IV SA/Gl 1172/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Walentek Sędziowie Sędzia NSA Adam Mikusiński Sędzia WSA Stanisław Nitecki (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Wita-Łyskawa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 kwietnia 2008 r. sprawy ze skargi K. S. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej postanawia odrzucić skargę Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w R. postanowieniem z dnia [...] Nr [...] wydanym na podstawie art. 147 i art. 150 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego uznał się za niewłaściwy w przedmiocie rozstrzygnięcia, czy zachodzą przesłanki do wznowienia z urzędu postępowania zakończonego ostateczną decyzją z dnia [...] o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej u K.S. i przekazał sprawę do rozpoznania Państwowemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Sanitarnemu w K. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. decyzją z dnia [...] Nr [...] wydaną na podstawie art. 105 Kodeksu postępowania administracyjnego umorzył postępowanie jako bezprzedmiotowe. W motywach rozstrzygnięcia organ ten wskazał, że swoją decyzją z dnia [...] uchylił decyzję organu pierwszej instancji z dnia [...] i orzekł o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej u K.S. Decyzja ta nie została zaskarżona do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W dalszej części uzasadnienia organ ten podniósł, że strona do [...] kontynuowała pracę w Firmie A. Nadto zaznaczył, że z analizy akt administracyjnych przekazanych przez organ pierwszej instancji wynika, że sprawa powinna być prowadzona jako nowa sprawa, a nie jako wznowienie postępowania. Tym samym decyzją umorzeniową wydaną na podstawie art. 105 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego należało wyeliminować postanowienie organu pierwszej instancji jako niezgodne z prawem, ponieważ postępowanie prowadzone w proponowanym trybie jest bezprzedmiotowe. Ze wskazanym rozstrzygnięciem Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. nie zgodził się K.S., który wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. W skardze tej podniósł, że kilkakrotnie był badany przez uprawnione placówki medyczne, które rozpoznały u niego zawodowe [...], z tego też powodu nie jest dla niego zrozumiałym otrzymana decyzja o umorzeniu postępowania. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i przywołał analogiczną argumentację do tej, jaką zamieścił w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje; Stosownie do postanowień art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej w zakresie skarg na: decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; inne niż określone powyżej akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone powyżej, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, bezczynności organów. Jednocześnie zgodnie z treścią art. 52 § 1 wyżej wymienionej ustawy skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumie się sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W rozpatrywanej sprawie Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w R. postanowieniem wydanym na podstawie art. 150 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego przekazał do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. akta sprawy dotyczące K.S. wychodząc z założenia, że występują przesłanki wznowienia postępowania, a organem właściwym w tym zakresie stosownie do przywołanego przepisu jest organ, który ostatni w sprawie wydał decyzję. W sprawie tej ostatnim organem, który taką decyzję wydał jest Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny, który decyzją z dnia [...] uchylił decyzję organu pierwszej instancji i orzekł o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej zawodowe [...] u K.S. Zatem postanowienie organu pierwszej instancji, które zapadło w niniejszej sprawie nie spełniało wymogów rozstrzygnięcia merytorycznego, lecz przekazywało sprawę do organu uprawnionego do wypowiedzenia się w pierwszej instancji. Nadto należy zwrócić uwagę na fakt, że na wskazane postanowienie nie przysługuje zażalenie i nie było ono wnoszone. W świetle powyższego rozstrzygnięcie podjęte przez Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] jest rozstrzygnięciem pierwszoinstancyjnym w sprawie i nie może być ono traktowane jako rozstrzygnięcie odwoławcze. Zgodnie z zasadą dwuinstancyjności od wskazanej decyzji stronie winno przysługiwać odwołanie do Głównego Inspektora Sanitarnego, a nie jak została pouczona o skardze do sądu administracyjnego. Jak zostało to już powyżej zaznaczone, skargę do sądu administracyjnego stosownie do postanowień art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W rozpatrywanej sprawie skarżącemu przysługiwał wymieniony powyżej środek zaskarżenia, a mianowicie odwołanie do Głównego Inspektora Sanitarnego, a zatem wyczerpana została przesłanka odrzucenia skargi przewidziana treścią art. 58 § 1 pkt 6 wyżej wymienionej ustawy, a mianowicie wniesienie skargi jest z innych przyczyn niedopuszczalne. Na marginesie powyższych rozważań należy zauważyć, że skarżący po uprawomocnieniu się niniejszego postanowienia będzie mógł wnieść do Głównego Inspektora Sanitarnego odwołanie od wskazanej decyzji wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia takiego odwołania. Obie czynności muszą być dokonane w terminach przewidzianych przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego. Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji. su.