IV SA/Gl 117/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Matan Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz (spr.) Protokolant Monika Rał po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi I. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie statusu bezrobotnego oddala skargę. Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Prezydent Miasta S. orzekł o odmowie uchylenia decyzji z dnia [...] r. Nr [...] w sprawie uznania I.P. za osobę bezrobotną z dniem [...] r. i jednoczesnej odmowy przyznania jej prawa do zasiłku. W uzasadnieniu decyzji podniósł, że po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, stwierdził brak podstaw do uchylenia decyzji własnej, gdyż nie wystąpiła żadna z ośmiu przesłanek wymienionych w art. 145 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Po ponownej weryfikacji dokumentów ustalił bowiem, że zaświadczenie ZUS Oddział w S. wydane w dniu [...] r. nie wnosi nowych okoliczności w sprawie, gdyż okres zatrudnienia I.P. w Szpitalu Klinicznym [...]. A. M. w K. w pełnym wymiarze czasu pracy od 1.04.2006 r. do 30.06.2006 r. został już wliczony do okresu uprawniającego do zasiłku. Od powyższej decyzji I.P. złożyła odwołanie podnosząc, że wystąpiła do PUP o wznowienie postępowania, gdyż organ I instancji błędnie obliczył jej okres zatrudnienia przypadający przed rejestracją dokonaną w dniu 29.08.2007 r. Decyzją z dnia [...] r. Nr [...], Wojewoda [...], na podstawie art. 151 § 1 w związku z art. 145 § 1 i art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), po rozpoznaniu odwołania, utrzymał w mocy wyżej wymienioną decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu wskazał, że strona została zarejestrowana w Powiatowym Urzędzie Pracy w S. w dniu 29 sierpnia 2007 r. uzyskując status osoby bezrobotnej bez prawa do zasiłku dla bezrobotnych, bowiem suma okresów, o których mowa w art. 71 ust. 1 i 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 69 z 2008 r. poz. 415 z późn. zm.), przypadających w ciągu 18 miesięcy poprzedzających dzień rejestracji, była krótsza niż 365 dni. Organ odwoławczy dodał, że na mocy decyzji z dnia [...] r. strona utraciła status osoby bezrobotnej z dniem 24.09.2007 r. z powodu niestawiennictwa w wyznaczonym terminie. Następnie podniósł, że w dniu 17.08.2012 r. I.P. wystąpiła do organu I instancji z wnioskiem o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną z dnia [...] r. Do wniosku dołączyła kserokopię wyroku Sądu Okręgowego w K. IX Wydział Pracy z dnia [...] r. oraz kserokopię zawiadomienia o rozprawie apelacyjnej Sądu Apelacyjnego III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w K. Z uwagi na powyższe, organ I instancji, na żądanie strony wznowił w dniu 17.09.2012 r. postępowanie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną z dnia [...] r. Następnie w dniu 5.10.2012 r. strona złożyła podanie, w którym wniosła o przyznanie i wypłatę zasiłków. Dołączyła kserokopie zaświadczeń ZUS Oddział w S. z dnia 8.08.2012 r. potwierdzających, że podlegała ubezpieczeniom społecznym od 13.02.2006 r. do 25.02.2006 r. oraz w okresie od 1.04.2006 r. do 30.06.2006 r., z tytułu zatrudnienia na podstawie umów o pracę oraz dwie kserokopie zaświadczeń ZUS Oddział w S. z dnia 21.04.2009 r. potwierdzających podleganie ubezpieczeniom społecznym w ww. okresach i odpowiedź Prezydenta Miasta S. z dnia 16.08.2012 r. na pisma strony z dnia 19.07.2012 r. i 26.07.2012 r. W powyższych okolicznościach organ I instancji w dniu [...] r. wydał decyzję o odmowie uchylenia decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...] r. Nr [...] w sprawie uznania strony za osobę bezrobotną z dniem 29.08.2007 r. oraz odmowy przyznania jej prawa do zasiłku. W wyniku rozpoznania odwołania od tej decyzji, Wojewoda [...] stwierdził, że zasadnie organ I instancji orzekł, iż nie wystąpiła żadna z przesłanek wznowienia postępowania, o których mowa w art. 145 § 1 Kpa i tym samym istnieją podstawy do odmowy uchylenia decyzji z dnia [...] r. Dodał, że z akt sprawy wynika, iż w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania, liczony od 28.02.2006 r. skarżąca - na wymagane 365 dni - udokumentowała okres uprawniający do zasiłku wynoszący 303 dni. Do okresu tego organ I instancji zaliczył okresy: - z tytułu zatrudnienia w Samodzielnym Publicznym Szpitalu Klinicznym [...]. A. M. w pełnym wymiarze czasu pracy od 1.04.2006 r. do 30.06.2006 r. - tj. 91 dni; - z tytułu wykonywania pracy w ramach umowy zlecenia w Spółce z o.o. A w K.: - miesiące: lipiec 2006 r., sierpień 2006 r., wrzesień 2006 r., październik 2006 r., grudzień 2006 r. oraz luty 2007 r. - tj. 182 dni; - z tytułu zatrudnienia na podstawie umowy zlecenia w Sp. z o.o. A w K. – miesiąc kwiecień 2007 r. - tj. 30 dni. Natomiast do wymienionego okresu uprawniającego do zasiłku, nie zaliczono świadczenia pracy na podstawie umowy zlecenia w miesiącach: marzec 2006 r., listopad 2006 r., styczeń 2007 r. oraz marzec 2007 r., gdyż w okresie tym podstawa wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne i Fundusz Pracy nie stanowiła kwoty minimalnego wynagrodzenia za pracę, w przeliczeniu na okres pełnego miesiąca. Natomiast odnosząc się do treści odwołania, Wojewoda [...] wyjaśnił, że zaświadczenia wydane w dniu 8.08.2012 r., złożone przez stronę w dniu 5.10.2012 r. nie wnoszą nowych okoliczności w sprawie, nieznanych organowi zatrudnienia, gdyż okres zatrudnienia w Szpitalu Klinicznym [...] A. M. w K. w pełnym wymiarze czasu pracy od 1.04.2006 r. do 30.06.2006 r. został już wliczony przez organ I instancji do okresu uprawniającego do zasiłku. Natomiast okres zatrudnienia od 13.02.2006 r. do 25.02.2006 r. w Samodzielnym Publicznym Szpitalu Klinicznym Nr [...] Akademii Medycznej w K. [...] Centrum Zdrowia Dziecka i Matki im. [...], nie mieści się w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień rejestracji, a więc nie wpływa na uprawnienia strony do przyznania zasiłku dla bezrobotnych. Wobec tego Wojewoda [...] uznał, że organ zatrudnienia zasadnie stwierdził brak podstaw prawnych do uchylenia w trybie wznowienia postępowania, decyzji ostatecznej Prezydenta Miasta S. z dnia [...] r. Dodał, że ustawodawca szczegółowo określił warunki przyznawania świadczeń z Funduszu Pracy oraz okresy ich wypłaty i z uwagi na bezwzględnie obowiązujący charakter tych przepisów, nie ma możliwości uznaniowego przyznania tych świadczeń. W skardze wniesionej od powyższej decyzji, I.P. nie podniosła zarzutów dotyczących tej decyzji. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasową argumentację w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie podkreślić należało, iż sądy administracyjne zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 cytowanego przepisu stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Na podstawie art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla zaskarżoną decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi; naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ponadto stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 K.p.a. lub w innych przepisach, albo stwierdza ich wydanie z naruszeniem prawa. W wyniku przeprowadzenia kontroli zaskarżonej decyzji pod względem zgodności z prawem Sąd stwierdził, że przy jej wydaniu nie zostały naruszone przepisy prawa materialnego ani też przepisy postępowania, a wobec tego skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Zaskarżonym rozstrzygnięciem organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] r. o odmowie uchylenia – w wyniku wznowienia postępowania – ostatecznej decyzji z dnia [...] r. Nr [...] w sprawie uznania skarżącej za osobę bezrobotną i jednoczesnej odmowy przyznania jej prawa do zasiłku. Podkreślenia zatem wymagało, że na podstawie art. 145 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, wznawia się postępowanie, jeżeli: 1) dowody, na podstawie których ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe; 2) decyzja wydana została w wyniku przestępstwa; 3) decyzja wydana została przez pracownika lub organ administracji publicznej, który podlega wyłączeniu stosownie do art. 24, 25 i 27 Kpa; 4) strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu; 5) wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję; 6) decyzja wydana została bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu; 7) zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte przez właściwy organ lub sąd odmiennie od oceny przyjętej przy wydaniu decyzji; 8) decyzja wydana została w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione. Natomiast zgodnie z art. 151 § 1 pkt 1 Kpa, organ administracji publicznej po przeprowadzeniu postępowania wydaje decyzję, w której odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej, gdy stwierdzi brak podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1 Kpa, art. 145a Kpa lub art. 145b Kpa. Z analizy akt sprawy, w tym dokumentów przedłożonych przez skarżącą po wznowieniu postępowania, wynika, że prawidłowe było stwierdzenie przez organ odwoławczy - jak i organ I instancji - iż nie wystąpiła żadna z podstaw uchylenia dotychczasowej decyzji. W szczególności skarżąca nie wykazała, że w dacie, w której uzyskała status osoby bezrobotnej, tj. w dniu 29 sierpnia 2007 r., spełnione były warunki przyznania jej zasiłku dla bezrobotnych. Treść przedłożonych przez nią dokumentów – jak trafnie podkreślił organ odwoławczy – nie prowadzi bowiem do zmiany ustaleń, według których, suma okresów, o jakich mowa w art. 71 ust. 1 i 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, przypadających w ciągu 18 miesięcy poprzedzających dzień rejestracji, była krótsza niż 365 dni. Prawidłowo organ odwoławczy uznał, że złożone przez stronę zaświadczenia wydane w dniu 8.08.2012 r., nie stwierdzają nowych okoliczności w sprawie, gdyż okres zatrudnienia od 1.04.2006 r. do 30.06.2006 r. został już wliczony przez organ I instancji do okresu uprawniającego do zasiłku, a okres zatrudnienia od 13.02.2006 r. do 25.02.2006 r. nie mieści się w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień rejestracji w urzędzie pracy, a więc nie ma wpływu na uprawnienia strony do przyznania zasiłku dla bezrobotnych. W konsekwencji powyższego – zasadnie Wojewoda [...] stwierdził, że w przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do uchylenia w trybie wznowienia postępowania, decyzji ostatecznej Prezydenta Miasta S. z dnia [...] r. w sprawie uznania skarżącej za osobę bezrobotną i jednoczesnej odmowy przyznania jej prawa do zasiłku. Wobec tego, prawidłowe było rozstrzygnięcie organu odwoławczego, który podzielił argumentację zawartą w uzasadnieniu decyzji organu zatrudnienia i w konsekwencji utrzymał w mocy powyższą decyzję. Mając na uwadze przytoczone na wstępie przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uznać należało, że skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, a wobec tego została oddalona na podstawie art. 151 P.p.s.a.