natomiast upływ tego terminu stanowi negatywną przesłankę wznowienia postępowania. W rozpatrywanej sprawie nie zachodzi żaden z wymienionych w art. 278 P.p.s.a. wyjątków. Skarżący nie powołał się bowiem na brak możliwości działania lub swojej nienależytej reprezentacji w postępowaniu zakończonym wyrokiem Sądu z dnia 14 czerwca 2006 r. Z akt sprawy o sygn. akt IV SA/Gl 533/05 wynika natomiast, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 14 czerwca 2006 r., stał się prawomocny z dniem 15 lipca 2006 r. Liczony więc od tego dnia (15 lipca 2006 r.) pięcioletni termin określony w art. 278 P.p.s.a. upłynął z dniem 15 lipca 2011 r. Skargę o wznowienie postępowania zakończonego wskazanym wyrokiem skarżący wniósł w dniu 12 sierpnia 2011 r. (data złożenia w Biurze Podawczym Sądu), a zatem po upływie pięciu lat od uprawomocnienia się orzeczenia. Tak więc skarga o wznowienie postępowania nie była skuteczna. Należy jednocześnie wyjaśnić, że wymieniony w art. 278 P.p.s.a. pięcioletni termin od uprawomocnienia się orzeczenia biegnie niezależnie od terminów wniesienia skargi o wznowienie postępowania określonych w art. 272 § 2 i art. 277 P.p.s.a. Wystąpienie powyżej wskazanej przeszkody o charakterze procesowym, wykluczało zatem merytoryczną ocenę przesłanek wznowienia postępowania opartych w skardze o wznowienie na okolicznościach z art. 273 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a. W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 278 w związku z art. 280 § 1 P.p.s.a., skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego, jako niedopuszczalną z uwagi na naruszenie ustawowego terminu jej wniesienia, postanowił odrzucić.